sdayu

หลังจากจบงานก็ควรเขียน blog เป็นที่ระลึกตามธรรมเนียม สำหรับงานครั้งนี้ก็เป็นคนร่วมงานเหมือนครั้งที่แล้ว น้องๆ ที่ภาควิชาและพี่เอ้จาก Tuber เป็นคนจัดงาน โดยรวมแล้วงานออกมาดี ปีนี้มีเบียร์แคมป์ด้วย ถือเป็นครั้งแรกของงานเลย แต่เสียดายหัวข้อน้อยไปหน่อย พูดอะไรในงาน Barcamp Songkhla IV ปีนี้เตรียมหัวข้อไปเรื่องเดียวคือ MQTT เป็น Message Passing ตัวนึงที่น่าสนใจมาก เหมาะแก่การนำมาขยายระบบ และประยุกต์ใช้กับ IoT โดยคร่าวๆ แล้วสรุปได้ประมาณนี้ พัฒนาโดย IBM และ Arcom เวอร์ชันปัจจุบันเป็นได้รับการรับรองมาตฐานจาก OASIS โปรโตคอลเล็กมากมี header ไม่เกิน 2 byte ทำงานอยู่บน TCP/IP มีลักษณะเป็น Publish/Subscribe จะมีส่วนที่ส่งข้อความออก และรับข้อความเข้าผ่านทาง Message Broker ใช้วิธีการ Topic Maching สำหรับการส่งข้อมูลจาก Publisher ไปยัง Subscriber เนื่องจากโปรโตคอลมีขนาดเล็กจึงสามารถใช้งานได้ดีบน node ที่มีขนาดเล็ก มีพลังในการประมวลผลน้อย จึงเหมาะกับอุปกรณ์ต่างๆ ใน IoT ด้วย นอกจากนี้ยังมีประเด็นปลีย่อยต่างๆ สามารถดูได้จาก slide หัวข้อที่น่าสนใจ TDD เปลี่ยนชีวิตคนนี้ยังไง By iBot.o...

หลังจากจบงานก็ควรเขียน blog เป็นที่ระลึกตามธรรมเนียม สำหรับงานครั้งนี้เป็นคนร่วมงานปล่อยให้น้องที่ภาควิชาดำเนินงานกันไป :D สำหรับคนสนใจงานครั้งที่แล้วสามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ มอง Barcamp Songkhla II พูดอะไรในงาน Barcamp Songkhla III สำหรับครั้งนี้ได้เตรียมหัวข้อแบบจัดเต็ม 3 session ดังนี้ Python for Scientific Computing โดยร่วมพูดกับ  @ibotdotout   @superizer  เนื้อหาเเป็นการแนะนำการใช้งาน Python สำหรับการประมวลผลทางวิทยาศาสตร์ โดยเน้นไปที่ NumPy SciPy SymPy OpenCV  เนื้อหาไม่ได้เจาะจงอะไรเป็นพิเศษเน้นไปที่แนะนำให้รู้จักเสียมากกว่า แล้วมีกรณีศึกษาให้ดูในตอนท้ายด้วยเล็กน้อย สำหรับเซสชันนี้ได้รับความสนใจอยู่พอสมควร C++11/14: a Review เซสชันนี้เป็นการบอกคร่าวๆ ว่า C++11/14 มีอะไรน่าสนใจบ้าง โดยร่วมพูดกับ  @superizer  เซสชันนี้มีคนสนใจมากเป็นพิเศษ 2 คน :D อาจเป็นเพราะว่าไม่ค่อยมีคนสนใจ C++ มากแล้วก็ได้ T__T  เรียน "ธรรมะ" จากชีวิตโปรแกรมเมอร์ เป็นการแนะนำธรรมะที่เคยเรียนรู้มาแล้วตอนมัธยมโดยอธิบายให้เข้ากับการเป็นโปรแกรมเมอร์ว่าเหตุใด ทำไ...

เด็กน้อยนายหนึ่งได้กล่าวไว้ว่า ตอนนี้ผมหลงทาง ไม่รู้จะเดินไปทางไหนจิงๆ แค่ก้าวเท้าผมยังไม่รู้เลยว่าจะก้าวเท้าซ้ายหรือขวาก่อนดี อาจจะเปนเพราะผมเดินทางไม่เก่ง ไม่ชำนาญเส้น ที่สำคัญผมอ่านแผนที่ไม่ออก ผมมีผู้นำทางที่คอยบอกบริเวณที่หมายให้กับผม แต่ผมก็ยังเดินไปไม่ได้ แน่นอนว่าผมไม่ใช่คนตาบอด การที่จะให้ใครจูงผมไปยังเป้าหมายคงไม่ใช่เรื่องดีนัก ผมเริ่มเข้าใจกับคำว่ามืดแปดด้านมากขึ้นในตอนนี้ ผมคงให้สัณญาไม่ได้ว่าผมจะไปถึงเป้าหมาย แต่อย่างน้อยในตอนนี้ผมก็ได้รู้ว่าระหว่างทางมันยากลำบากแค่ไหนและก็หวังอยู่ลึกๆว่า... ผมคงไปถึงจุดหมาย แม้มันจะถึงโดยไม่สวัสดิภาพก็ตามTT  #ให้ตายเถอะ Project ที่มา  facebook ของเจ้าเด็กน้อย พี่จะบอกเจ้าเด็กน้อยว่า เจ้าเด็กน้อยหลงทางกลางแสงดาว แต่ละก้าวจะย่างยังหวั่นไหว ถึงดาราบอกทางยังหวั่นใจ หนทางใด คือมรรคา หายากจริง เจ้าเด็กน้อยเจ้าเคยหวนไปคิด ถึงชีวิตที่ผ่านพ้นทุกสรรพสิ่ง เจ้าเคยเตรียม ใจกาย ไว้พักพิง พร้อมแอบอิง ประสบการณ์ แล้วหรือยัง เจ้าเตรียมกาย เผชิญโลกมากเพียงใด เจ้าเตรียมใจ ทุกข์ยาก พร้อมพลาดพลั้ง เตรียมสมอง เตรียมปัญญา เตรียมพล...

บันทึกนี้เขียนขึ้นเพื่อบันทึกความทรงจำของผมที่มีต่อคุณย่าที่ล่วงลับไปแล้วอย่างไม่มีวันหวนคืน คุณย่าเปรียบเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ร้อยครอบครัวใหญ่ของเราเอาไว้ไม่ให้แตกแยก หลังจากที่เสียคุณปู่ไปเมื่อ 23 ปีก่อน เนื่องจากบริเวณจังหวัดกระบี่ ตรัง พังงา ภูเก็ต มีชาวจีนอาศัยอยู่มาก แต่มักจะเป็นชาวจีนที่อพยพมาไทยนานแล้ว จากการการสังเกตของผม ชาวจีนแถบนี้โดยมากน่าจะเป็นชาว เปอรานากัน หรือชาวจีนที่อพยพมาจากจีนแล้วตั้งถิ่นฐานอยู่ในแหลมลายูหรืออินโดนีเซีย แล้วหลังจากนั้นจึงอพยพมาอาศัยต่อที่ประเทศไทย จากการบอกเล่าของคุณแม่ ก๋งเคยเล่าให้ฟังว่าตอนยังเด็กเคยแจวเรือจ้างอยู่ที่ปีนัง คุณย่าเคยเล่าว่าเป็นชาวฮกเกี้ยน อีกทั้วจากรูปวาดคุณย่าทวดที่มีการเกล้ามวยผม สวมเสื้อคอลึก ส่วนทางบ้านมีการใช้คำเรียกจีนผสมไทยถิ่นใต้อยู่มาก ผู้หญิงทุกคนนิยมสวมผ้าปาเต๊ะ เสื้อลูกไม้ (เสื้อฉลุลายดอกไม้) อาหารการกินเป็นแบบชาวไทยถิ่นใต้ทุกประการ (กินน้ำพริก แกงส้มเก่งกันทุกคน ยกเว้นก๋ง :D) อีกทั้งก๋งเกิดที่ดินแดนแถบนี้ไม่ได้เดินทางมาจากเมืองจีน (บางทีเรียก เตี่ยต่อเตี่ย คือ ทวดมาจากจีน ส่วนสถานที่เกิดไม่แน่ใจว่าเป็นปีนังหรือไทย)...

โดยปรกติแล้ว เมื่อมีการจัดงานอะไรสักอย่างขึ้นมาแล้วถึงคราวเลิกรากันไป ก็จะมีการกล่าวขอบคุณทีมงานทุกๆ ฝ่ายที่ร่วมแรงร่วมใจกันจัดงานขึ้นมาจนประสบผลสำเร็จ สำหรับผมแล้วคำกล่าวชื่นชมเป็นการให้กำลังใจที่ดี แต่การรวบรวมข้อผิดพลาดในการจัดงานแล้วหาวิธีแก้ไขที่ดี (ไม่ใช่การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า) น่าจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าหากมีการจัดงานในครั้งต่อไป พอดีผมมีโอกาสเข้าร่วมเป็นอาสาสมัครให้กับงานที่จัดขึ้นโดยองค์กรหนึ่งถึงแม้ว่าจะเป็นงานเล็กๆ รู้จักกันในวงจำกัดแต่ก็ถือได้ว่าเป็นงานใหญ่ในภูมิภาค เนื่องจากมีผู้เข้าร่วมงานจากหลายประเทศนั้นเอง ผมได้มีหน้าที่ในการรับลงทะเบียนผู้เข้าร่วมงานและพาออกไปเที่ยวนอกสถานที่ จากการได้รับแจ้งและประชุมเล็ก 2 - 3 ครั้ง ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรที่ต้องน่าหนักใจมากนัก (ก็แค่รับลงทะเบียนแล้วพาไปทัวร์ นี่น่า จริงใหม :D) ก่อนวันงานเราได้ขนย้ายของที่ฝ่ายอื่นจัดการไว้ให้ไปที่สถานที่จัดงาน ประกอบไปด้วยรายชื่อ ของที่ระลึก ป้ายต่างๆ โดยทั่วไปแล้วการเตรียมงานก็น่าจะมีแค่นั้นไม่น่าจะมีอะไรมากกว่านี้แล้ว เสร็จแล้วก็ข้ามไปวันจริงกันเลย ในวันงานก็เป็นปรกติเหมือนที่คาดการไว้ มีความวุ่นวายเกิดขึ...

หลังจากส่งบทความทางวิชาการ ไปยัง The 2012 5th International Congress on Image and Signal Processing (CISP 2012) และได้รับการพิจารณาให้เข้าร่วมนำเสนอผลงานในงานประชุมวิชาการที่เมือง ฉงชิ่ง  จึงมีโอกาสไปเยือนประเทศจีนครั้งแรกในชีวิต ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เมืองเอกอย่างปักกิ่งหรือเซี่ยงไฮ้ แต่ก็ถือได้ว่าเป็นเมืองใหญ่ทีเดียว ผมเริ่มเดินทางออกจากประเทศไทยโดยสายการบินแอร์เอเชีย ซึ่งมีเส้นทางบินตรงไปยังเมืองฉงชิ่งจากกรุงเทพ ทำให้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางใช้เวลาประมาณสามชัวโมง ในเที่ยวบินมีชาวจีนเต็มลำ มีคนไทยบ้างนิดหน่อย พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินพูดจีนได้ด้วย :D เมื่อออกจากสนามบินความรู้สึกแรกคือหนาว เต็มไปด้วยหมอก ตั้งอยู่บนขุนเขา และเริ่มรู้สึกเป็นมนุษย์ต่างดาวขึ้นมาทันทีเพราะไปคุยกับคนเรียกแท็กซี่ แต่เขาพูดจีนใส่ :( โชคดีที่พิมพ์ภาษาจีนไปด้วยว่าอยู่แถวใหน ชื่อโรงแรมอะไร เลยได้ไปถึงโรงแรมสมใจ ภายในแท็กซี่ก็เป็นเหมือนรูปด้านล่าง บางคันก็มีกรงแบบที่เห็น บางคันก็ไม่มี เมื่อถึงโรงแรมปรากฏว่าพนักงานต้อนรับ พูดภาษาอักฤษไม่ได้เลย ตอนแรกคาดหวังว่าจะพูดได้บ้าง แต่แล้วก็ T__T ดีตรงที่ว่าจองโรงแรมผ...