sdayu

2554 ทำอะไรไปบ้าง

2012-01-05T20:53:00.001+07:00

ขึ้นปีใหม่แล้วเลยอยากบันทึกว่าทำอะไรไปแล้วบ้าง

เรื่องเรียน

สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์ -> เหนื่อยเลือดตาแทบกระเด็น แต่ก็ผ่านมาได้
เริ่มเขียน nokkhum ระบบกล้ิอง IP Camera ที่สามารถขยายตัวเองได้ วิทยานิพนธ์ที่ต้องรีบทำให้เสร็จ
ตัั้งใจจะใช้ RESTful กับ nokkhum ทำเสร็จแล้วเปลี่ยนใจไปใช้ message queue แทน
เริ่มใช้ git ครั้งแรก ยังใช้ไม่ค่อยเป็นแต่มันหรอยหนัด
เขียน C++ เยอะขึ้น C++0x หรือ C++11 น่าสนใจมาก
Boost น่าใช้มาก โง่อยู่นาน
เขียน Python เยอะขึ้นแต่ยังไม่เข้าใจมันอย่างถ่องแท้สักที T__T
ยังไม่ได้เขียนซักเปเปอร์

เรื่องของ Ofebia

แปลงโคดเว็บจาก Pylons ไปเป็น Pyramid แทบทุกเว็บที่ถือครองอยู่
ไม่สรา้งเว็บเพิ่มแต่พยายามทำให้เว็บสมบูรณ์
Musang มีคนดูเยอะขึ้นแต่อยากทำให้สมบูรณ์กว่านี้
การเพิ่มคำใน Musang ทำให้รู้ว่าคำใต้สมัยนี้เป็นคำภาษาไทยกลางนำมาปรับเสียงให้เป็นสำเนียงใต้เยอะ แอบสงสัยว่าคำถิ่นจะหายไปแต่สำเนียงยังอยู่ ส่วนวิเศษณ์ยังอยู่เหมือนเดิม
AzRobot ดูดีขึ้นแต่ Amazon ก็เปลี่ยนหน้าบ่อยเหลือเกิน

เรื่องที่อยากทำ จะทำ และทำไปแล้ว

ทำ OpenSteetMap น้อยลง เนื่องจาก kernel linux ไม่รับ PL2300
อยากทำ family tree ของครอบครัวให้เสร็จแต่ไฟล์หายทุกครั้งที่ลง OS ใหม่ T__T
จัด Barcamp Songkhla ครั้งที่สองสำเร็จ \o/ แต่อยากจัดฉบับมหาวิทยลัยอีกครั้ง
เลี้ยงปลาคาร์ฟใต้ภาคครบหนึ่งปีแต่ทำปลาที่เดียร์ที่เอามาจากชุมพรตายไปหลายตัว T__T ปลาทองตัวแรกมีชื่อว่า ณ เดชน์ ตอนนี้ ป.ปลาอ้วนท้วน ทุกตัว
พึ่งรู้ว่ามีหนอนสมอ เป็นปรสิตของสัตว์น้ำมีอยู่ในโลก

เรื่องขำๆ ของครอบครัว

น้องๆ และ หลานๆ พูดสำเนียงกลางทุกคน แต่ทองแดงพลัดทุกคน !!_ _
ที่บ้านมีคนบวชกันมาแล้วหลายคน รวมกันหลายพรรษา แต่ไม่มีใครนำไหว้พระสวดมนต์ได้สักคน

การอินเทอร์รัพท์ใน boost::thread

2011-12-12T11:14:00.001+07:00

สืบเนื่องจากการใช้งาน std::thread ซึ่งผมคิดไปเองว่า gcc น่าจะรองรับมาตรฐาน C++11 ไปเรียบร้อยแล้ว แต่ปรากฎว่าไม่เป็นเช่นนั้นเนื่องจาก gcc ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเป็นรุ่นที่ 4.6 ยังไม่รองรับทั้งหมด (สถานะของมาตรฐาน c++ สำหรับ gcc 4.6 สามารถดูได้จาก Status of Experimental C++0x Support in GCC 4.6) และ std::thread ถึงแม้จะใช้งานได้บ้างแล้ว (สร้าง std::thread อ็อบเจกต์ได้ join ได้ แต่อินเทอร์รัพท์ไม่ได้) แต่ก็ยังต้องรอให้เธรดที่ถูกสร้างขึ้นจบการทำงานไปตามปรกติวิสัย ซึ่งในงานบางอย่างจำเป็นต้องใช้การอินเทอร์รัพท์เข้าช่วย ซึ่งในบทความนี้จะทดลองใช้งานไลบรารีเธรดจาก boost แทน
เหตุผลนึ่งที่เลือกไลบรารีจาก boost เนื่องจาก boost::thread นั้นเหมือนกับมาตฐาน C++11 มากทีเดียว หาก gcc อิมพลีเมนท์ std::thread พร้อมที่จะให้ใช้งานแล้วการย้ายกลับไปใช้ std::thread จะทำได้ไม่ยากนัก เริ่มจากตัวอย่างง่ายๆ กันก่อน (ลอกตัวอย่างจาก เรื่องวุ่นๆ ของ std::thread ใน C++0x)

คอมไพล์และเรียกทำงาน
ตัวอย่างต่อไปนี้ใช้ทดสอบการอินเทอร์รัพท์ โคดด้านล่างเป็นตัวอย่างที่ไม่มี อินเทอร์รัพท์
คอมไพล์และเรียกทำงาน
ทดลอง เอาคอมเมนท์ บรรทดที่ 37 และ 38 ออก
37 // cout << "interrupt thread t" << endl;
38 // t.interrupt();
เป็น
37 cout << "interrupt thread t" << endl;
38 t.interrupt();
คอมไพล์และเรียกทำงานใหม่อีกครั้ง
จะสังเกตได้ว่าเธรด t จะถูกขัดจังหวะการทำงาน ส่งผลให้ไม่มีการแสดงข้อความวันและเวลาออกมาอีก
ข้อพึ่งระวัง เนื่องจาก boost::this_thread::sleep(sleep_time); มีการอิมพลิเมนท์ interrupt point เอาไว้ดังนั้นเราจึงสามารถหยุดการทำงานของเธรดได้หากเราใช้ sleep ซึ่งเป็นฟังก์ชันใน cstdlib แทนเธรดจะไม่ถูกอินเทอร์รัพท์และจะทำงานปรกติแทน
ทดลองเปลี่ยน boost::this_thread::sleep(sleep_time); ในบรรทัดที่ 23 เป็น sleep(sleep_time.total_seconds()); แทนแล้ว คอมไพล์และเรียกทำงานใหม่อีกครั้ง

ไฟล์และไดเรกทอรีด้วยชุดไลบรารี boost

2011-10-24T22:04:00.000+07:00

ต่อจาก ชุดไลบรารี date_time ของ Boost วันนี้เลยบันทึกเกี่ยวกับการจัดการไฟล์และไดเรกทอรีด้วยชุดไลบรารีของ boost สักนิด สำหรับชุดที่สนใจคือ filesystem สำหรับ filesystem เองหากพิจารณาแล้วมี class ที่น่าสนใจคือ path directory_entry directory_iterator recursive_directory_iterator file_status ที่อาจจะต้องใช้งานแล้วแต่กรณี แต่ที่ใช้ประจำเห็นคงหนีไม่พ้น path เนื่องจากเป็น class ที่ใช้ระบุตำแหน่งไฟล์นั้นเอง ส่วนที่เหลือจะเป็น operational functions ที่ใช้ร่วมกับ class ที่กล่าวไปแล้ว แต่ส่วนใหญ่จะใช้งานออปเจคของ path นั้นเอง มาดูตัวอย่างแรกกันดีกว่า
จากตัวอย่างด้านบนเป็นการตรวจสอบว่ามีไดเรกทอรี /tmp/test ปรากฏอยู่หรือเปล่า หากไม่มีให้สร้างไดเรกทอรีขึ้นมาใหม่ ผลจากการทดสอบ
ลองดูตัวอย่างง่ายๆ อีกตัวอย่างหนึ่ง
จากโคดด้านบนเป็นการตรวจสอบว่า path ที่ระบุไว้เป็นไฟล์หรือไดเรกทอรี หากเป็นไฟล์ให้แสดงขนาดออกมา
นอกจากนี้ยังสามารถศึกษาเพิ่มเติมได้ที่ Boost Filesystem Tutorial

ชุดไลบรารี date_time ของ Boost

2011-09-20T13:07:00.000+07:00

เนื่องจากตอนนี้กลับมาเขียน C++ เป็นหลัก จึงอยากเขียนหลายๆ อย่างให้อยู่ในรูปของอ็อบเจกต์ด้วย จึงหาไลบรารีมาใช้งาน ที่สนใจตอนนี้คือไลบรารีเรื่องของวันและเวลาจากชุดไลบรารีของ boost ซึ่งชุดไลบรารีของ boost เองหลายชุดได้กลายเป็นแม่แบบมารตฐาน C++11 ด้วย สำหรับตอนนี้สนใจเรื่องเกี่ยบกับเวลา เราอาจจะเลือกใช้ ctime ได้แต่อาจจะอยู่ในรูปปของฟังก์ชันและพอยน์เตอร์ หรือ tm struct แต่การใช้ tm struct เราอาจจะต้องมาจัดการเรืองของช่วงเวลาเอง อาจจะยุ่งยากเล็กน้อย ลองมาดูไลบรารี date_time ของ boost กันดีกว่า
นี่เป็นตัวอย่างการใช้ ptime หรือ posix time นั้นเอง เราสามารถสร้างอ็อบเจกต์ของ ptime ได้หลายวิธี แต่ในตัวอย่างใช้วิธีการใช้นาฬิการะบบ หากต้องการเก็บเวลาในระดับ microsec ก็สามารถสร้างได้ดังตัวอย่างคือ boost::posix_time::microsec_clock::local_time(); นอกจากนี้เราสามารถใช้ในหน่วยวินาทีได้เช่นกันโดยใช้ boost::posix_time::second_clock ตามต้องการ ทดลองคอมไพล์และรันดูตัวอ็อบเจกต์ของ ptime เองอาจจะทำอะไรไม่ได้มากเนื่องจากมีคุณสมบัติ immutable และมีพื้นฐานอยู่บน gregorian::date อีกทีนึง การใช้งานข้อมูลต่างๆ สามารถทำได้จากอ็อบเจกต์ของ time_duration แทนผ่านทาง time_of_day() เราสามารถเข้าถึงค่าเวลาต่างๆ ได้จากอ็อบเจกต์นี้ นอกจากนี้ ptime ยังสามารถแปลงเป็น struct tm ได้อีกด้วยผ่านทาง tm to_tm(ptime); จากตัวอย่างที่ได้แสดงไว้นี้เป็นการเอาอ็อบเจกต์ของ time_duration มาลบกันเพื่อหาว่าเวลาปัจจุบันต่างจากเวลาเริ่มต้นไปเท่าไหร่แล้ว เราสามารถนำมาลบกันได้อย่างง่ายดายไม่จำเป็นต้องแปลงจากชั่วโมงหรือนาทีให้อยู่ในรูปของวินาทีเองแล้วค่อยลบกัน :D

JSON Spirit

2011-07-01T12:29:00.015+07:00

พอเริ่มที่จะต้องแลกเปลี่ยนข้อมูลกันระหว่างโปรแกรม คำถามคือใช้อะไร แบบใหน โปรโตคอลอะไรดี สำหรับ Thesis ที่ทำขึ้นใหม่นี้ใช่เวลาไม่นานเพื่อหาคำตอบนี้ โดยความตั้งใจว่าจะใช้ JSON :D ปัญหาอยู่ที่ว่าไม่เคยเขียนโปรแกรมโดยใช้ JSON ด้วย C++ มาก่อน หลังจากหาข้อมูลอยู่พักใหญ่จึงไปตกลงใจที่ JSON Spirit ก่อนเริ่มเขียนโปรแกรมก็ควรติดตั้งไลบรารีกันก่อนนะครับ

# aptitude install libjson-spirit-dev

เสร็จสิ้นแล้วเริ่มเขียนโปรแกรมกันเลย ตัวอย่างแรก

#include <iostream>
#include <string>
#include <vector>
using namespace std;

#include <json_spirit.h>

int main (){

string json = "[1,2,3,4,5,6]";
cout << "The JSON string: " << json << endl;
json_spirit::Value value;
cout << "Read JSON string: " << json_spirit::read(json, value) << endl;

std::vector< json_spirit::Value > array = value.get_array();

for( int i = 0; i < array.size(); i++)
cout << "Get JSON value " << i << ": " << array[i].get_int() << endl;
return 0;
}

ส่วนวิธีคอมไพล์โปรแกรมคือ

$ g++ json_list.cpp -o json_list -ljson_spirit

$./json_list

The JSON string: [1,2,3,4,5,6]

Read JSON string: 1

Get JSON value 0: 1

Get JSON value 1: 2

Get JSON value 2: 3

Get JSON value 3: 4

Get JSON value 4: 5

Get JSON value 5: 6

อีกตัวอย่างนึ่ง อันนี้จะซับซ้อนมากกว่าเดิม

คอมไฟล์และรัน

$ g++ json_dict.cpp -o json_dict -ljson_spirit

$ ./json_dict

The JSON string: {"a man":{"name":"a man","age":25},"a boy":{"name":"a boy", "age":15}}

Read JSON string: 1

Key: a man

Property:

-> "name":a man

-> "age":25

Key: a boy

Property:

-> "name":a boy

-> "age":15

ประชุมเชียร์ เรื่องเก่าเล่าใหม่

2011-06-11T16:01:00.006+07:00

ปีนี้เป็นปีหนึ่งที่มีเรื่องผ่านหูเกี่ยวกับการประชุมเชียร์มากที่สุดปีหนึ่ง หลายๆ ครั้งเราอาจจะได้ยินเรื่องการรับน้องนอกสถานที่ แต่คราวนี้เกิดขึ้นกับการประชุมเชียร์ซึ่งถือได้ว่ามีการอนุญาตให้สามารถทำกิจกรรมนี้ได้อย่างถูกต้องภายในมหาวิทยาลัยนั้นเอง การประชุมเชียร์นั้นแท้จริงคืออะไรเป็นคำถามที่ผมพยายามหาคำตอบเหมือนกัน เชียร์ หากเขียนเป็นภาษาอังกฤษก็น่าจะหมายถึง cheer ซึ่งหมายโดยรวมคือการให้กำลังใจหรือแสดงความยินดี แต่ผู้จัดกิจกรรมประชุมเชียร์ผมไม่ทราบว่าเขาเหล่านั้นได้เข้าใจถึงคำเหล่านี้บ้างหรือเปล่า หลายๆ คนที่อ่านบทความของผมอาจจะตั้งแง่ว่าผมคงไม่เคยผ่านการประชุมเชียร์หรือเข้าร่วมไม่ครบ แต่ผมอยากให้เข้าใจว่าผมเข้าครบ 7 เชียร์ครับ ไม่เคยขาดแม้แต่ครั้งเดียวและได้รับของที่ระลึกเป็นจี้เกียร์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ด้วย บทความนี้ผมไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อทำลายระบบประชุมเชียร์แต่กำลังเสนอความเห็นว่า ในปัจจุบันมันยังคงความหมายหรือว่าห่างไกลกับความหมายดั้งเดิม

คงปฏิเสธไม่ได้ว่าการประชุมเชียร์นั้นเป็นกลไกลหนึ่งของระบบโซตัส (SOTUS) ลองอ่านความหมายที่นี้ประกอบนะครับ วิพากษ์ว้าก:บทวิพากษ์แห่งการรับน้องประชุมเชียร์โซตัส(SOTUS)(ประชุมเชียร์ คืออะไร?) แน่นอนที่ว่ากลไกลของโซตัสสามารถใช้ได้กับการเรียนในลักษณะโรงเรียนทหาร เนื่องจากต้องการฝึกให้นักเรียนมีความพร้อมในการปฏิบัติตามคำสั่ง ความพร้อมเพรียง การเคารพผู้บังคับบัญชา ระบบเหล่านี้จึงทรงไว้ซึ่งประสิทธิภาพและเหมาะสำหรับโรงเรียนทหารนั้นเอง และผมก็เห็นด้วยที่จะเป็นเช่นนั้น แต่เราเอาระบบนี้มาใช้กับมหาวิทยาลัยละมันจะเป็นอย่างไร การศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยนั้นสำหรับผมแล้วคือการเน้นความเป็นอิสระในกระบวนการคิดเพื่อจะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ให้กับโลกใบนี้ หล่อหลอมให้นักศึกษามีความพร้อมเพียงพอที่จะประกอบสัมมาอาชีพเพื่อเลี้ยงตนและดำรงตนเป็นบัณฑิตที่สมบูรณ์ ด้วยความเข้าใจของผมการศึกษาในระบบมหาวิทยาลัยจึงแตกต่างจากระบบการเรียนในโรงเรียนทหารอย่างมาก เนื่องจากเราไม่ต้องการคำสั่งในการดำเนินชีวิต แต่เราต้องการใช้วิจารณญาณที่เหมาะสมต่างหาก (ถ้าหากใครเรียนวิศวะคงได้ยินคำว่า sense of engineer ซึ่งอาจารย์หลายๆ ท่านคงเปรยให้ได้ยินบ่อยๆ) การที่ระบบมหาวิทยาลัยสอนให้เราคิดเป็นจึงส่งผลให้ระบบโซตัสถูกต่อต้านมากขึ้น เพื่อนๆ ของผมไม่เข้าร่วมประชุมเชียร์เลยหลังจากเชียร์แรกก็หลายคน เหตุผลคือเขาไม่ต้องการเรียน ร.ด. :D สำหรับระบบโซตัสแล้วมันมากกว่าการประชุมเชียร์ที่ต้องมีว้ากเกอร์มากล่าวผรุสวาทแต่หนึ่งในนั้นคือการแสดงให้เป็นตัวอย่างด้วย อีกทั้งในปัจจุบันเราเน้นการใช้ชีวิตในระบบประชาธิปไตย ระบบโซตัสจึงควรปรับให้สอดคล้องกันไปด้วย เรามาดูในแต่ละความหมายของโซตัสกัน

ความอาวุโส การจะให้รุ่นน้องเห็นถึงความอาวุโส รุ่นพี่เองต้องแสดงให้เห็นด้วยว่าควรค่าแก่ความเคารพ อยากถามจริงๆ เถอะว่าก่อนมาเป็นว้ากเกอร์และหลังจากเป็นว้ากเกอร์คุณทำตัวเหมาะสมแล้วแค่ใหน :D ความอาวุโสไม่ได้มีมาเพราะเข้าเรียนก่อนเพียงอย่างเดียว แต่ต้องควรค่าด้วย อาวุโสจึงจะแสดงอานุภาพได้สมบูรณ์
การเชื่อฟังคำสั้ง ดังที่กล่าวไปแล้วว่าสอนให้รู้จักคิด ดั่งนั้นในบริบทนี้ควรหมายถึงการกล่าวตักเตือนเมื่อไม่เหมาะสมจึงจะถูกต้อง เมื่อมีคนมาตักเตือนน้องๆ ควรจะรับฟังและปฏิบัติตาม
การปฏิบัติจากรุ่นสู่รุ่น ควรเป็นประเพณีที่ส่งเสริมให้เกิดความสามามัคคี ไม่ใช้พิสูจน์ความกล้าบ้าบิ่นจนทำให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สิน และยังต้องถูกต้องดีงามตามหลักศีลธรรมอันดีอีกด้วย เพราะว่าประเพณีบางอย่างเหมาะในยุคสมัยนั้นๆ แต่อาจจะไม่เหมาะกับในยุคสมัยปัจจุบันก็ได้
ความเป็นหนึ่งเดียวนี่ผมคิดว่าเราสร้างได้ยาก และไม่สามารถสร้างได้หลังจากจบกิจกรรมประชุมเชียร์ไปแล้ว เห็นได้จากว่าเมื่อประชุมเชียร์น้องๆ ทุกคนจะรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว แต่เมื่อจบไปไม่ถึงเดือนความเป็นหนึ่งเดียวจะสลายไปราวกับเรื่องเหล่านี้ไม่เกิดขึ้นมาก่อน คำถามคือเราจะต้องรักษาอย่างไรให้เหนียวแน่นมากกว่าจะสร้างอย่างไรมากกว่า ลองคิดดูว่า ในตอนปี 1 ช่วงแรกของชีวิตมหาวิทยาลัย หลังผ่านกิจกรรมประชุมเชียร์เวลานัดประชุมอะไรจะมาโดยพร้อมเพรียงกัน แต่พอปลายปี จะมีคำว่าไม่ว่าง ไม่เอาเหนื่อย อะไรอย่างนี้ให้เราได้ยินกันประปราย โดยเฉพาะคณะที่มีขนาดใหญ่มากๆ มันจะไม่มีสิ่งนี้เลยแต่จะแตกออกเป็นกลุ่มก้อนเล็กๆ เสียมากกว่า การสร้างสามัคคีในหมูคณะนั้นจะต้องเกิดจากหลักการปฏิบัติให้เห็นมากกว่าการสั่งสอน ขนาดพระพุทธเจ้ายังตรัสธรรมะอันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจในหมู่คณะคือสาราณียธรรม 6 ประการ ยังเป็นการปฏิบัติที่เข้าถึงหมู่คณะโดยตรง โดยหนึ่งในนั้นคือเมตตาวจีกรรมไม่ใช่การกล่าวคำดูถูกหยาบคายดังที่ว้ากเกอร์ใช้กัน
สปิริต คำนี้อาจจะถูกใช้จนไขว้เขว โดยมากมักใช้เรียกความกล้าที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งแต่มักเป็นความบ้าบิ่นเสียมากกว่า ในคำๆ นี้ผมขอใช้คำว่า "จิตอาสา" น่าจะถูกต้องกว่านะครับ น้องใหม่อาจจะไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้ใน 1-2 เดือนแรกของการประชุมเชียร์แต่อาจจะต้องใช้เวลาเป็นปีโดยการที่รุ่นพี่แสดงให้ดูเป็นตัวอย่าง อาจจะใช้เวลามากแต่ได้ผลชงักงัน ประเด็นคือรุ่นพี่จำนวนกี่คนที่แสดงสิ่งเหล่านี้ออกมาถ้าหากไม่มีทรานสคริปกิจกรรม :P ผมไม่ได้บอกว่าไม่มีนะแต่คำถามคือมีกี่คนในเมื่อคนเหล่านี้มีน้อยผลย่อมเกิดแก่รุ่นน้องน้อย ถ้าทั้งคณะทำได้ผมคิดว่าจะมีรุ่นน้องที่ใหนไม่ทำตาม (จริงใหม) เรื่องง่ายๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง ผมไม่เคยเห็นนักศึกษาที่เข้าว้ากมาช่วยผมล้างบ่อปลาเลย ทั้งๆ ที่บ่อปลานั้นเป็นสมบัติส่วนรวม มีคนมาดูและชื่นชม เมื่อมันสกปรกมีแต่คนมาบอกว่าบ่อสกปรกเมื่อไหร่จะล้าง :(

เขียนมายาวชักจะเลอะเทอะ โดยสรุปแล้วการประชุมเชียร์นั้นผมยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าจุดประสงค์คืออะไรกันแน่ เพราะหากมีคนพูดว่า เพื่อความสามัคคี ก็จะตอบกลับไปว่ามันสร้างไม่ได้ด้วยคำพูด เพื่อรู้จักเคารพรุ่นพี่และครูอาจารย์ แล้วว้ากบางคนยังเดินชนผมแล้วไม่เห็นจะขอโทษเลย เพื่อความเป็นหนึ่งเดียว ทำไมคณะเดียวกันคนที่เข้าประชุมเชียร์ทุกคนยังต้อยกันแย่งผู้หญิงอะ ผู้จัดกิจกรรมทุกคนต้องอธิบายสิ่งเหล่านี้ให้ได้ และต้องกล้าที่จะปรับเปลี่ยนกิจกรรมเพื่อความเหมาะสมด้วยการประชุมเชียร์จึงจะสัมฤทธิ์ผลและถูกต้องตามความหมาย ทุกๆ คนอย่าลืมว่าน้องปี 1 ทุกคนเหนื่อยยากกว่าจะสอบเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยได้เราควรจะแสดงความยินดีและแนะนำการดำเนินชีวิตอย่างปัญญาชนมากกว่านี้หรือไม่ มันเป็นสิ่งที่ทุกคนยังต้องช่วยกันตอบต่อไป

ปล. ผมไม่เห็นด้วยที่จะไล่นักศึกษาที่ไม่เข้าร่วมประชุมเชียร์ออกจากมหาวิทยาลัยด้วยคำพูดของประธานเชียร์แค่คนเดียว ถ้าหากเขาประพฤติตนไม่เหมาะสมตามระเบียบนักศึกษาก็ว่าไปอย่าง นักศึกษาหลายคนทำชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัยอย่างมากมาย :D ขับเขาไปเขาก็ไปสร้างชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัยอื่นดิ \o/ ควรให้เขาเลือกมากกว่าจึงจะเป็นสังคมประชาธิปไตยนะครับ

For Seen, Hat Yai

2011-05-28T20:42:00.003+07:00

อีกหนึ่งในร้านน้ำชาในหาดใหญ่ สำหรับร้านนี้ตั้งอยู่บนถนนธรรมนูญวิถี สามารถหาได้ง่ายๆ มีอาหารมากมายชื่อแปลกๆ ให้ลองชิมกัน ลองดูตัวอย่างบรรยากาศและอาหารกันครับ

บรรยากาศร้าน

สี่สหาย For See

โรตีไข่ดาว

แกวจืดตำลึง

เอ็นไก่ทอด

ข้าวไข่เจียว

กีวีปั่น

ชาชัก ใครๆ ก็ถามหาเมื่อมาหาดใหญ่

ร้านนี้เป็นร้านมุสลิม หากมาร้านก็อย่านำน้องหมา อาหารเสริมจำพวกหมู หรือของมึนเมาเข้ามานะครับ เนื่องจากอาจจะทำให้ทางร้านไม่สบายใจได้

ดู Food ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

@ icecream, Hat Yai

2011-05-27T11:15:00.002+07:00

นานแล้วที่แอบไปกินแล้วถ่ายรูปเก็บไว้แล้วไม่ได้โพสเลย วันนี้เลยมาแนะนำร้านไอติมอร่อยๆ ให้ลองชิมกัน นั้นก็คือร้าน @icecream นั้นเอง ทางไปร้านอาจจะลำบากหน่อยเนื่องจากตั้งอยู่บนถนนทุ่งรี หากไปในช่วงที่มีการจราจรคับคั้งก็อาจจะหาที่จอดรถลำบาก ไอสครีมที่นี่ทำเองจากผลไม้ต่างๆ ลองชิมดูนะครับ

หน้าร้านจะมีน้องหมีรอต้อนรับ

น้ำและแก้ว

ไอศครีมลูกพีช

มะม่วงน้ำปลาหวาน

มะยมพริกเกลือ

มีเค้กช็อกโกแลตด้วย

สำหรับผมเป็นไอศครีมที่อร่อยมากครับ พึ่งรู้ว่าเอามะม่วงมาทำไอศครีมแล้วกินคู่กับน้ำปลาหวานนั้นอร่อยได้ถึงขนาดนี้ หากใครสนใจลองแวะไปชิมดูนะครับ

ดู Food ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

เรื่องวุ่นๆ ของ std::thread ใน C++0x

2011-05-06T12:04:00.008+07:00

ถึงแม้ว่าผมเองจะเขียน C++ มาตั้งแต่ตอนเรียนปี 1 แต่หลายๆ ครั้งก็ยังสับสนเรื่องชนิดของตัวแปรอยู่ดี หลังจากปี 1 ก็เขียนมาหลายภาษา ไม่ว่าจะเป็น JAVA PHP Python ยิ่งส่งผลให้สับสนเรื่องลักษณะเด่นของแต่ละภาษา มาวันนี้เริ่มลองเขียน thread ใน C++0x ก็เจอดีอีกจนได้ เนื่องจาก object ใน C/C++ เป็น strong type ไม่เหมือนใน JAVA ที่เป็น reference พอเขียนให้เธรดทำงานจากนั้นไปเปลี่ยนแปลงสมาชิกข้อมูลของ class แต่ object ที่รันอยู่โดย std::thread กลับไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย โจทย์คือทำอย่างไรให้ object มันใช้ข้อมูลร่วมกันได้ หาไปหามาปรากฎว่าเป็นเพราะไม่ยอมอ่าน doc นี่เอง !!_ _ Multi-threading in C++0x ได้แสดงตัวอย่างการใช้งานไว้ค่อนข้างละเอียดทีเดียว เลยลองมาเขียนเองเล่นๆ ดังตัวอย่างด้านล่าง

#include <iostream>
#include <thread>
using namespace std;

class DoWork
{
public:
DoWork(){
 cout << "this in constructor : " << this << endl;
 this->running = false;
}

bool running;

void operator()(){

  cout << "show running by operator : " << running << endl;
  cout << "show this by operator : " << this << endl;
  sleep(2);
  cout << "show running by operator after wake up : "<< running << endl;

}

void showRunning(){
  cout << "show running : " << running << endl;
  cout << "show this in show : " << this << endl;
}
};


int main(){

//pass dw to thread by value
cout << "pass dw1 to thread" << endl;
DoWork dw1;
dw1.showRunning();
thread t1(dw1);
sleep(1);
dw1.running = true;
dw1.showRunning();
sleep(1);
t1.join();

//pass dw to thread by reference
cout << endl << "pass dw2 to thread" << endl;
DoWork dw2;
dw2.showRunning();
thread t2(std::ref(dw2));
sleep(1);
dw2.running = true;
dw2.showRunning();
t2.join();

return 0;
}

เมื่อคอมไพล์แล้วรันจะได้ผลดังนี้

$ g++ thread_val.cpp --std=c++0x -lpthread
$ ./a.out
pass dw1 to thread
this in constructor : 0x7fff876d184f
show running : 0
show this in show : 0x7fff876d184f
show running by operator : 0
show this by operator : 0x1a55048
show running : 1
show this in show : 0x7fff876d184f
show running by operator after wake up : 0

pass dw2 to thread
this in constructor : 0x7fff876d183f
show running : 0
show this in show : 0x7fff876d183f
show running by operator : 0
show this by operator : 0x7fff876d183f
show running : 1
show this in show : 0x7fff876d183f
show running by operator after wake up : 1

เมื่อทดสอบรันดูจะได้ผลดังที่แสดงไว้ ในตัวอย่างแรก dw1 นั้นผมส่งอ็อบเจกต์ไปให้ contractor ของ std::thread เลย โดยปรกติตัวแปล running จะมีค่าเป็น false แล้วพยายามกำหนดค่าให้ตัวแปล running ซึ่งเป็นสมาชิกของ DoWork เป็น true ผลที่ได้คือตัวแปร running ใน dw1 เป็น true จริง แต่เป็นคนละอ็อบเจกต์กันที่ทำงานอยู่ในเธรด t1 หากสังเกตดูจะพบว่า this pointer จะมี address ต่างกันคือ dw1 ที่อยู่ใน main จะมีค่าเป็น 0x7fff876d184f ส่วนใน t1 จะมีค่าเป็น 0x1a55048 ซึ่งเป็นคนละตำแหน่งกัน
หากพิจารณา dw2 เป็นการส่งผ่านโดยใช้คำสงวน std::ref ไปให้ constractor ของ std::thread t2 จะให้ค่าที่ต่างกันออกไป เนื่องจากอ็อบเจกต์ dw2 ที่ทำงานใน t2 เป็นอ็อบเจกต์เดียวกัน สังเกตได้จาก address ของ this pointer มีค่าเดียวกันคือ 0x7fff876d183f ดังนั้นสามารถกำหนดค่าให้ dw2 ที่รันอยู่ใน t2 ได้ทันที แต่แค่นี้ก็เล่นเอาหอบ :D

Thread บน C++0x

2011-05-04T16:13:00.008+07:00

หลังจากนั่งเขียนโค้ดมาหลายวัน วันนี้จะต้องเขียนบางส่วนที่ทำงานโดยใช้เธรด (thread) จึงลองเขียนเล่นๆ นอกโปรเจคก่อน ผลออกมาน่าพอใจทีเดียว แต่ตอนคอมไพล์โปรแกรมต้องเพิ่มออพชันเข้าไปเพื่อให้ g++ รู้ว่ามีการใช้งานมาตรฐาน C++0x และเพิ่ม pthread เข้าไปด้วยมิฉะนั้นจะรันไม่ผ่าน ตัวอย่างโค้ดชื่อ thread.cpp

#include <iostream>
#include <thread>
using namespace std;

class DoWork
{
public:
   void operator()(int a, int b){
       cout << "hello in thread a is " << a << " b is " << b << endl;
   }
};

void hello_thread(){
   cout << "hello from function" << endl;
}

int main(){
DoWork dw;
thread a(dw, 10, 20);

thread b(hello_thread);

a.join();
b.join();

return 0;
}

หลังจากนั้นทดสอบคอมไพล์โปรแกรมแบบไม่เพิ่มไลบรารี pthread ดู จะแสดงข้อผิดพลาดดังด้านล่าง

$ g++ --std=c++0x -o thread thread.cpp 
$ ./thread 
terminate called after throwing an instance of 'std::system_error'
  what():  Operation not permitted
Aborted

หากเพิ่มไลบรารี pthread ก็สามารถรันได้

$ g++ --std=c++0x -lpthread -o thread thread.cpp 
$ ./thread 
hello from function
hello in thread a is 10 b is 20

หลังจากทดสอบดูเป็นที่น่าพอใจไม่ต้องเขียน pthread เองให้ยุ่งยาก มี mutex ให้ใช้ด้วยแต่ยังไม่ทดสอบเขียนดูครับ

ใบสั่งใบแรกในชีวิต

2011-03-16T11:20:00.009+07:00

วันนี้ผมออกไปซื้อของให้คุณพ่อในเวลาใกล้เที่ยงและแวะซื้อของฝากที่ตลาดเพราะจะกลับบ้าน ในเวลาประมาณ 11.00 น. ผมขับรถจักรยานยนต์ออกมาทางถนนธรรมนูญวิถีจะมีไฟแดงอยู่ที่บริเวณวัดโคกนาวตัดถนนกาญจนวณิชย์ผมจึงเลี้ยวซ้ายไปทางโลตัสกะจะเข้ามหาวิทยาลัยทางประตูหน้า บริเวณหน้าวัดโคกนาวมีตำรวจสองนายโบกมือให้รถผมหยุดผมจึงหยุด เจ้าพนักงานบอกว่าไฟแดงนี้เลี้ยวซ้ายต้องรอสัญญาณไฟ แล้วก็ขอใบขับขี่ผมไปแล้วบอกให้ไปเสียค่าปรับที่ สภ. คอหงส์ ผมจึงถามว่าห้ามตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาไม่ตอบผมนะ บอกแต่ว่าต้องรอสัญญาณไฟ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าต้องรอสัญญาณไฟเวลาเลี้ยวซ้ายที่แยกนี้ด้วย ตั้งแต่มีจักรยานยนต์แล้วขับที่หาดใหญ่ก็ปาเข้าไปจะ 7 ปีแล้วแต่ก็ว่าเถอะมันอาจจะเป็นความผิดผมที่ไม่ได้ดูป้ายเตือน แต่การตั้งด่านตรวจของเจ้าพนักงานสองคนนี้ถูกต้องตามกฏหมายหรือไม่ ผมก็ไม่ทราบเช่นกัน เนื่องจากไม่มีกรวย ไม่มีป้ายตรวจ และไม่มีนายตำรวจสัญญาบัตร แต่อย่างว่าแหละอาจจะบอกว่าเป็นความผิดซึ่งหน้าก็ได้ ก็เขาเป็นเจ้าพนักงานนี้นะ ตั้งแต่ สภ. คอหงส์ เปิดมา ก็วันนี้แหละที่ผมรู้ว่า สภ. นี้มีอยู่จริง
สำหรับตัวใบสั่งนั้นเขาเขียนว่าผมฝ่าฝืนสัญญาณไฟจราจรสีแดง ตกลงว่าผมฝ่าไฟแดงหรือนี้ โอ้ว!!! ผมเลือกที่จะไม่ไปเสียค่าปรับในวันนี้แต่จะเสียใน 7 วัน เลยได้ใบสั่งมาเชยชมเล่น !!_ _

แผนที่จุดเกิดเหตุ บันทึกไว้เผื่อชาวหาดใหญ่ไม่รู้ว่าเลี้ยวซ้ายต้องรอสัญญาณไฟนะเธอ

View ใบสั่ง in a larger map
----------------------------------------------------
ในที่สุด เมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 มีนาคม ผมก็ไปจ่ายค่าปรับมา เป็นเงิน 200 บาท (ลุงดาบแกบอกว่าข้อหาเดียวสองร้อยพอ) ตอนเขียนเปรียบเทียบปรับเขาถามชื่อพ่อชื่อแม่ด้วย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ดังเอกสาร (ใครอ่านออกบ้างว่าผมโดนข้อหาอะไร)

นี่คือข้อสังเกตของผมทำไมคนเขียนถึงเขียนได้ลายมือหมอมาก ส่วนการจับอาจไม่ใช่เพราะความผิดซึ่งหน้าที่ผมได้กระทำเพียงอย่างเดียว เพราะว่าวันที่ตรวจขอดูทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นสมุดคู่รถ หรือป้ายวงกลม มันเป็นการตั้งด่านกลายๆ แต่เลือกเฉพาะคนมีความผิด อีกประเด็นคือบริเวณวัดโคกนาวเป็นพื้นที่สอบสวนของ สภ. หาดใหญ่ไม่ใช่เหรอ(หรือว่าผมเข้าฃาใจผิด) ทำไม สภ. คอหงส์ถึงไปตรวจตรงนั้นได้นะ !!_ _ ส่วนเอกสารเทียบปรับที่ผมถ่ายไว้ตอนต้นไม่ได้ระบุค่าปรับให้ชัดเจน มาเขียนเอาตอนไปจ่ายค่าปรับนี้แหละ ระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยการเปรียบเทียบปรับเป็นอย่างไรผมไม่ทราบ แต่เขาเขียนในใบสั่งว่าสามารถจ่ายให้สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้ผ่านทางธณานัติ ซึ่งหากผมเลือกวิธีนี้ก็ไม่สามารถทำได้อยู่ดี เป็นการทำงานที่ถูกต้องหรือเปล่านะ

สรุปว่าข้อหานี้ผมผิดจริง เพราะได้รับคำยืนยันแล้วว่าเลี้ยวซ้ายรอสัญญาณไฟ :(

สำหรับคนที่ไม่รู้ว่า สภ. คอหงส์อยู่ใหน นี่คือแผนที่ครับ

View ใบสั่ง in a larger map

มอง Barcamp Songkhla II

2011-01-16T14:00:00.009+07:00

หลังจากจบ Barcamp Songkhla II ก็ควรเขียน Blog ไว้เป็นที่ระลึกกันสักหน่อย สำหรับตัวงานผมในฐานะผู้ร่วมจัดถือว่าประสบความสำเร็จทีเดียวอย่างน้อยก็มีชาวต่างประเทศและชาวต่างจังหวัดมาร่วมงานและโดยมากเป็นนักศึกษาถือว่าเป็นแนวโน้วที่ดีทีเดียว

พูดอะไรใน Barcamp Songkhla II
ใน Barcamp Songkhla ครั้งนี้ผมได้เสนอหัวข้อ OpenStreetMap @ HY ซึ่งก็ได้รับเลือกให้พูดด้วย แต่ผมไม่ได้เตรียมสไลด์มาจึงขรุขระเล็กน้อย มีผู้สนใจฟังอยูหลายคนทีเดียว ผมได้แนะนำความสำคัญและแผนที่ของหาดใหญ่ก่อนที่ผมเริ่มวาดแผนที่ให้กับ OpenStreetMap และแผนที่ในปัจจุบัน หลังจากนั้นก็แนะนำ Editor ที่ใช้ในปัจจุบันนั้นก็คือ JOSM และแสดงการวาดแผนที่แบบง่ายๆ ให้ชม อาจจะพูดวนไปวนมาสักหน่อยแต่ก็จบด้วยดี :D หลังจากจบ Session แล้วมีอ.วรวุธ และ พี่ Manatspap เข้ามาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันเล็กน้อยก่อนทานข้าว ซึ่งน่ายินดีที่ได้เสียงตอบรับที่ดีจากหลายๆ คน หวังว่าจะมีคนมาร่วมกันวาดแผนที่ในหาดใหญ่บน OpenStreetMap มากขึ้น

บรรยากาศงานเป็นอย่างไร
บรรยากาศงานผมคิดว่าอยู่ในระดับที่ดี เสียอยู่อย่างเดียวคือเรื่องเสียง ทางทีมงานคาดผิดไปหน่อยตรงที่เสียงผู้พูดตีกันถึงแม้ว่าจะคิดไว้แล้วแต่ผู้พูดบางคนเสียงมีพลังมากไปหน่อย :D แต่ก็ไม่ได้สร้างความลำบากอะไรมากนัก หัวข้อที่ได้ในวันนี้อาจจะน้อยไปสักหน่อยแต่ก็พอดีกะเวลา ดังนั้นจึงไม่มีใครโดนโหวตออก \o/ หัวข้อเรื่องในครั้งนี้ผมดีใจตรงที่มีน้องปี 1 CoE เสนอหัวข้อถึงสองหัวข้อเลยทีเดียว แสดงให้เห็นว่าน้องรุ่นใหม่ๆ มีความกล้าที่จะนำเสนอในสิ่งที่ตัวเองรู้มากขึ้นมีแนวคิดในการแบ่งปันความรู้มากขึ้นนั้นเอง แต่เรามี Session ทั้งหมดเป็นภาษาไทยชาวต่างประเทศหนึ่งเดียวของเราเลยลำบากนิดนึง หากจัดครั้งต่อไปน่าจะมีอาสาสมัครแปลภาษาให้ชาวต่างประเทศด้วย อีกเรื่องนึงคือจอภาพห้อง A อาจะไม่มีปัญหาแต่ห้อง B มองไม่อยเห็นเนื่องจากใช้ Projector และแดดดันส่องด้านที่เป็นจอภาพพอดีเลยมองไม่ค่อยเห็น วันหลังคงต้องใช้ LCD TV แทน

เว็บไซต์และการประชาสัมพันธ์
สำหรับเว็บไซต์และการประชาสัมพันธ์งานในส่วนของเวลาอาจจะน้อยไปสักหน่อย เนื่องด้วยข้อจำกัดในเรื่องของเวลา ส่วนเว็บไซต์นั้นมีอยู่เรื่องเดียวคือมีแต่ข้อมูลภาษาไทย ซึ่งชาวต่างชาติที่ต้องการจะเข้าร่วมงานอาจจะลำบากซึ่งเรื่องนี้คงต้องปรับปรุง เนื่องจากไม่มีผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาหรือชาวต่างประเทศมาร่วมจัดงานเลย เราจึงทำเท่าที่ทำได้

หัวข้ออะไรน่าสนใจ
สำหรับผมแล้วทุกหัวข้อน่าสนใจ แต่เสียดายไม่มีเวลาฟังทั้งหมด อย่างไรก็ตามอยากตามประเด็นเรื่อง Android ของพี่ลิ่วอยู่ หวังว่าจะมีคนใจดีแบ่งปันวิดีโอให้ดูบ้างนะครับ รอ @iohmalone อยู่นะเนี่ย อ๋ออีกเรื่องก็ MTtwit ของพี่จาร์ PyroCMS ของ @nolifelover และ Cloud ของ @onetom ส่วนที่เหลือผมแอบฟังหมดแล้ว :D และพึ่งรู้ว่าศูนย์คอม ม.อ. มี mirror ของ mozilla ด้วยเดี๋ยวว่างๆ ต้องไปแอบดู ส่วนเรื่องที่ชอบก็เป็นเรื่อง สามก๊กไอทีของ พี่มาร์ก เรื่อง Open Source ของพี่ลิ่ว (อยากรู้เรื่อง licence อยู่พอดี)

ส่งท้าย
สำหรับส่วนนี้อยากขอบคุณสปอนเซอร์ทุกๆ ท่านทุกๆ หน่วยที่สนับสนุน Barcamp SongKhla จนทำให้เรามีข้าวกินอิ่มๆ มีเสื้อสวยๆ ใส่ และมีสถานที่ดีๆ ในการจัดงาน ขอบคุณผู้ร่วมงานทุกท่านที่ร่วมกันเสนอหัวข้อแบ่งปันความรู้ให้แก่กันและกัน ขอบคุณผู้ร่วมงานจากแดนไกลที่ตั้งใจมาถึงหาดใหญ่เพื่อมา Barcamp Songkhla กันนะครับ ขอบคุณทีมงานทุกคนที่อุทิศเวลาเพื่อมาร่วมกันจัดงานร่วมออกความเห็นทุกๆ คน หวังว่าครั้งหน้าจะได้เจอทุกๆ ท่าน ส่วนหากใครที่ต้องการจัด Barcamp ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่หรือจะเป็น Barcamp Songkhla ครั้งต่อไปก็ติดต่อเข้ามาได้เลยนะครับ ไม่จำเป็นจะต้องรอทีงานในครั้งนี้ครับ ใครมีรูปมี Blog มีวิดีโอก็อย่าลืมแบ่งปันกันนะครับ :P

python3: ติดต่อ MySQL ด้วย oursql

2010-12-24T21:41:00.002+07:00

ถึงแม้ว่า Python จะมี interpreter ถึงเวอร์ชัน 3 แล้วแต่ p3k นั้นไม่ได้รับความนิยมมากนักถึงแม้ว่าจะประสิทธิภาพดีกว่า Python 2 ก็ตาม ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อผมตกลงใจสร้างโปรเจคๆ หนึ่งโดยใช้ Python 3 แต่ไลบรารีสำหรับติดต่อ MySQL ที่ใช้ประจำคือ MySQl-python หรือ MySQLdb นั้นไม่สามารถใช้งานได้บน Python 3 แต่โชคดีที่มีคนสร้าง oursql ซึ่งสามารถทำงานบน Python 3 ได้ด้วย หากใช้เครื่องมือ easy_install เพื่อลงเพกเกจไม่สามารถลงได้คงเป็นเพราะใช้ source code เดียวกับ python 2 ต้องดาวน์โหลด source จาก launchpad ในหน้า p3k เท่านั้น จากนั้นเริ่มกระบวนการติดตั้ง แต่ต้องแน่ใจก่อนว่ามีเพกเกจ libmysqlclient-dev เสียก่อนมิฉะนั้นจะไม่สามารถลงไลบรารีได้ เมื่อพร้อมแล้วก็เริ่มการติดตั้ง
# unzip oursql-0.9.2.zip
# cd oursql-0.9.2
# python3 setup.py install
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็น่าจะใช้งานได้แล้ว หากจะใช้ Python3 ก็ยังมีอีกหลายเรื่องให้เหนื่อย !!_ _

มางาน Barcamp Songkhla กันเถิด

2010-12-05T13:18:00.003+07:00

เมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้วสงขลาได้มีงาน Barcamp Songkhla ขึ้นเป็นครั้งแรกโดย Mr.Joh เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลัก และผมก็ได้รู้จัก Barcamp ครั้งแรกกับ Mr.Joh นี่เอง ตอนนั้นไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก ช่วยแก้โปรแกรมบ้างๆ เล็กๆ น้อยๆ สำหรับหน้า register ในครั้งนั้นผมไม้ได้ร่วมงานตลอดทั้งวันเนื่องจากติดภาระกิจ แต่จำได้ว่า ตัวงานแอบแป๊กเล็กน้อย เนื่องจากคนที่เข้าร่วมงานยังไม่เข้าใจหลักการของ Barcamp ดีพอ เนื่องจากคุ้นเคยกับการอบรมสัมนาที่มีอยู่ในปัจจุบัน หัวข้อที่เราได้มาในวันนั้นจึงน้อยมาก แต่ก็นั้นแหละ Barcamp ไม่มีรู้แบบที่แน่นนอนอยู่แล้ว ออกมาเป็นอีกรูปแบบก็เป็นที่ทางออกที่ดี

สำหรับคราวนี่ทีมงานหลายๆ คนได้คิดจะจัดกันเป็นครั้งที่ 2 แต่ด้วยระยะเวลาอันสั้นที่เกิดขึ้นนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้มากน้อยเพียงใด เนื่องจากปีนี้หาดใหญ่มีน้ำท่วมใหญ่ทำให้หลายๆ คนต้องเรียนกันหามรุ่งหามค่ำเพื่อที่จะให้ทันการสอบที่จะเริ่มขึ้นในปลายปีนี้ ประกอบกับสปอนเซอร์ที่อยากได้มาช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการจัดงานในหาดใหญ่นั้นเป็นไปได้น้อย เพราะรู้จักคนน้อยและผู้ใหญ่ทั้งหลายยังไม่คุ้นเคยกับงานในลักษณะนี้ เนื่องจากงานนี้ตั้งใจให้จัดออกนอกมหาวิทยาลัย (ถ้าอยู่ในนามมหาวิทยาลัยจะของ่ายหน่อย) ก็ยิ่งยากเป็นเท่าตัว แต่อย่างไรก็ตามงานก็จะต้องจัดให้ได้ในวันที่ 15 มกราคม 2553 นี่

สำหรับคนที่ยังไม่รู้จักว่า barcamp คืออะไร สามารถหาความรู้เพิ่มเติมได้ที่ What is Barcamp โดยคร่าวๆ แล้ว Barcamp มีหลักง่ายๆ คือ ทุกคนที่มาร่วมงานคือผู้จัดงาน ดังนั้นตัวงานเองจะดำเนินไปตามที่ผู้ร่วมจัดทุกคนต้องการ เพียงแค่ทุกคนมีหัวใจที่จะทำให้ barcamp เกิดขึ้นเพียงเท่านี้ก็เกินพอแล้ว เมื่ออยู่ในงานก็พยายามถ่ายทอดความรู้ที่อยู่ในงานออกไปให้คนอื่นที่ไม่ได้เข้าร่วมงานได้รับรู้ รับทราบความเป็นไปของ barcamp ด้วย ซึ่งการจัดกิจกรรมในลักษณะนี้ผู้ดำเนินงานหลักจะมีกำลังไม่มากพอที่จะทำทุกๆ อย่างซึ่งผู้เข้าร่วมงานก็เป็นส่วนหนึ่งที่จะถ่ายทอดประสบการณ์เหล่านี้ออกไป แต่ก็นั้นแหละการที่จะทำให้ชาวหาดใหญ่เข้าใจงานประเภทนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน เนื่องจากการการเรียนรู้ที่หาดใหญ่จะเป็นแบบตั้งรับมากกว่าที่จะมาดำเนินงานด้วยตัวเอง ต้องมีเจ้าภาพจัดงานจึงจะดำเนินงานได้ด้วยดี ซึ่งผมเห็นว่ามันตรงข้ามกับ barcamp โดยสิ้นเชิง อีกทั้งงานนี้หัวข้อที่จะรับฟังจะมาจากผู้ที่เข้าร่วมงานไม่ได้เชิญวิทยากรผู้มีชื่อเสียงมาแต่อย่างใด จึงอาจจะไม่น่าสนใจสำหรับคนที่คุ้นเคยงานอบรมแบบเดิมๆ

อย่างไรก็ตามงาน Barcamp Songkhla ก็จะต้องเดินหน้าต่อไปให้ถึงจุดหมายให้ได้เพื่อยกระดับความรู้ความเข้าใจให้ชาวหาดใหญ่โดยเฉพาะน้องๆ นักเรียน นักศึกษาเข้าใจและเข้าถึงงานประเภทนี้ และเรียนรู้ที่จะเรียนรู้นอกห้องเรียนมากกว่าการเรียนที่มีอยู่ในปัจจุบัน ขณะนี้ทางผู้ประสานงานกิจกรรมยังต้องการผู้ร่วมจัดงานที่สนับสนุนกิจกรรมอีกมาก(อย่างน้อยก็น่าจะมีข้าวฟรีในงานซึ่งตอนนี้ยังหาไม่ได้) หากท่านใดต้องหารสนับสนุนสามารถติดต่อได้ที่ info@barcampsongkhla.org มาร่วมสนับสนุนกิจกรรมของชาวหาดใหญ่กันนะครับ

สำหรับท่านใดที่สนใจเข้าร่วมกิจกรรมสามารถเข้าร่วมได้ฟรีโดยไม่มีค่าใช้จ่ายส่วนเรื่องอาหารและเครื่องดื่มกำลังหาผู้สนับสนุนกิจกรรมอยู่ครับ ( หากไม่มีคงจะต้องตัวใครตัวมัน :D ) ทุกท่านสามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้ฟรีที่ หน้าลงทะเบียน ส่วนใครที่จะเข้าร่วมงานนี้บ้างดูได้ที่ Who’s coming ความสนุกของ barcamp อยู่ที่ทุกคนที่เข้าร่วมงานครับ

2553 น้ำท่วมหาดใหญ่: บทสรุป

2010-11-09T11:49:00.007+07:00

เขียนมาขนาดนี้ไม่มีบทสรุปก็กระไรอยู่ ผมสรุปออกเป็นตอน ง่ายๆ ที่เป็นประโยชน์และจะไม่ขยายความต่อนะครับ

สรุป

ภัยพิบัติน้ำท่วมต้องมีแผนการรองรับ รูปแบบการประกาศเตือนที่หลากหลาย จุดอพยพที่แน่นอน ช่วยเหลืออย่างทันท่วงที่ ฟื้นฟูอย่างเป็นระบบ เตรียมพร้อมตลอดเวลา
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่งต้องมีบทบาทในการเตรียมแผนภัยพิบัติให้มากกว่านี้เนื่องจากอยู่ในพื้นที่ประสบภัยย่อมทำงานได้เร็วกว่ารอความช่วยเหลือจากส่วนกลาง
มีช่องทางร้องขอความช่วยเหลือที่หลากหลายและเพียงพอ ลองพิจารณาวิธีการสื่อสารผ่านเว็บไซต์เครือข่ายสังคมบ้างนะครับ
มีศูนย์ข้อมูลที่ฉับไวและประสานกับเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานได้อย่างทันท่วงที
ต้องมีการจัดการอาสาสมัครอย่างเป็นระบบ แบ่งภาระศูนย์บรรเทาทุกข์ออกเป็นหน่วยย่อยๆ แล้วอย่าลืมดูแลทุกข์สุขของอาสาสมัครด้วยนะครับ
อาสาภาคประชาชนพึ่งทำงานกับประชาชนในพื้นที่ให้มากขึ้น ประสานข้อมูลกับเจ้าหน้าที่ลดการช่วยเหลือที่ซ้ำซ้อม มีการฝึกซ้อมรับมืออยู่สม่ำเสมอ เพื่อจะได้ปฏิบัติงานอย่างปลอดภัย
ภัยพิบัติคือบทเรียน เตรียมพร้อมอย่างมีสติ ฝึกซ้อมเมื่อมีโอกาส จะได้ลดการสูญเสียให้มากที่สุด
ไม่ใช้หาดใหญ่เท่านั้นที่น้ำท่วม อำเภอรอบนอกก็ได้รับความเสียหายไม่แพ้กัน ดูแลทุกภาคส่วนให้สมกับคำว่า "ร่วมทุกข์ส่วมสุข" ครับ
แบบจำลองน้ำท่วมหาดใหญ่มีคนสร้างไว้หลายคน รื้อฟื้นขึ้นมาเพื่อใช้พยากรณ์สถานการณ์ในพื้นที่ดีกว่าให้ระดับน้ำในคลองอู่ตะเภาเป็นตัวบอกนะครับ เพราะน้ำหลากแล้วทำอะไรก็ไม่ทัน
"น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวาง" เป็นเรื่องจริงไม่ใช้แค่คำพังเพยเท่านั้น มิฉะนั้นอาจจะลอยอยู่กลางคลองอู่ตะเภา :P
เมื่อต้องการบริจาคสิ่งของหากมีการอฐิษฐานให้ถึงผู้ประสบภัย ต้องอธิฐานให้ถึงอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยด้วย จะได้ไม่เป็นกรรมแก่อาสาสมัคร :D

ขอบคุณ
สุดท้ายนี้ผมขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ทุกภาคส่วนที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างเข้มแข็ง สื่อมวลชน อาสาสมัครทุกคน นักศึกษา คณาจารย์ ม.อ. ทุกท่านที่ทำงานด้วยใจ
ขอบคุณ @udomtech @MZWN @ifine @SammieChinmai @igoyz @nam_pung @win_chayin @chobi_nizzy @jarvaa @melody_18 @haaneef @bukhoree @baby_step @blueberryft @makissy @rugby34 @sumo_jack @domondalls @fake_or_dead @a_ae_a @aunonline @siddik164 @wernthestar @superman03 @imyenz @vetmanibie @zaigunee @champ2champ @DignSe @horhook @zakiriiya @thenetasia อีกมากมายที่ผมกล่าวได้ไม่หมดในที่นี้ ชาวหาดใหญ่ที่ใช้ทวิตเตอร์ทุกท่านที่ช่วยกันรายงานข่าวน้ำท่วม สภาพถนนหนทาง แจ้งและกระจายข่าวสารต่างๆ จนเหตุการณ์คลี่คลาย (คนที่ไม่กล่าวชื่อไม่ว่ากันนะครับ ผมอาจจะไม้ได้ฟอล์โลท่านอาจจะหลุดรอดสายตาไป) ในครั้งนี้เราพิสูจน์ให้ผู้ใหญ่หลายๆ ท่านรู้แล้วว่าข้อมูลข่าวสารที่แจ้งกันในเครือข่ายสังคมบนอินเตอร์เน็ตนั่นแข็งแกร่งเพียงใด
ของคุณ @hdyflood hdyflood.com เพจ HDYflood และผู้จัดทำทุกๆ ท่านที่ได้ทำหน้าที่ปิดทองหลังพระอย่างแท้จริง จนทุกวันนี้ยังมีรายงานข่าวอยู่เป็นระยะๆ \o/ ขอบคุณผู้สนับสนุน @rtsp @khitichai @nytonkla @jingjun ที่สนับสนุนโฮสครับ :D @lewcpe สำหรับแผนที่น้ำท่วมและคำแนะนำปลีกย่อยสำหรับเว็บไซต์
ผมไม่อาจบอกว่า "อย่ามีเหตุการณ์แบบนี้อีกเลยนะ" เพราะเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นแน่นอนแต่ไม่รู้ว่าอีกนานเท่าใด ขึ้นอยู่กับการเตรียมตัวของทุกคน หวังว่าทุกคนจะร่วมด้วยช่วยกัน ปรับแก้ในส่วนการดำเนินงานที่ผิดพลาดและพร้อมรับสถานการณ์ด้วยสติครับ ขอบคุณด้วยใจจริงอีกครั้ง ขอบคุณครับ

เอวัง ก็จบลงด้วยประการฉะนี้แล ๚ะ๛

2553 น้ำท่วมหาดใหญ่: น้ำลด

2010-11-09T10:39:00.007+07:00

ข้อเขียนของผมใกล้ถึงจุดหมายแล้วเหลือเพียงแค่เรื่องเดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้มาติดตามกันต่อว่าน้ำลดแล้วเกิดอะไรขึ้นกับชาวหาดใหญ่บ้าง

น้ำลด
ตั้งแต่มีเหตุการณ์น้ำท่วมมาผมไม่มีโอกาสได้เข้าไปดูในเมืองหาดใหญ่เลยว่ามีสถานการณ์เป็นเช่นไรบ้างเนื่องจากวุ่นอยู่กับการขนของและจัดเตรียมอาหารให้เพียงพอต่อความต้องการนั้นเอง หลังจากปิดศูนย์ที่ธรรมสถาน ม.อ. วันที่ 6 พฤศจิกายน น้องข้าวได้ชวนให้ไปแจงถุงดำของทางสถานีวิทยุ FM88 (ชีวิตผมวุ่นวายอยู่กับที่นี่จริงๆ) แต่ต้องไปกับรถจักรยายนต์ตัวเองครับ เนื่องจากได้ข่าวว่าสภาพในเมืองนั้นยากที่จะเข้าถึงตรอกซอกซอยได้หากโดยสารด้วยรถขนาดใหญ่ ผมมีโอกาสได้ไปแจกที่แถบทุ่งเสาและจันทร์วิโรจน์ สภาพพูดได้ว่าดูแทบไม่ได้ เนื่องจากกองขยะที่ชาวบ้านได้เอามากองไว้ที่ริมถนนรอให้เทศบาลนครหาดใหญ่มาเก็บกวาด และสภาพถนนที่เต็มไปด้วยโคลน หลายๆ ท่านอาจได้ชมไปบ้างแล้วทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ที่หลายๆ ช่องได้นำเสนอไปแล้วนั้น เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่น้ำลดเกือบทั้งหมดของพื้นที่หาดใหญ่จึงส่งผลให้ชาวบ้านออกมาทำความสะอาดบ้านเรือนกันมาก ขยะเลยมากตามไปด้วย โชคดีที่วันนี้ยังไม่มีแมลงวัน การแจกจ่ายถุงดำทำให้ผมได้ทราบว่าข้าวปลาอาหารที่ทางศูนย์เตรียมไว้แจกจ่ายนั้นยังเข้าไม่ถึงในหลายๆ พื้นที่ ผมไม่โทษว่าเป็นความผิดของใคร แต่ก็รู้สึกเห็นใจชาวบ้านในบริเวณดังกล่าวโดยเฉพาะจันทร์วิโรจน์อย่างมาก
ต้องขอขอบคุณพี่ๆ เทศบาล ทหาร ทั้งหลายที่ช่วยกันทำความสะอาดถนนหนทางต่างๆ ให้หาดใหญ่เข้าสู่ภาวะปรกติ ถึงแม้ว่าขณะนี้ยังไม่เรียบร้อยในหลายๆ พื้นที่ก็ตามเนื่องจากไฟฟ้าและประปายังไม่สามารถแจกจ่ายได้ครอบคลุมนั้นเอง

น้ำท่วมว่าหนักแล้วน้ำลดยิ่งหนักกว่า
เหตุที่เขียนว่าน้ำท่วมว่าหนักแล้วน้ำลดยิ่งหนักกว่าเนื่องจากน้ำท่วมทำอะไรมากไม่ได้แต่น้ำลดต้องทำความสะอาดบ้านเรือนกันขนานใหญ่ อีกทั้งภาพความเสียหายก็เด่นชัดขึ้นมาอย่างมาก ความท้อแท้และน้อยใจต่อโชคชะตาก็สุ่มอยู่มิวางวาย บางบ้านถึงกับขนพระภูมิ-เจ้าที่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำบ้านออกมาทิ้งอย่างไม่ใยดี ไม่ใช้เพราะหมดศัทธาหากแต่เสียหายเกินกว่าจะซ่อมแซมต่างหาก ที่นอนหมอนมุ่ง ทรัพย์สมบัติที่สะสมมาตั้งแต่ตอนที่น้ำยังไม่ท่วมกลับมลายหายสิ้น เห็นแล้วหดหู่มากครับ

ฟื้นฟู
จากการที่ได้สัมผัสมาในเวลานี้แผนฟื้นฟูภัยพิบัติของหาดใหญ่อย่างเป็นรูปธรรมนั้นยังไม่มี หลายหน่วยงานรอคอยความช่วยเหลือจากทางรัฐบาลเพียงเท่านั้น เท่าที่ทราบมาหลังจากน้ำลดแล้วชาวบ้านเริ่มทำความสะอาดบ้านก็นำขยะมากองไว้บนถนนซึ่งสกปรกมาก รถเก็บขยะก็ไม่สามารถปฏิบัติงานได้ทัน เนื่องจากงานล้นมือแทนที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะจัดเตรียมถุงใส่ขยะไว้แจกจ่ายแต่กลับเงียบหาย ผมได้ยินแต่รถกระจายเสียงแนะนำข้อควรปฏิบัติหลังน้ำทั่วเพียงเท่านั้นกระจายในตัวเมือง แต่ชาวหาดใหญ่ยังต้องนอนจมกองเชื้อโรคอีกหลายวันถึงแม้ว่าน้ำจะลดแล้วก็ตาม แอบเห็นหน่วยแพทย์บ้างตามสถานที่ต่างๆ และได้ยินข่าวว่านักศึกษาด้านสุขภาพได้ลงแจกจ่ายเอกสารและแนะนำข้อปฏิบัติแก่ชาวบ้าน ต้องขอขอบคุณมากครับ

น้ำลดอาสาสมัครก็เหือดหาย
ผมตั้งใจเขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเนื่องจากเป็นดังที่กล่าวไว้ที่หัวข้อจริงๆ อาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้าที่ได้จากการให้ความช่วยเหลือก่อนหน้านี้ก็เป็นได้ และที่ลืมไม่ได้คือทางบ้านของอาสาสมัครเองก็น้ำท่วมเหมือนกัน (ไม่เชื่อถาม @ifine กับ @igoyz ดู :D ) ที่จริงแล้วหาดใหญ่เวลานี้ต้องการอาสาสมัครมาฟื้นฟูหาดใหญ่มากกว่าตอนน้ำท่วมเสียอีก เนื่องจากความเสียหายที่เกิดกับถนนหนทาง ซอกเล็กซอกน้อยที่เจ้าหน้าที่เข้าไปทำความสะอาดก็เต็มไปด้วยความยากลำบาก ในบางพื้นที่เครื่องมือหนักก็ยากที่จะเข้าไปทำความสะอาดได้ อีกทั้งในเวลานี้ยังต้องการคนมาดูแลหัวใจของชาวหาดใหญ่ด้วยเช่นกัน

2553 น้ำท่วมหาดใหญ่: อาสาสมัคร

2010-11-08T17:45:00.009+07:00

มีหลายแง่มุมที่เราลืมไปว่าอาสาสมัครที่เข้ามาช่วยเหลือผู้ประสบภัยควรจะต้องเตรียมตัวและเตรียมใจอย่างไรบ้าง ติดตามข้อมูลจากที่ใดได้บ้าง แล้วจะเพิ่มประสิทธิภาพของอาสาสมัครได้อย่างไร ข้อเขียนนี้อาจจะมีตำหนิบ้าง ชี้ให้เห็นข้อผิดพลาดต่างๆ ที่ผมพบเจอ อาจจะไม่ถูกใจใครหลายๆ คน แต่ต้องบันทึกไว้เพื่อหาแนวทางแก้ไขเมื่อประสบภัยพิบัติในครั้งหน้า จะได้มีการจัดการทีดีขึ้น ใครไม่ชอบงานเขียนที่ชี้ให้เห็นข้อผิดพลาดโปรดหยุดอ่านแต่เพียงเท่านี้เพราะจะทำให้อาสาสมัครหลายๆ ท่านเสียกำลังใจครับ

อาสาสมัครนักศึกษา
ในเมื่อผมเป็นนักศึกษาผมคงเขียนเกี่ยวกับเรื่องใกล้ตัวก่อนครับ การที่ทางมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยนั้นเป็นเรื่องดีมากเพราะนักศึกษาสามารถเข้าช่วยเหลือการทำงานของศูนย์ได้อย่างสนิทใจและไม่เคอะเขินมากนัก เป็นการฝึกเรื่องจิตอาสาหรือจิตสำนึกสาธารณะไปในตัว แต่สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้อาจเป็นเหตุการครั้งแรกๆ ในชีวิตนักศึกษาก็เป็นได้ นักศึกษาหลายท่านจึงยังไม่ค่อยเข้าใจว่าการเป็นอาสาสมัครควรปฏิบัติตนเช่นไร บางคนอาจคิดว่าการเป็นอาสาสมัครคือการให้ความช่วยเหลือผู้ได้รับความเดือนร้อนอย่างถึงลูกถึงคน ถ้าน้ำท่วมต้องออกไปพายเรือช่วยผู้ประสบภัย หรือลงพื้นที่แจกข้าวของหากได้รับการอนุญาติ ผมไม่ใช้อาสาสมัครมืออาชีพแต่ผมอยากจะเสนอมุมมองว่าหากน้องๆ เป็นอาสาสมัครควรพิจารณาเรื่องใดบ้าง
อาสาสมัครควรทำงานถนัดตามทักษะที่มี มากกว่าไปทำงานที่ตัวเองยังไม่พร้อม ที่ผมกล่าวอย่างนี้เนื่องจากงานที่ตัวเองถนัดนั้นอาสาสมัครอาจทำได้ดีกว่า ลองนึกถึงว่าหากเราไม่ใช้พยาบาลแต่เราต้องเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้วทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยไม่มีความรู้ตามหลักการปฐมพยาบาล อาการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยอาจเป็นเรื่องใหญ่ได้เมื่อถึงมือหมอ หลายคนยังไม่เห็นภาพผมยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดกว่านั้น หากเราใช้ทวิตเตอร์อยู่เป็นประจำ แทนที่เราจะไปเบียดเสียดกับอาสาสมัครคนอื่นๆ ที่มาช่วยขนของ เราเพียงแต่ช่วยรายงานความต้องการของศูนย์ช่วยเหลือลงทางทวิตเตอร์ เช่นโรงพยาบาลต้องการเลือด ศูนย์ข้าวสารหมด ฯลฯ เพียงเท่านี้ก็สามารถช่วยงานทางศูนย์ได้อย่างมากมาย ถึงแม้ว่าไม่หวือหวาแต่มีประโยชน์มากทีเดียวเนื่องจากผู้ที่ติดตามอยู่ทางทวิตเตอร์อาจจะช่วยจัดหาสิ่งของบริจาคได้ตามที่ทางศูนย์ต้องการ ถ้าหากไม่มีงานที่ถนัดในศูนย์ก็ให้พิจารณาว่าเราสามารถช่วยเหลืออะไรให้กับศูนย์ได้บ้าง มัดข้าวมัดแกง จัดถุงยังชีพ ทำบัญชี ตรวจสอบรายการถุงยังชีพ หรือแม้แต้ล้างถ้วยล้างจาน สิ่งเหล่านี้ล้วนมีประโยชน์ทั้งสิ้นครับไม่เป็นก็ฝึกหัดกันได้ไม่ยากมากนักเพียงแต่งานบางอย่างต้องอาศัยคำว่าจิตอาสาอย่างแท้จริง เห็นได้จากการที่ถ้วยชามหม้อไหจะไม่เห็นเด็กผู้ชายล้างเลยปล่อยให้เหล่าอิสตรีทำความสอาดอยู่เพียงฝ่ายเดียว บางคนล้างจนมือเปลื่อยมือลอกก็ยังต้องล้างเพราะถ้าไม่มีใครล้างจะเอาภาชนะที่ไหนประกอบอาหารให้ผู้ประสบภัย
เตรียมตัวให้พร้อม พักผ่อนให้เพียงพอ พร้อมรับสถานการณ์ เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญเนื่องจากการเข้าช่วยเหลือผู้ประสบภัยนั้นอาสาสมัครไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะเจอสถานการณ์อย่างใดบ้าง การพบเจอกับสถานการณ์ที่ไม่อาจคาดเดาได้อาจเป็นการเพิ่มความเดียดโดยไม่รู้ตัว สถานการณ์ความวุ่นวายต่างๆ อาจทำให้เราเหนื่อยได้โดยที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย ยกตัวอย่างที่ง่ายๆ ที่หลายๆ คนอาจเจอมา หากไปแจกข้าวหรือน้ำในวันแรกหากได้รับคำต่อว่าจากผู้ประสบภัยเช่น "แจกแค่นี้อย่าแจกดีกว่า" หรือบอกให้เข้าแถวแต่กลับโดนแย่งสิ่งของไปต่อหน้าต่อตา อาสาบางคนอาจจะโกรธ บางคนอาจจะหงุดหงิด แต่ขอให้เข้าใจไว้ว่าผู้ประสบภัยย่อมไม่วางใจให้เราจัดระเบียบได้มากนักในเมื่อสิ่งที่เขาต้องการอยู่ต่อหน้า สิ่งเหล่านั้นอาจจะจำเป็นมากจนผู้ประสบภัยอาจมองข้ามหลายๆ สิ่งหลายๆ อย่างไป อาสาสมัครควรเข้าใจสภาพการและพยายามหาวิธีจัดการความไม่เป็นระเบียบให้ได้เพื่อการแจกจ่ายสิ่งของได้อย่างทั่วถึง นอกจากนี้อาสาสมัครควรดูแล้วตัวเองให้พร้อมรับประทานอาหารให้อิ่มเมื่อถึงเวลาไม่ควรปล่อยจนหิว เนื่องจากเราไม่อาจรู้ว่าหากเราหิวข้าวแล้วเราจะได้กินข้าวหรือเปล่าความต้องการให้เราช่วยเหลืออาจประดังเข้ามาเวลาดังกล่าวก็ได้เข้าสูตรที่ว่า "กองทัพต้องเดินด้วยท้อง" หากเราหิวข้าวจนเป็นลมแทนที่จะได้ช่วยคนอื่นกลับกลายเป็นว่าอาสาสมัครท่านอื่นต้องมาช่วยท่านเองก็เป็นได้ครับ
ลงพื้นที่คิดหน้าคิดหลังสักนิด เนื่องจากการที่ได้ไปอยู่ศูนย์ช่วยเหลือ 1 วันผมได้ยินเสียงเรียกร้องจากนักศึกษาหลายท่านอยากลงภาคสนามช่วยเหลือผู้ประสบภัย แต่ท่านทั้งหลายควรเข้าใจว่าการลงพื้นที่นั้นไม่ใช้เรื่องง่าย ขนาดเจ้าหน้าที่ที่เชี่ยวชาญยังโดนน้ำซัดไปอยู่กลางคลองอู่ตะเภา แล้วอาสาสมัครที่ไม่เคยฝึกฝนอย่างเชี่ยวชาญ ไม่มีอุปกรณ์ป้องกันตัวเองอย่างเพรียบพร้อมพูดได้คำเดียวว่าออกไปตาย!!! ขนาดทหารหรือหน่อยกู้ภัยที่ฝึกมาอย่างดียังไม่มั่นใจที่จะปฏิบัติภาระกิจในบางสถานการณ์เลย แต่ถ้าหากมีรถขนาดใหญ่และสูงอย่างรถขนส่งของทหาร อาสาสมัครสามารถโดยสารไปได้อย่างปลอดภัยเรื่องนี้คงไม่ขัดข้องครับ เพราะก่อนจะช่วยคนอื่นพึ่งระลึกไว้ว่าตัวเองต้องปลอดภัยก่อนนะครับ อาสาสมัครที่เป็นนักศึกษาบางท่านยังบรรลุนิติภาวะ หากเกิดอุบัติเหตุในระหว่างที่ออกไปช่วยผู้ประสบภัยแล้วคณาจารย์ที่รับผิดชอบศูนย์จะทำอย่างไร อาจโดนผู้ปกครองต่อว่าจนเสียคนไปเลยก็ได้ครับ แถมยังเป็นตราบาปของอาจารย์ไปตลอดชีวิต
การช่วยเหลือคนทุกงานสำคัญเท่ากันหมด ผมอาจมองในแง่ร้ายเกินไปสักหน่อยแต่อยากจะบอกน้องๆ อาสาสมัครว่างานทุกงานสำคัญเท่ากันหมด ไม่จำเป็นต้องออกไปแจกข้าวออกไปช่วยเหลือคนก็ได้ ในข้อนี้ผมอาจจะใช้ข้อความที่รุนแรงกับอาสาสมัครที่ออกไปเสี่ยงอันตรายแจกข้าวแจกน้ำสักหน่อย ถึงแม้ท่านจะลงพื้นที่แต่ไม่ควรยกตนข่มท่าน(หมายถึงอาสาสมัครที่หุงข้าว ทำแกง มัดถุงแกงหรือทำบัญชีของช่อยเหลือ)โดยไม่รู้ตัว ผมได้ยินหลายคนเล่าด้วยความภาคภูมิใจว่าไปทำอะไรมาบ้างให้คนในศูนย์ฟัง แถมบางคนมากดดันพูดย้ำๆ ว่าต้องการอาหารจำนวนกี่ชุดเพื่อไปช่วยที่ใหน แต่หารู้ไม่ว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนสร้างความกดดันให้กับคนที่ไม่ลงพื้นที่ทั้งสิ้น มันอาจจะเป็นปมเล็กๆ จนมีน้องๆ บางคนถามผมว่า "ทำไมเราต้องมานั่งทำอย่างนี้ ทำไม่เราไม่ได้ไปบ้าง" การที่อาสาสมัครอยู่ในที่เดิมๆ บางคนนั่งมัดถุงแกงอยู่ 3-4 ชั่วโมง ทำงานเดิมซ้ำไปซ้ำมามันมีความเครียดสะสมอยู่เพียงพอแล้ว และการที่เขาเหล่านั้นปรุงอาหารเพื่อให้พวกท่านออกไปแจกจ่ายนั้นก็เป็นบุคคลสำคัญไม่ใช่น้อยเพราะอาหารไม่ใช้หรือที่ผู้ประสบภัยต้องการ หากผลิตอาหารไม่เพียงพอต่อให้ท่านอาสาสมัครที่ไปแจกมามายเพียงใดก็ไม่เกิดประโยชน์ อาสาสมัครทุกท่านพึงให้ความสำคัญกับงานทุกงานเพราะการทำงานเปรียบเหมือนห่วงโซ่ที่ต่อเนื่องขาดข้อใดข้อหนึ่งไม่ได้ ควรมีการสับเปลี่ยนงานกันบ้างตามความเหมาะสม สลับคนที่ทำงานที่ศูนย์ไปลงพื้นที่บ้าง คนที่เคยลงพื้นที่มาทำงานที่ศูนย์บ้าง จะเป็นการลดความเครียดในหารทำงานลงได้
ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน มีอารมณ์ขันเพื่อการทำงานที่สดใส การให้กำลังใจในหมู่อาสาสมัครกันเองเปรียบเป็นน้ำทิพย์ที่ช่วยชโลมหัวใจในระหว่างทำงาน ภาวะเครียดในการทำงานที่แข่งขันกับความต้องการของผู้ประสบภัยมีมาก แต่การพูดคุยเพื่อชื่นชมผลงานของหมู่คณะและมีอารณ์ขันบ้างตามแต่โอกาสจะช่วยให้มีบรรยกาศในการทำงานดีขึ้น ถึงแม้ว่าการที่ผู้คนมากมายจะประสบภัยพิบัติจะเป็นเรื่องน่าเศร้า แต่เราต้องยิ้มสู้ครับ :D

อาสาสมัครภาคประชาชน
ผมได้เห็นผู้คนมากมายลงมาเป็นอาสาสมัครเพื่อช่วยเหลือกรณีน้ำท่วมหาดใหญ่ซึ่งใจมากครับ แต่ผมยังสะท้อนใจอยู่เล็กน้อยว่าการมาของเขาเหล่านั้นได้ติดต่อประสานงานกับคนในพื้นที่ไว้บ้างหรือไม่ถึงความช่วยเหลือที่คนในพื้นที่ต้องการหรือสภาพพื้นที่และสถานการณ์ในเวลานั้น ในความเห็นผม ภาคประชาชนควรทำงานกับประชาชนในพื้นที่ให้มากขึ้นควรวางแผนร่วมกับภาครัฐอย่างใกล้ชิด เสริมในส่วนที่ภาครัฐขาด จัดการอาสาสมัครให้ครอบคลุมความต้องการความช่วยเหลือเนื่องจากประชาชนย่อมมากกว่าเจ้าหน้าที่รัฐอยู่แล้ว รัฐมีเครื่องมือส่วนประชาชนมีกำลังครับ ผมไม่มีส่วนร่วมกับอาสาสมัครภาคประชาชนมากนัก ถ้าเป็นไปได้อยากให้คนที่มีส่วมร่วมมาอธิบายมากกว่า

การบริหารจัดการอาสาสมัคร
ผมพบว่าการจะช่วยเหลือผู้ประสบภัยให้มีประสิทธิภาพนั้นจำเป็นต้องอาศัยการบริหารจัดการที่เชี่ยวชาญ อาจหมายถึงต้องการมืออาชีพมาดูแล จากการที่ผมพบเจอมานั้น นอกจากศูนย์ ม.อ. จะมีอาสาสมัครมากแล้ว ศูนย์ย่อยของภาคประชาชนยังขาดอาสาสมัครมาช่วยดูแลในส่วนต่างๆ ส่งผลให้ไม่สามารถทำงานได้เต็มประสิทธิภาพมากนัก ยกตัวอย่างเรื่องการทำอาหารที่ผู้นำของไปแจกจ่ายต้องมารอรับของที่ศูนย์ ม.อ. เนื่องจากอุปกรณ์มีอยู่อย่างจำกัดแต่ความต้องการมีมาก จึงเกิดการรอคอยเกิดขึ้น อันที่จริงแล้วน่าจะมีการรวมศูนย์การจัดการให้เป็นระบบ มีการแบ่งภาระงานและอาสาสมัครไปยังที่ต่างๆ แล้วคอยประสานงานกับอาสาสมัครที่ทำหน้าที่แจกจ่ายสิ่งของอีกทอดหนึ่งหรือคอยประชาสัมพันธ์ความต้องการของศูนย์ต่างๆ ตัวอย่างที่ศูนย์ ม.อ. อะไรก็มาที่ ม.อ. ไม่ว่าจะเป็นของบริจาคก็มา ม.อ. รับของแจกก็มา ม.อ. รอความช่วยเหลือก็มา ม.อ. ถึงแม้ ม.อ. จะมีกำลังคนมาเพียงใดแต่ทรัพยากรณ์ก็ยังจำกัดอยู่ดี
ผมมีโอกาสไปช่วยลำเลียงข้าวของขึ้นเฮลิคอปเตอร์โดยการประสานงานของสถานีวิทยุ FM88 ให้กับ ตชด. อยู่หนึ่งวัน การติดต่อประสานงานทำได้ยากในขณะที่เฮลิคอปเตอร์ต้องจอดรอข้าวของเพื่อลำเลียงไปช่วยผู้ประสบภัย เนื่องจากศูนย์ ม.อ. มีผู้ต้องการรับความช่วยเหลือจำนวนมากในแต่ละหน่วยงาน ส่งผลให้ข้าวของที่ออกจากศูนย์ ม.อ. ต้องใช้เวลาในการจัดเตรียมจึงต้องมีการรอคอยบ้าง พี่กุลอาจารย์ที่ทำงานกับ FM88 ต้องประสานงานไปที่ธรรมสถานเพื่อขอรับข้าว ซึ่งยังดีที่ได้มาบ้างแต่ในความเป็นจริงแล้วเฮลิคอปเตอร์อาจมีความจุที่สามารถลำเลียงได้มากกว่าและสามารถเดินทางเข้าถึงผู้ประสบภัยที่อยู่ห่างไกลและอาจไม่ได้รับความช่วยเหลือภาคพื้นดิน ความล้าช้าในการประสานงานส่งผลให้มีช่วงเวลาที่หยุดคอยอยู่เป็นระยะๆ แทนที่จะได้ทำงานอย่างรวดเร็วและให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้มากขึ้นก็อาจไม่เป็นดังคาดหมาย ทางทีมงานของน้องข้าวจึงต้องเปลี่ยนสถานะจากผู้ลำเลียงเป็นคนมัดถุงข้าวที่ธรรมสถานด้วยประการฉะนี้แล
ความเหนื่อยล้าเกิดขึ้นได้กับทุกคนที่เป็นอาสาสมัคร การบริหารเวลาของอาสาสมัครและกำหนดหน้าที่ที่ชัดเจนก็ช่วยทำให้เกิดการทำงานที่มีประสิทธิภาพขึ้นได้ แต่อย่างไรก็ตามมันต้องยืดหยุ่นได้ตามแต่โอกาสอำนวย เพราะการกำหนดหน้าที่จะทำให้รู้ว่าใครต้องทำอะไร การกำหนดเวลาจะช่วยให้อาสาสมัครไม่เคร่งเครียดกับหน้าที่นั้นๆ จนเกินไป ผมเคยนั่งมัดข้าวตั้งแต่ 9.00 น. ถึง 15.00 น. มาแล้วแรกๆ ก็สนุกดีแต่พอลุกขึ้นเท่านั้นแหละ ความปวดเมื่อยทั้งหลายก็ประดังเข้ามาอย่างไม่ลดละ ผมคิดว่าเหตุการณ์อย่างนี้คงไม่เกิดกับผมแค่คนเดียวอย่างแน่นอน

ขอบคุณอาสาสมัครด้วยใจริง
ถึงแม้ว่าหลายๆ เรื่อง เราอาจจะบริหารจัดการได้ไม่ดีพอ แต่น้ำใจของอาสาสมัครและคนในพื้นที่นั้นล้นหลามจริงๆ เรียกได้ว่าทำงานด้วยใจจริงกันเลยทีเดียว ได้ยินว่าบางคนนั่งรอเพื่อที่จะขนของบริจาคที่ลำเลียงมาจากช่องสามเพื่อลงเก็บยังศูนย์ ม.อ. ซึ่งจะใช้แจกจ่ายต่อไป ถึงแม้ว่าไม่ยืนยันว่าจะมาถึงหรือไม่แต่ก็รอด้วยใจที่จะช่วยเหลือ ผมไม่อาจเป็นตัวแทนของใครเพื่อกล่าวคำขอบคุณ แต่ผมขอบอกให้อาสาสมัครทุกท่านรู้ว่าดอกไม้แห่งน้ำใจของอาสาสมัครทุกๆ ท่านได้บานอยู่บนหัวใจของผู้ประสบภัยเรียบร้อยแล้วครับ o/\o

2553 น้ำท่วมหาดใหญ่: น้ำท่วม

2010-11-08T11:36:00.018+07:00

จากเรื่องที่แล้ว 2553 น้ำท่วมหาดใหญ่: น้ำมา คราวนี้มาดูกันว่านน้ำท่วมจะเป็นอย่างไร ผมในฐานะเป็นสมาชิกคนหนึ่งของมหาวิทยาลัยจะเล่าให้ฟังว่ามหาวิทยาลัยทำอะไรไปบ้าง และความช่วยเหลือที่ประสบพบเห็นมีอะไรบ้างครับ

น้ำท่วม
เมื่อเริ่มเช้าวันที่ 2 พฤศจิกายนผมลองมาเช็คข่าวทางทวิตเตอร์ปรากฏว่าน้ำได้ท่วมขังมีระดับสูงในหลายพื้นที่ หลายคนที่พอจะใช้ทวิเตอร์ได้เช่น @tichatak ก็บอกระดับน้ำพร้อมขอความช่วยเหลือเพราะอย่างนำเด็กเล็กๆ ออกไปจากพื้นที่ ในวันนี้แท็ก #hdyflood เริ่มมีคนใช้กันมากขึ้นจึงสามารถตามแท็กนี้ได้ง่ายขึ้น มารู้อีกครั้ง #dotcafe ก็จมไปกับสายน้ำ @ifine ถึงแม้ว่าน้ำจะท่วมร้านก็ยังมาช่วยรายงานสถานการณ์น้ำท่วม (พี่แกให้เหตุผลท่วมแล้วทำไรไม่ได้ ทำที่มีประโยชน์ดีกว่า ได้ใจจริงพี่บ่าวเรา :P) ในวันนี้เครือข่ายโทรศัพท์เริ่มมีปัญหาไม่สามารถโทรศัพท์ใด้ เริ่มมีคนขอความช่วยเหลือทางทวิตเตอร์และเว็บไซต์ hdyflood.com มากขึ้น ปัญหาต่อมาที่ทำให้ @win_chayin และ @ifine เริ่มหนักใจคือ แล้วเราจะประสานกับผู้ให้ความช่วยเหลือได้อย่างไร ทั้งๆ ที่ในตอนแรกตั้งใจจะทำเว็บขึ้นเพื่อรายงานสถานการณ์น้ำท่วมเท่านั้น เมื่อโทรศัพท์มีช่องทางน้อยแต่ผู้ต้องการรับความช่วยเหลือมีอยู่มาก อีกทั้งเบอร์โทรช่วยเหลือยามฉุกเฉินก็ไม่ทราบ หนทางที่จะสามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้อยู่บ้างคืออินเตอร์เน็ต แต่เสียงเรียกร้องเล่านั้นทางทีมงานไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร เนื่องจากข่าวสารบนเว็บนั้นยังมีระดับความน่าเชื่อถือต่ำสำหรับผู้ปฏิบัติงานอีกทั้งยังโดนปรามาสว่าคนน้ำท่วม ไฟดับจะใช้อินเตอร์เน็ตได้อย่างไร (เซ็งจริงเจ้าหน้าที่ไทย) แต่จนแล้วจนรอด @win_chayin และ @ifine รวมถึงผู้อื่นที่ผมอาจจะไม่ทราบก็สามารถประสานงานติดต่อหน่วยงานที่พอให้การช่วยเหลือได้บ้าง (ต้องขอบคุณในความพยายามเหล่านี้) แต่อย่างไรก็ตามทุกๆ การร้องขอก็ใช้ว่าจะสามารถติดต่อให้ได้เร็วดังใจ เนื่องจากหลายพื้นที่มีน้ำเชี่ยวมากยากต่อการให้ความช่วยเหลือ เสียงที่หลายท่านส่งมายังเว็บไซต์หรือบนทวิตเตอร์อาจไม่ได้รับการดูแลก็เป็นปมในใจของทีมงานเช่นกัน
จากการติดตามข่าวสารระดับน้ำในปี 2553 นั้นมากกว่าปี 2543 มากๆ ส่งผลให้คูคลองที่มีอยู่ไม่สามารถระบายได้ทันดังหลายๆ ปีก่อนหน้านี้ ประกอบกับหาดใหญ่ว่างเว้นจากการโดนน้ำท่วมในบริเวณตัวเมืองมานานส่งผลให้เกิดความชะล่าใจอยู่พอสมควร อีกทั้งการประกาศเตือนภัยทางวิทยุนั้นถึงแม้ว่าจะสามารถกระจายข่าวสารได้ดี แต่จะมีสักกี่คนที่ยังเปิดวิทยุฟังอยู่ อีกทั้งหลังจากเจอพายุเมื่อวันที่ 1เป็นต้นมาไฟฟ้าในหลายพื้นที่ได้ดับลง การประกาศเตือนภัยแทบจะเรียกได้ว่าไม่ทั่วถึงก็ว่าได้ หลังจากพายุผ่านไป ฝนก็หยุดตกราวกับปิดสวิตซ์ พื้นที่ที่น้ำไม่ท่วมแล้วอยู่ไกลจากแหล่งน้ำจะรู้ได้อย่างไรว่าสถานการณ์เป็นเช่นไร อีกทั้งผมยังไม่ทราบว่าในเมืองจะมีรถประกาศเตือนภัยหรือเปล่าซึ่งเรื่องเหล่านี้หน่วยงานที่รับผิดชอบดูแลควรใส่ใจมากเป็นพิเศษ ไม่ใช้อะไรก็ประกาศทางวิทยุบ้านที่ไฟดับถึงแม้จะมีวิทยุแล้วจะฟังได้อย่างไร ความเสียหายครั้งนี้ใหญ่หลวงยิ่งนัก แต่สำหรับผมแล้วองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นควรจะพิจารณาแผนเตือนภัยหรือแผนอพยพให้มากกว่านี้ (ทีไฟไหม้ยังซ้อมได้ แล้วทำไมน้ำท่วมถึงไม่ซ้อม) ไม่มีการประกาศสถานที่อพยพล่วงหน้าหรือให้ความรู้ว่าเวลาน้ำท่วมควรปฏิบัติตนเช่นไร (ประกาศไว้บนอินเตอร์เน็ต หรือประกาศตอนน้ำท่วมแล้วจะมีประโยชน์อะไร) หรือประกาศกำหนดพื้นที่เสี่ยงภัยต้องอพยพทันทีหากมีประกาศเตือน สังเกตดูได้เลยว่าเมื่อน้ำท่วมแล้วการช่วยเหลือทุกอย่างลำบากไปหมด ไม่ว่าจะเป็นข้าวปลาอาหาร โรคภัยไข้เจ็บ จะคลอดยังลำบากเลย หากจะอ้างว่าคนไม่พอ งบไม่มี สำหรับผมแล้วฟังไม่ขึ้นเลย นักศึกษายังทำค่ายอาสาได้โดยที่ไม่มีเงินแม้แต่บาทเดียว ระดับผู้บริหารส่วนท้องถิ่นคงไม่ด้วยไปกว่านักศึกษาหรอกครับ

ช่วยเหลือ
ผมได้เขียนเล่าเรื่องการขอความช่วยเหลือไว้บ้างในข้างต้น แต่ยังมีอีกหลายประเด็นทียังไม่พูดถึง จะขยายความนิดหน่อย หน่วยงานที่มีหน้าที่ให้ความช่วยเหลือในเหตุการณ์ต่างๆ คงมีอยู่บ้างแต่ผมไม่รู้จัก สำหรับการขอความช่วยเหลือในเหตุการน้ำท่วมหาดใหญ่ในครั้งนี้ ทางโทรศัพท์เป็นไปด้วยความยากลำบาก ทางอินเตอร์เน็ตในวันแรกๆ ยังไม่ได้รับความสนใจมากนัก เจ้าหน้าที่บางคนยังไม่รู้เลยว่าใช้ช่องทางเหล่านี้ได้ อีกทั้งศูนย์ให้ความช่วยเหลือที่รับผิดชอบโดยตรงนั้นมีอุปกรณ์และเจ้าหน้าที่อยู่น้อย ยากต่อการให้ความช่วยเหลือ หากไม่มีทหารบก ทหารเรือ และ ตชด. แล้วคงมีความสูญเสียมากกว่านี้อีกแน่นอน
การช่วยเหลือของเจ้าหน้าที่เป็นด้วยความยากลำบากเนื่องจากกระแสน้ำที่เชียวกรากและความไม่ชำนาญพื้นที่ของเจ้าหน้าที่จากส่วนกลาง ผมได้ยินเรื่องตลกมาว่าเขาขอคนในพื้นที่ไปกับเรือด้วย แต่สำหรับคนหาดใหญ่แล้วถึงแม้ว่าไม่เป็นคนในพื้นที่ก็ชำนาญพื้นที่เช่นกัน หาดใหญ่นอกจากเป็นเมืองเศษฐกิจแล้วยังเป็นเมืองที่มีของกินมากเป็นพิเศษช่วงที่เป็นนักศึกษาก็ออกตระเวณหาของกินกันจนรู้จักเกือบทุกซอกทุกมุมเลยทีเดียว (ที่จริงน่าจะถามว่าใครไปพื้นที่นี้ได้บ้างก็น่าจะเพียงพอ :D) อีกทั้งบริเวณตัวเมืองหาดใหญ่นั้นกว้างมีตึกร้านบ้านช่องมากมาย หากใช้เรือติดเครื่องยนต์กำลังแรงเข้าไปคลื่นน้ำที่สะท้อนมากระทบเรืออาจจะถึงกับคว้ำเรือได้อย่างง่ายดาย บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ใกล้คลองต่างๆ มักโชคร้ายเนื่องจากกระน้ำไม่เอื้อต่อการช่วยเหลือในวันที่น้ำลดผมมีโอกาสได้ไปแจงถุงดำไว้ใส่ขยะ (ของ FM88 ม.อ.) ให้ชาวบ้านแถวจันทร์วิโรจน์ซึ่งตั้งอยู่ใกล้คลองเขาบอกผมว่านี่เป็นของสิ่งแรกที่ได้รับแจก ข้าวสักถุงยังไม่ได้เลย (ฟังแล้วอึ่งถึงกับช็อคเล็กน้อย) @igoyz บอกว่า "แถวบ้านแม่พี่ก็ไม่ได้รับนะ ตอนน้ำท่วม ตอนนี้ก็ยังไม่ได้เลยอ่ะ" (อ้างอิง status) แสดงว่าความช่วยเหลือที่มีอยู่นั้นไม่ทั่วถึงจริงๆ ถึงแม้ว่าเจ้าหน้าที่จะทำงานหนักเพียงใดก็ตาม
การรายงานความช่วยเหลือเราอาจจะมีช่องทางร้องขอหลายช่องทาง แต่ช่องทางเหล่านั้นเพียงพอต่อการรับความช่วยเหลือหรือไม่ หากสภาพการปรกติอาจจะใช่และเหลือเฟือแต่กับภัยพิบัติแล้วมันไม่เพียงพอ หน่วยงานที่ให้ความช่วยเหลือน่าจะมีหน่วยประสานงานที่มีช่องทางสื่อสารสามารถรองรับผู้ร้องขอได้เป็นจำนวนมากและหลากหลายช่องทางการสื่อสารมากกว่าทางโทรศัพท์ ผมเห็นบางคนถึงกับขอความช่วยเหลือทางทวิตเตอร์ด้วยความกังวลประมาณว่า ได้โปรดติดต่อให้หน่อย โทรไปใหนก็ไม่ติด อย่างน้อยๆ หากเราไม่สามารถช่วยเหลือเขาเหล่านั้นได้ เราก็น่าจะมีช่องทางสื่อสารที่บอกเขาได้ว่าควรปฏิบัติตนเช่นไร เขาจะได้ตั้งสติแล้วปฏิบัติตนตามคำแนะนำที่ถูกต้อง ก่อนความช่วยเหลือจะไปถึงเพื่อเอาชีวิตรอด มากกว่าปล่อยให้เขาเหล่านั้นต้องเผชิญชะตากรรมอย่างเดียวดาย หลายๆ ศูนย์ให้ความช่วยเหลือเปิดศูนย์วิทยุเพื่อรับฟังข่าวสารและติดต่อสื่อสารผมอยากทราบว่าชาวบ้านตาดำๆ ที่ใหนเขาใช้วิทยุสมัครเล่นกัน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องโปรดพิจารณาเว็บไซต์เครือข่ายสังคมเช่น facebook หรือ twitter บ้างเถิด ถึงแม้ว่าตอนนี้ชาวบ้านอาจจะไม่รู้จัก แต่จากน้ำท่วมครั้งนี้มันแสดงให้ผมเห็นว่ามันมีพลังไม่ใช่น้อยทีเดียว
ผมไม่อยากให้หลายๆ คนคอยตำหนิภาครัฐ โดยเฉพาะรัฐบาลในเวลานี้ เนื่องจากปีนี้ถือว่าเป็นปีแห่งภัยพิบัติน้ำท่วมก็ว่าได้ กินบริเวณกว้าง เรียกได้ว่าเกือบทั้งประเทศเลยทีเดียว ตรงนู้นก็งานตรงนี้ก็งานอีกทั้งระเบียบราชการยังมีมากมายจะให้เร็วทันใจเห็นทีจะยากรอดูยาวๆ แล้วค่อยวิจารย์ยังจะเหมาะกว่า แต่ผมกลับคาดหวังไปที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อบต. อบจ. เทศบาล) มากกว่าเนื่องจากอยู่ในพื้นที่ แทนที่จะมีแผนป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัยที่ดีกลับต้องมาประเมินสถานการณ์เฉพาะหน้า ซึ่งต่อให้รัฐบาลมีแผนการดีกว่า กำลังคนและงบประมาณมากว่าอย่างไรก็ตามการจะพาทีมจากส่วนกลางมาให้ความช่วยเหลือได้นั้น ชาวบ้านอาจจะตายไปหมดแล้วก็เป็นได้ องค์กรปกครอส่วนท้องถิ่นต้องเตรียมการ กำหนดนโยบาย ออกประกาศเตือนภัย และพร้อมให้ความช่วยเหลืออย่างทั่วถึงจึงจะถูก อีกทั้งมีข้อมูลสภาพพื้นที่ต่างๆ อยู่ในมือแล้วแท้ๆ แต่ทำอะไรแทบไม่ได้เลย ผมอยากจะรู้จริงๆ ว่าถ้าไม่ได้เรือจากกองทัพเรือ ไม่รู้ว่าหน่วยงานเหล่านี้จะมีเรือที่พร้อมใช้งานสักลำหรือเปล่า การป้องกันภัยพลเรือนน่าจะมาจากพลเรือนมากกว่าทหารเนื่องจาก ทหารมีระเบียบมากกว่าจะเข้ามาช่วยเหลือได้ก็ไม่ทันการแล้ว

ศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หลังจากวันที่ 1 พฤศจิกายนเป็นต้นมา ทางกองกิจการนักศึกษาประกาศตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ รับบริจาคข้าวสาร ไข่ไก่ ยารักษาโรค เครื่องอุปโภค บริโภคสำหรับผู้ประสบภัยน้ำท่วมอีกทั้งจัดสถานที่เป็นที่พักพิงผู้อพยพอีกด้วย การทำงานที่รวดเร็วนี้เป็นเพราะทางมหาวิทยาลัยเคยมีประสบการณ์ตอนปี 2543 มาแล้วจึงได้ให้ความช่วยเหลือได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งมีอุปกรณ์ที่ใช้ประกอบอาหารซึ่งอยู่ในความครอบครองของชมรมต่างๆ มีมากมาย จึงมีความเพรียบพร้อมอย่างมากในการให้ความช่วยเหลือ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤษจิกายน 9.00 น. เป็นต้นไป ถึงแม้ว่าบรรยาการใต้อาคารกิจการนักศึกษา (หรือที่ชาว ม.อ. รู้จักกันดีในนามตึกกิจฯ) ในช่วงเช้ายังไม่คึกคักมากนักอาจจะเป็นเพราะนักศึกษาใหม่หลายๆ ท่านอาจจะยังไม่ทราบข่าว แต่ก็ได้เริ่มหุงข้าวเพื่อนำไปแจกจ่ายช่วยเหลือผู้ประสบภัยกันแล้ว ในระหว่างนั้นเริ่มมีผู้เข้ามาบริจากเงิน ข้าวสาร ฯลฯ ตามกำลังของแต่ละคน ไม่ทันเที่ยงวันนักศึกษาก็เข้ามาช่วยงานกันเต็มตึกกิจการนักศึกษาเลยทีเดียว เหตุที่ ม.อ. เน้นการประกอบอาหารช่วยเหลือผู้ประสบภัย เนื่องจากประสบการณ์เมื่อปี 2543 เช่นกัน การที่น้ำท่วมแล้วไม่มีไฟฟ้าก็ยากลำบากที่จะปรุงอาหารกินเอง ถึงแม้ว่าบางบ้านจะมีแก๊สก็ตามที ใช้ว่าทุกบ้านจะยกถังแก๊สขึ้นไปไว้บนที่สูงทัน ในความเห็นของผมผมคิดว่าสิ่งที่ ม.อ. ทำถูกต้องแล้ว เนื่องจาก ม.อ. มีกำลังคน อยู่บนที่สูงติดกับบ้านที่ยังไม่ประสบภัยจำนวนมาก แถมยังมีถนนที่สามารถไปถึง อ. นาหม่อมได้โดยไม่ได้รับผลกระทบจากภาวะน้ำท่วมอีกด้วย มีน้ำประปาใช้เองส่งผลให้ไม่ขาดน้ำขาดไฟอย่างแน่นอน อีกทั้งมีสถานีวิทยุ FM88 ของทางมหาวิทยาลัยเองซึ่งสามารถประกาศขอความช่วยเหลือไปยังประชาชนที่ไม่ได้รับผลกระทบได้ง่าย ม.อ. ปรุงอาหารและจัดเป็นชุดๆ ได้ประมาณ 20,000 ชุดต่อวัน (อ้างอิงจาก status ของ @domondalls) ซึ่งจริงๆ แล้วผมคิดว่าน่าจะได้มากกว่านี้แต่ติดอยู่ที่หม้อหุงข้าว หม้อหุงข้าวคือคอขวดของกระบวนการผลิตอาหารเนื่องจากเราสามารถส่งปลากระป๋องทอดไข่ ไข่ต้มเป็นกับข้าวได้ แต่ข้าวเราต้องรอจน อ. ที่เคยให้ความช่วยเหลือตอนน้ำท่วมปี 2543 ประกาศให้นักศึกษาที่อยู่หอพัก บุคลากรที่มีหม้อหุงข้าวรับข้าวสารไปหุงแล้วนำกลับมาให้ที่ศูนย์กันเลยทีเดียว มิฉะนั้นด้วยข้อจำกัดนี้จะทำให้หุงข้าวได้ปริมาณน้อยมาก ผมมีโอกาสอยู่ตึกกิจการนักศึกษาเพียงวันเดียว เนื่องจากมีคนล้นงานผมจึงออกไปช่วยเหลือที่อื่นๆ สถานการณ์ของศูนย์อาจเปลี่ยนแปลงไปบ้าง อยากให้คนที่อยู่ช่วยเหลือที่ศูนย์ ม.อ. บอกเล่าให้ฟังกันบ้างนะครับ
ในวันที่ 2 พฤศจิกายนนี้ผมได้ไปร่วมรายงานข่าวที่ตึกกิจการนักศึกษาด้วย ดูหมือนผมจะไม่ทำอะไรเพราะผมนั่งเปิดคอมกับ twitter client ท่ามกลางนักศึกษาเภสัชฯ ที่ใส่ยากันอย่างขะมักเขม้นแต่ผมก็พยายามคิดเอาเองว่าในเมื่อผมทำงานที่ถนัดแล้วจะเป็นอะไร ผมช่วยประกาศความต้องการของศูนย์โดยสอบถามจากอาจารย์ที่อยู่ในบริเวณนั้นว่าต้องการอะไรบ้าง คำตอบที่น่าสนใจและไม่คิดว่าของเหล่านี้จะเป็นที่ต้องการคือ นมเด็กอ่อน ยาน้ำสำหรับเด็ก ผ้าอนามัย แต่แล้วคิดไปคิดมามันจำเป็นจริงๆ นะเพราะหากน้ำท่วมคนออกมาไม่ได้แล้วเกิดเห้ตุการณ์ที่ต้องการอย่างนี้จะทำอย่างไร ? อีกอย่างนึงที่สำคัญไม่แพ้กันคือเทียนไข ไฟฉาย และถ่านไฟฉายก็จำเป็นไม่แพ้กัน ยามค่ำคืนที่โดนตัดไฟจะได้มีแสงสว่างจากของเหล่านี้เป็นกำลังใจได้บ้าง ผมคิดว่าผู้ที่เป็นศูนย์ประสานงานรับบริจาคที่กรุงเทพฯ หรือจังหวัดอื่นๆ ควรคำนึงถึงเรื่องละเอียดอ่อนอย่างนี้ให้มากขึ้นเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องน่าจะมีรายการของบริจาคที่จำเป็นต้องใช้ขึ้นไว้บ้าง อีกทั้งสภาพทางสังคมของแต่ละพื้นที่อาจไม่เหมือนกันโดยเฉพาะภาคใต้มีชาวไทยมุสลิม อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก อาหารต่างๆ ควรจะให้ตรงหลักปฏิบัติของแต่ละศาสนาด้วยจะเป็นการดี การประกาศความต้องการให้ผู้บริจาคทราบล่วงหน้า ผู้บริจาคจะได้นำของมาบริจาคถูกว่าต้องการอะไร ถึงแม้ว่าผมจะใช้ทวิตเตอร์อยู่บ่อยๆ แต่ผมมี follower น้อยต้องขอบคุณ @lewcpe และ สมาชิก #twitHY ทุกคน ที่ช่วย rt ข้อความของผมจนหลายคนได้ช่วยจัดหาสิ่งของที่ทางศูนย์ต้องการส่งมาให้อย่างครบถ้วน (ถึงแม้ว่าที่เขามาบริจาคจะไม่ได้อ่านทวิตของผมก็ตามที)
นอกจากศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์แล้ว หน่วยงานทางด้านสุขภาพเช่นโรงพยาบาลสงขลานครินทร์และคณะพยาบาลศาสตร์ก็เตรียมพร้อมให้ความช่วยเหลือเช่นกัน (ขอบคุณเพื่อนแตงที่ส่งข่าว) เช่นการสำรองเลือด หน่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้น การเตรียมพร้อมรับผู้ประสบภัยที่ห้องฉุกเฉินของทางโรงพยาบาล นอกจากนี้คณะวิทยาศาสตร์ยังผลิตน้ำดื่มเพื่อแจกจ่ายผู้ประสบภัยจำนวนมากด้วย

โรงทานย่อย
ถึงแม้ว่าศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จะมีบุคลากรเพียบพร้อมเพียงใด แต่การปรุงอาหารเลี้ยงคนทั้งหาดใหญ่และอำเภอรอบข้างที่โดนน้ำท่วมนั้นเห็นทีจะเกินกำลัง เนื่องจากมีอุปกรณ์อยู่อย่างจำกัด ผมคิดว่าการกระจายสถานีประกอบอาหารออกไปยังคณะต่างๆ เป็นเรื่องที่ดีกว่า เนื่องจากแต่ละคณะจะมีสโมสรนักศึกษา ซึ่งพอจะมีอุปกรณ์ประกอบอาหารอยู่บ้างถึงแม้ว่าจะทำอะไรไม่ได้มากแต่ดีกว่า ไม่มีเลย แต่กลับกลายเป็นว่าใต้ตึกกิจฯ คือศูนย์หลักรถผู้บริจาคก็ไปที่นั้น รถผู้ที่ออกไปช่วยเหลือก็ไปที่นั้นส่งผลให้เกิดการจราจรติดขัดรอบตึกกิจฯ เป็นจำนวนมาก อีกทั้งตึกกิจฯ ไม่สามารถผลิตอาหารได้ทันตามความต้องการจึงมีการจอดรอกันเป็นเวลานาน จากการที่ผมออกไปช่วยลำเลียงอาหารให้กับสถานีวิทยุ FM88 ม.อ. ผมจึงทราบว่านอกจากใต้ตึกกิจฯ แล้วยังมีนักศึกษาคณะศิลปศาสต์หุงข้าวกับกระทะใบบัวด้วยฟืนแล้วผัดเป็นข้าวผัดปลากระป๋องเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของศูนย์ใต้ตึกกิจฯ นี่แสดงให้เห็นว่าเขาเล่งเห็นว่าอาหารเป็นเรื่องสำคัญ น้องๆ คณะนี้ทำได้ดีทีเดียว (ได้ข่าวว่าอร่อยด้วย) ถึงแม้ไม่มีแก๊สหุงต้มก็ยังใช้ฟืน หาดใหญ่ที่พึ่งผ่านฝนตกอย่างต่อเนื่องมา 3 วันการที่จะหาฟืนแห้งมาก่อไฟไม่ใช้เรื่องง่ายยกนิ้วให้เลยครับ
นอกจากคณะนี้แล้วยังมีวัดคลองเปลและธรรมสถาน ม.อ. สำหรับธรรมสถาน ม.อ. นั้นไม่ค่อยมีใครรู้จักแต่ก็ผลิตอาหารได้กว่าสามพันชุดต่อวันทีเดียว ดำเนินงานโดยอาจารย์คณะพยาบาลซึ่งตอนหลังมีโรงทานเคลื่อนที่โดยหลวงปู่พุทธอิสระจากวัดอ้อน้อยมาช่วยประกอบอาหาร (ได้ข่าวว่าไปโคราชมาก่อนหน้านี้) ที่ธรรมสถาน ม.อ. ผมประทับใจนักศึกษาคณะทันตแพทย์คนหนึ่งมากนั้นคือหมอแนน หมอแนนมาช่วยที่ธรรมสถานแห่งนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ผมไม่ทราบแต่เท่าที่ทราบคือมาตอนเช้าและช่วยจนถึงวันสุดท้าย ทั้งที่หลายๆ คนได้มาแล้วจากไปเป็นจำนวนมากนอกจากนี้ยังมีน้องข้าว อาร์ม บอย (3 คนนี้มาพร้อมโบ๋วเด็ก :P) แม็ก โอ๋ ริช ที่มาช่วยอย่างเต็มที่ (ผมไม่คิดว่าเด็กผู้ชายจะนั่งทนมัดถุงข้าวได้เป็นวันๆ แต่ก็ทำได้ \o/) โรงทานย่อยๆ เหล่านี้ช่วยแบ่งเบาาศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้มากทีเดียว (ของธรรมสถานทางสถานีวิทยุ FM88 ม.อ. มักจะประสานเพื่อส่งไปยังเฮลิคอปเตอร์ของ ตชด. เพื่อส่งไปให้ผู้ประสบภัยที่รถและเรือเข้าไปไม่ถึงขอบคุณพี่กุลที่ช่วยประสานงาน)

น้ำใจไทย
เพียงไม่กี่ชั่วโมงที่รู้ว่าหาดใหญ่น้ำท่วมสายการบินนกแอร์ก็เริ่มเปิดให้ฝากสิ่งของช่วยเหลือผู้ประสบภัย อาจจะดูว่าผมโฆษนาให้สายการบินนี้มากไปหน่อย แต่ผมคิดว่ามันไม่เกินเลยเนื่องจากสิ่งของบางอย่างทางศูนย์บรรเทาทุกข์ของทางหาดใหญ่เองไม่ได้จัดเตรียมไว้ และหาได้ยากเนื่องจากเขตเศษฐกิจของหาดใหญ่ได้จมน้ำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ประกอบกับก่อนหน้านี้ภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคอีสานได้ประสบภัยน้ำท่วมมาก่อนแล้ว หลายๆ ท่านน่าจะเสียสละทรัพย์สินไปก่อนหน้านี้ แต่กระนั้นแล้วถึงแม้ว่าน้ำจะท่วมสูงสักเพียงใหน น้ำใจของคนไทยนั้นไหลท่วมมากยิ่งกว่า (ยืมมาครับจำไม่ได้ว่าของใคร :D) เพียงไม่กี่วันชาวหาดใหญ่ก็ได้รับน้ำใจของทุกภาคส่วนในประเทศไทย ถึงแม้ว่าไม่อาจเยียวยาความทุกข์ได้ทั้งหมด แต่ก็ซับน้ำตาที่ไหลรินได้บ้าง มีหลายหน่วยงานที่ให้ความช่วยเหลือเป็นสื่อกลางในการรับบริจาค เพื่อลำเลียงความช่วยเหลือมาสู่ชาวใต้ ต้องขอขอบคุณด้วยใจจริง o/\o

2553 น้ำท่วมหาดใหญ่: น้ำมา

2010-11-07T21:58:00.013+07:00

ข้อเขียนนี้เขียนขึ้นเนื่องในโอกาสน้ำท่วมหาดใหญ่ในปี 2553 โดยเหตุการณ์เริ่มเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน โดยจะแบ่งเรื่องเล่าออกเป็นตอนๆ ตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และสถานที่ที่ผมเข้าไปช่วยทำงานครับ ข้อเขียนนี้เขียนขึ้นตามความคิดเห็นของผมอาจกระทบกระเทือนต่อความรู้สึกของอาสาสมัครและผู้คนที่มีส่วนเกี่ยวข้องในหลายกรณี ดังนั้นหากผู้ใดอ่านแล้วขัดต่อความรู้สึกกรุณาหยุดอ่านเพราะจะทำให้หงุดหงิดได้ครับ

น้ำมา

ถึงแม้ว่าผมจะประสบพบเจอเหตุการณ์น้ำท่วมมาแล้วหลายครั้ง แต่ตอนนั้นยังเป็นเด็กไม่สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้มากนัก (เพื่อนนักเรียนโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง หลายคนคงทาบกันดี) แต่สำหรับครั้งนี้ผมได้เข้าร่วมช่วยเหลือในหลายส่วนงาน (ส่วนใหญ่ได้รับการร้องขอมาอีกที) จึงทำให้เห็นหลายด้านของการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัย สำหรับเหตุการณ์น้ำท่วมหาดใหญ่ปี 2553 นี้ ได้มีฝนตกก่อนน้ำท่วมมาแล้วประมาณ 2 วัน โดยวันก่อนหน้าจะเป็นฝนหนักสลับเบาตามปรกติของหน้าฝนภาคใต้ทั่วไป แต่สำหรับวันที่ 1 พฤศจิกายนนั้นฝนกลับตกหนักอย่างไม่ลืมหูลืมตา ในเมื่อฝนตกหนักก็เป็นไปตามคาดที่แรกที่น้ำเริ่มท่วมขังคือ แถบหอพักบุคลากรคณะแพทยศาสตร์ เนื่องจากเป็นที่ต่ำและอยู่ใกล้กับหนองน้ำนั่นเอง แต่ลางร้ายกว่านั้นคือน้ำเริ่มท่วมโรงช้างซึ่งเป็นแหล่งของกินหลักของนักศึกษา ม.อ. เนื่องจากโรงช้างตั้งอยู่ใกล้กับคลองขนาดเล็กซึ่งทำหน้าที่ระบายน้ำจากอ่างเก็บน้ำของมหาวิทยาลัยนั้นเองโดยปรกติน้ำในคลองนี้แทบจะเรียกได้ว่าแห้งเนื่องจากทางมหาวิทยาลัยจะเก็บน้ำเอาไว้ใช้เกือบตลอดทั้งปี หากน้ำเต็มคลองก็พอจะเข้าใจได้แล้วว่าอ่างเก็บน้ำไม่สามารถรองรับน้ำได้อีกแล้ว แต่คราวนี้ถึงกับท่วมแสดงว่าน้ำมากจริงๆ ในเมื่อน้ำมาอย่างนี้แถบที่อยู่อาศัยบริเวณทุ่งรีซึ่งอยู่ติดกับคลองระบายน้ำ น้ำมักท่วมเสมอเมื่อฝนตกหนักอย่างนี้ (ผมเลยกลับห้องพักไม่ได้ทั้งวันเนื่องจากระดับน้ำท่วมสูง) สภาพของคอหงส์-ทุ่งรีจะเป็นพื้นที่รับน้ำที่มาจากภูเขาต่างๆที่อยู่รายล้อม และมีการสร้างแก้มลิงเอาไว้ช่วยกักน้ำไว้ได้ระดับนีง เนื่องจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นที่สูงระดับน้ำจึงลดลงอย่างรวดเร็วทำให้เบาใจได้ ระดับน้ำบริเวณทุ่งรีจึงลดลงตามไปด้วย ซึ่งน้ำจากทุกๆ ที่จะไหลรวมกันลงคลองอู่ตะเภาสายน้ำหลักของหาดใหญ่รวมทั้งคลองระบายน้ำตามแนวพระราชดำริอี 5 สาย จากการบอกเล่าของหลายๆ คน คลองนี้ยังรองรับน้ำจากสะเดาเพื่อระบายลงทะเลสาบสงขลาอีกด้วย
หลังจากระดับน้ำเริ่มสูงขึ้นประชาชนทั่วหาดใหญ่ที่เคยมีประสบการณ์น้ำท่วมเริ่มที่จะเอารถยนต์มาจอดไว้ในที่ปลอดภัยซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เองนี้ปลอดภัยที่สุด หรือแม้แต่ถนนหน้ามหาวิทยาลัย โลตัส หรือสถานที่อื่นๆ ที่คิดว่าน้ำคงไม่ท่วม พอน้ำเริ่มขึ้นสูงคนที่มาไม่ทันก็เริ่มเอารถไปจอดบนสะพานข้ามทางรถไฟ ส่วนคนที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงก็เริ่มเก็บของไว้ที่สูงๆ โดยใช้ระดับน้ำจากปี 2543 เป็นเกณฑ์ น้ำเริ่มทยอยท่วมเส้นทางที่อยู่ใกล้แหล่งน้ำที่มีทางน้ำไหลไม่สะดวกเช่นสามแยกคอหงส์หน้าค่ายเสนานรงค์ และบริเวณอื่นๆ ตามลำดับ

รายงานสถานกรณ์น้ำท่วม
ในวันนี้มีการรายงานระดับน้ำทั้งวันเนื่องจากฝนตกหนัก ส่วนใหญ่รายงานกันทางวิทยุซึ่งมีผู้คนโทรมารายงานและขอความช่วยเหลือกันเป็นระยะๆ ส่วนตัวผมเองใช้ twitter เป็นหลักจึงอ่านรายงานของผู้ใช้ทวิตเตอร์รายอื่นซึ่งอาจจะบอกได้ว่าค่อนข้างจะครอบคลุมตัวเมืองหาดใหญ่เลยทีเดียว แรกๆ @udomtech (พี่หมี) แถวๆ ทุ่งเสา @MZWN (พี่หม้อ) ตัวเมืองหาดใหญ่ @ifine (พี่โก้) โรงพยาบาลกรุงเทพฯ @SammieChinmai (พี่แซม) รายงาน และ rt สถานการณ์น้ำ รวมทั้งประกาศต่างๆ หลังจากนั้นมี @igoyz (พี่ก้อย) สามชัย ถึงแม้บ้านจะเสี่ยงอยู่ในภาวะน้ำท่วมก็ยังไปถ่ายภาพสถานการณ์ต่างๆ มาให้เราได้ชมกัน @nam_pung (พี่ผึ้ง) โรงพยาบาลกรุงเทพฯ @win_chayin (วิน) @chobi_nizzy (หมอชอฟ) รายงานสถานการณ์แถวหอพักบุคลลากรคณะแพทย์ และสิ่งของในห้างสรรพสินค้าต่างๆ เนื่องจากเริ่มมีผู้คนทยอยหาซื้อสิ่งของมาเตรียมไว้ (ผมรู้ว่ามาม่าหมดโลตัสก็เพราะ @win_chayin นี่แหละครับ) @jarvaa แถว ธกส. หาดใหญ่ พอเริ่มเข้าช่วงเที่ยงก็มีข่าวว่าน้ำท่วมทุ่งรีโดย @melody_18 @haaneef @bukhoree สามหนุ่มแห่งพฤกษาแมนชัน อาจจะมีคนอื่นรายงานอีกมากแต่ผมไม่ได้ตามเนื่องจากแรกๆ ยังไม่ได้จิดแท็กเอาไว้ โดยที่ @udomtech จะใช้ #SouthFlood (พี่ยา @zakariiya เป็นคนเสนอนะครับ ถ้าจำไม่ผิด) กับ #ThaiFlood เป็นหลัก แต่ผมคิดว่ามันกว้างเกินไป และเราไม้ได้มีเครือข่ายทั้งภาคใต้ซึ่งในตอนหลัง @win_chayin ได้เสนอ #hdyflood แล้วมาลงตัวที่แท็กนี้

กำเนิด hdyflood
หลังจากเริ่มสถานการณ์ไม่ดี @win_chayin และ @chobi_nizzy คิดจะทำเว็บไซต์เพื่อประชาสัมพันธ์เหตุการณ์ต่างๆ ของหาดใหญ่ขึ้นมา พอลองปรึกษาหลายคนเข้า hdyflood.com ก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับช่วยถ่ายทอดเสียงจากสถานีวิทยุในพื้นที่เพื่อช่วยลดโหลดที่เข้าไปยังสถานี และกระจายไปให้ผู้ฟังที่ต้องการติดตามสถานการณ์ ต้องขอขอบคุณ @rtsp @khitichai @nytonkla @jingjun ที่ช่วยจัดการเรื่องโดเมน โฮส และการถ่ายทอดเสียง @baby_step และ @blueberryft ที่ช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับเบอร์โทรศัพท์ต่างๆ เพื่อสร้างหน้าเว็บให้เร็วที่สุด @lewcpe ที่ช่วยสร้าง map ใน google เพื่อใช้รายงานสภาพพื้นที่น้ำท่วมได้ดีขึ้น ซึ่งเว็บ hdyflood.com นี้เกิดขึ้นที่ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ม.อ. แต่เมื่อเสถียรแล้วก็ย้ายกันไปรวมศูนย์ที่ #dotcafe ร้านกาแฟที่ใช้นั่งกันทุกวันอาทิตย์ของชาวทวิตเตอร์หาดใหญ่ #twitHY ซึ่งเจ้าของร้านก็คือ @ifine กำลังรวบรวมข้อมูลอยู่อย่างขะมักเขม้น ในระหว่างที่ hdyflood.com เกิดขึ้นนี้เพจใน facebook ชื่อ HDYflood ก็เกิดขึ้น และบัชชีผู้ใช้ทวิตเตอร์ชื่อ @hdyflood ก็เกิดขึ้นเช่นกัน ทั้งสามอย่างนี้บริหารจัดการโดย @win_chayin และ @ifine ผู้เกาะติดสถานการณ์เกือบ 24 ชั่วโมง
เมื่อเรามีช่องทางสื่อสารแล้วหลายๆ คนในกลุ่ม #twitHY เช่น @melody_18 @haaneef @bukhoree @makissy ฯลฯ ได้แบ่งทีมออกไปสำรวจบริเวณน้ำท่วมและเส้นทางที่ยังพอจะใช้งานได้อยู่ หลายพื้นที่น้ำเริ่มลดระดับ หลายที่ยังท่วมขัง ซึ่งการที่ฝนเริ่มหยุดตก และน้ำลดระดับได้ทำให้เราเบาใจได้ในระดับนึง แต่จริงๆ แล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่ เนื่องจากที่มันลดระดับเพราะน้ำจากหาดใหญ่ไหลไปรวมที่อื่น เช่นเดียวกับน้ำจากที่อื่นไหลมาหาดใหญ่ ตอนประมาณใกล้รุ่งของวันที่ 2 พฤศจิกายน น้ำได้ท่วมหลายพื้นที่เพิ่มขึ้นรวมทั้ง #dotcafe ด้วย ซึ่งหมายความว่าตัวเมืองหาดใหญ่น่าจะท่วมกันจนมิดเลยทีเดียว

พาชมงาน ม.อ. วิชาการ 2553

2010-08-17T11:48:00.017+07:00

เดือนสิงหาคมของทุกปี หลังจากเสร็จสิ้นฤดูกาารสอบกลางภาคของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จะจัดงาน ม.อ. วิชาการขึ้นเป็นประจำทุกปี ปีนี้จัในวันที่ 17 - 20 สิงหาคม 2553 แต่ในส่วนคณะหรือหน่วยงานต่างจะจัดงานในช่วงเวลาที่แตกต่ากันไป เช่นคณะวิศวกรรมศาสตร์จะจัดแค่วันที่ 19 เท่านั้น สำหรับงาน ม.อ ปีนี้ใช้หัวข้อว่า "ม.อ. วิชาการ 2553 บ่มเพาะคนดี ชี้นำสังคม สั่งสมปัญญา พัฒนางานวิจัย" มีการจัดงานแบ่งออกเป็นสองส่วนคือส่วนกลางที่ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ และในส่วนคณะต่างๆ สามารถดูได้ที่ ปฎิทินกิจกรรมของมหาวิทยาลัย สำหรับวันนี้ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมงาน ม.อ.วิชาการในส่วนของคณะวิศวกรรมศาสตร์ และสัปดาห์วิทยาศาสตร์ของคณะวิทยาศาสตร์มา จึอยากเอาภาพบรรยากาสบางส่วนมาเผยแพร่ให้ชม

คณะวิศวกรรมศาสตร์

สำหรับคณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นใช้ชื่องานว่า "เทคโนโลยีถิ่นใต้ยุคหน้า" ก็ได้นำผลงานเด่นของแต่ละภาควิชามาแสดงให้ผู้สนใจได้ชมกัน ซึ่งการผลงานส่วนใหญ่เป็นผลงานของนักศึกษาระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษา ผู้ที่จะรับชมน่าจะอยู่ในระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย อาชีวะศึกษา หรืออดมศึกษา เนื่องจากเนื้อหาที่นำเสนอต้องใช้ความพยายามในการทำความเข้าใจค่อนข้างสูง และโดยมาเป็นอุปกรณ์หรือแนวคิดซึ่งค่อนข้างยากในการทำความเข้าใจ สำหรับตัวงานนั้น ผมเห็นว่ายังตีความหัวข้อได้ไม่ตรงเป้านัก มันเป็นเหมือนงานแสดงผลงานมากว่าจะแสดงให้เห็นว่าภาคใต้ต้องใช้เทคโนโลยีอะไรเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน มาชมที่ผมคิดว่าเจ๋งกันดีกว่าครับ เริ่มต้นที่ภาควิชาต้นสังกัดผมก่อนแล้วกัน

สำหรับภาพแรกเป็นการตรวจจับพฤติกรรมที่ผิดปรกติของมนุษย์ ซึ่งใช้สำหรับตรวจับการล้มหรือพฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัยทั้งหลายนั้นเอง อันนี้เป็นของเพื่อนปิง แต่เจ้าตัวแอบหนีเที่ยวไปใหนก็ไม่รู้ปล่อยให้น้อปี 1 มานั่งเฝ้า :( อันที่สองเป็นการตรวจจับ และรู้จำใบหน้าของมนุษย์อันนี้เป็นของ อาจารย์อนันท์ ผลการตรวจจับถือว่าดีทีเดียวแต่จะมีปัญหาหากในหนึ่งภาพมีหลายหน้ามากๆ

อีกอันที่น่าสนใจคือปะการังเทียม แต่ที่ผมสนใจจริงๆ คือ การเอาต้นโกงกางมาปลูกในปะการังเทียม เหตุที่สนใจเนื่องจากเมื่อเราทำลายป่าชายเลนไปแล้ว เราจะปลูกต้นโกงกางกลับได้ยาก เนื่องจากคลื่นลมจะทำให้ต้นโกงกางที่ปลูกถูกถอนออก แต่ถ้าเป็นไปตามรูปที่เขาวางแผนได้จริง ปะการังเทียมจะช่วยผยุงให้ต้นโกงกางสามารถเจริญเติบโตได้ภายในปะการังเทียมแล้วก็งอกออกมาถือว่าเป็นแนวคิดที่บรรเจิดมาก

คณะวิทยาศาสตร์

คณะวิทยาศาสตร์จะแยกออกเป็นหลักๆ สองส่วนด้วยกัน คือ ส่วนที่ให้ความรู้ ขอชื่นชมเลยว่าส่วนนี้สามารถให้ความรู้เด็กๆ ได้มากจริง เป็นวิทยาศาสตร์ง่ายๆ ที่น้องๆ ประถมสามารถเข้าใจง่าย เห็นของจริงที่ไม่ได้อยู่ในตำราเรียน มีการเอาตัวอย่างพืช หรือสัตว์เซลเดียวมาให้เด็กๆ ได้ดูกันผ่านกล้องจุลทัศน์หากโรงเรียใหนไม่มีอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์พวกนี้ ก็สามารถพาเด็กๆ มาดูของจริงกันได้ แต่ที่ผมชอบมากที่สุดคือ ปลาหมึกแคละ ตัวเล็กมากแถวบ้านผมมักพบเจออยู่ปนกับปลาไส้ตันตัวเล็กๆ คิดว่าคงเป็นลูกปลาหมึก แต่ที่ใหนได้พึ่งมาพบความจริงวันนี้เองว่าเป็นปลาหมึกแคละเสียน้ จากการสอบถามปรากฎว่า มันโตสูงสุดก็ดังที่เห็นในรูปแถวที่สองรูปที่หนึ่ง ไม่โตไปกว่านี่แล้ว

ในส่วนถัดมาเป็นการประกวดโครงงานนักเรียน และประกวดนวัตกรรมระดับนักศึกษา ผมได้ไปลองเดินๆ ดูมามีเรื่องที่น่าสนใจด้วยกันหลายเรื่อง แต่ที่สอบถามดูถ้าเป็นแนวการศึกษาวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ส่วนใหญ่เป็นเด็ก สอวน. เป็นส่วนใหญ่ แต่โครงงานนักเรียนผมสนใจสิ่งประดิษฐ์ที่เขาทำมาก เนื่องจากมันใช้ได้จริงเช่น เครื่องไสมะละกอปรับความเร็วรอบได้สองระดับ(อันนี้เหมาะแก่การทำส้มตำมาก ผมถามน้องเองเขาไปเล่นๆ ว่าความเร็วใหนเอาไปทำส้มตำอร่อยกว่ากัน) เอาปริ้นเตอร์มาทำเครื่องสไลท์เนื้อเหยื่อ และที่ผมอยากนำเสนอเลยคือเครื่องปอกเมล็ดเหรียง อันนี้ภาคอื่นอาจจะไม่รู้จักแต่สำหรับชาวใต้แล้วรู้จักกันดีมันคือหนึ่งในสามผักที่มีกลิ่นของภาคใต้นั้นเอง วันนี้ผมเห็นโรงเรียนคลองท่อมราฎรังสรรค์ส่งเครื่องฉีดพ่นยาหญ้าพลังงานแสงอาทิตย์มาประกวดด้วย ดีใจจังเห็นโรงเรียนจากกระบี่มาแข่งขันกับเขาด้วย สำหรับนวัตกรรมนั้นผมไม่ค่อยสนใจอะไรมากมานักแต่ที่แปลกตาคือการนำเปลือกถั่วพิตาชิโอมาทำดอกชุมเห็ดเทศ ซึ่งมันเหมือนมากคิดได้ไงเนี่ย :D ส่วนรูปสุดท้ายเป็นรูปเครื่องแยกไฮโดรเจน ผมพยายามสอบถามเรื่องความคุ่มค่าในการแยกและนำมาใช้จริง แต่สงสัยมันยากไปน้องเขาพยายามตอบเพียงแต่ว่ามันแยกได้ และมันแยกได้อย่างไร

ยังมีอีกหลายเรื่องที่น่าสนใจที่ผมยังไม่ได้นำเสนอ และงานส่วนใหญ่จะจัดกันที่ศูนย์ประชุมซึ่งผมไม่พยายามจะไปดูเพราะคนเยอะมากเลยนำมาให้ชนกันเพียงแค่นี้ นอกจากนี้ยังมีคณะอื่นๆ ที่จัดงานต่าง ๆ สามารถมาเดินดูเดินชมกันได้ครับ

คบเด็กสร้างบ้าน: วัยวุฒิ

2010-08-11T09:28:00.007+07:00

ผมพบน้องนักศึกษาปี 1 คนหนึ่งที่บริเวณภาควิชา ได้พูดคุยกับเขาพักใหญ่รู้สึกอยากจะหยิบยื่นโอกาสสำหรับการหาประสบการณ์ในการพัฒนาโปรแกรมให้แก่เขา เลยชักชวนให้มาทำงานต่อจาก Thesis ระดับปริญญาโทของผม ซึ่งจะว่ายากก็ยากจะว่าง่ายก็ง่าย เป็นเรื่องเกี่ยวกับระบบตรวจสอบวัตถุกีดขวางที่ช่วยให้ผู้พิการทางสายตาสามารถเดินทางได้โดยการใช้ข้อมูลจากการประมวลผลภาพสเตอริโอ ซึ่งส่วนหลักที่ยากที่สุดผมได้ทำไปแล้วเหลือแต่ส่วนของอินเตอร์เฟสที่ใช้ติดต่อกับผู้พิการทางสายตาเท่านั้น ซึ่งพี่เอกได้พัฒนาในส่วนของระบบเสียงสามมิติอยู่แล้ว งานนี้ผมคิดว่ามันน่าจะทำระบบเสียงที่ง่ายๆ มาใช้ก่อนได้เพื่อให้เห็นภาพว่าระบบนี้ใช้งานอย่างไร จึงได้นำเรื่องนี้ไปเปรยกับอาจารย์ที่ปรึกษาว่าน่าจะทำ อาจารย์เห็นด้วยผมเลยนำเรื่องนี้ไปบอกน้องเขา แล้วให้วิทยานิพนธ์ของผมให้น้องเขาอ่าน เพื่อเป็นความรู้ในการเขียนโครงร่างเพื่อที่จะส่งในงาน NSC ได้ ด้วยคิดว่าน่าจะได้ประโยชน์ทั้งสองทางคือ หนึ่งผมจะได้รู้ว่าระบบที่ผมทำมามันใช้ได้จริง เนื่องจากตอนนี้ระบบที่ผมทำขึ้นนั้นยังไม่มีอินเตอร์เฟสที่จะไปนำเสนอแก่ผู้พิการจึงทดสอบระบบไม่ได้ว่ามันใช้ได้จริงหรือไม่ และน้องเขาน่าจะได้ประสบการณ์การแข่งขันระดับชาติ และพัฒนาฝีมือการเขียนโปรแกรมไปด้วยในตัว

ผมไม่ได้ปล่อยให้เขาทำโดยที่ไม่ได้ให้คำแนะนำ แต่คำแนะนำแรกของผมคือต้องอ่านหน้าใหนบ้างจึงจะสามารถทำงานต่อจากผมได้ ผมให้เขาอ่านหน้าที่เป็น concept คร่าวๆ ของผม เท่านั้นยังไม่ลงไปถึงการโปรแกรมเลย ผมต้องติดต่อน้องเขาหลายครั้งกว่าจะได้เจอกันในครั้งต่อไป เขามาเจอผมประมาณ 2 ครั้งหลังจากนั้น แต่ทุกครั้งผมต้องเป็นฝ่ายโทรตาม ซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลนัก ครั้งสุดท้ายที่เจอตัวเขาผมบอกเขาไปว่าเราทำงานกันแบบผู้ใหญ่นะ พี่จะไม่ตามงานน้องแต่น้องต้องรับผิดชอบงานเหล่านี้ด้วยตัวเอง ผมไม่ได้คาดคั้นว่าต้องเสร้จ แต่น่าจะเรียบร้อยก่อนกำหนด NSC หรือว่าจะไม่ส่ง NSC ก็ได้ถ้าไม่ทัน ผมถามเขาอีกครั้งเพื่อความมั่นใจว่างานที่จะทำนี้มันจะไม่กระทบกับชีวิตการเรียนมากนัก เนื่องจากน้องก็เป็นนักศึกษาปี 1 ยังต้องปรับตัวอีกมาก เขาให้คำตอบรับผมด้วยดี แล้วก็ล่วงเลยเข้าสู่การสอบ

หลังจากช่วงสอบเสร็จผมก็ประมาณเวลาดู ทั้งปฏิทินของอาจารย์และเวลาในการทำงานแล้ว ผมจึงคิดว่าน่าจะโทรไปถามเขาอีกครั้งว่าเป็นอย่างไรบ้าง ได้ผลมาว่าหลังจากสอบเสร็จ นอนไปหนึ่งวัน เมาอีกสองวัน !!_ _ จึงยังไม่ทำอะไร ด้วยเห็นท่าว่าจะไม่ดีผมจึงถามย้ำอีกครั้งว่าแล้วยังคิดว่าจะทำต่ออีกหรือไม่ เขาให้คำตอบผมว่าไม่แล้ว เพราะเรียนก็ไม่ไหวแล้ว เป็นอันว่ากระจ่างแล้วว่าเขาไม่พร้อมที่จะทำงาน ที่เขียน blog นี้ขึ้นไม่ได้อยากประจานน้องเขาแต่อย่างใด เพราะผมก็เข้าใจว่าชีวิตเด็กปี 1 ต้องปรับตัวค่อนข้างมาก ทั้งเรื่องระบบการเรียนในมหาวิทยาลัย ทั้งเรื่องเพื่อน ทั้งเรื่องกิจกรรมต่างๆ แต่มันก็เป็นข้อเตือนใจให้ผมอย่างดีกว่า ก่อนที่จะยื่นโอกาสให้ใครต้องพิจารณาจากความเหมาะสมหลายๆ ด้านก่อนทั้งคุณวุฒิ และวัยวุฒิ มิฉะนั้นจะตรงกับสำนวนที่ว่า "คบเด็กสร้างบ้าน" นั้นเอง แต่ผมยังเชื่อในพลังของเด็กอยู่ว่าเขามีความสามารถที่จะทำตามสิ่งที่เขาต้องการได้เพียงแต่มีผู้ใหญ่ให้คำแนะนำที่เหมาะสม และชี้ให้เขาเหตุว่าอะไรที่พึ่งทำได้ และอะไรที่ไม่พึงทำ สำหรับงานนี้ผมต้องหาคนใหม่มาทำเพราะมิฉะนั้นแล้วมันอาจจะจบไปพร้อมกับผมก็ได้ แต่ก่อนคิดว่าแค่มีใจอยากจะทำก็เพียงพอ ความรู้มาฝึกกันได้ แต่ตอนนี้ผมต้องมองถึงวัยวุฒิด้วยแล้วว่าเหมาะจะให้เขาทำหรือเปล่าด้วย มิฉะนั้นอาจเกิดเหตุการณ์ดังเช่นวันนี้

ถึงแม้ว่าวัยวุฒิจะไม่สำคัญแต่น่าจะเป็นเครื่องชี้วัดให้เห็นว่าความคิดความอ่านเขานั้นเป็นอย่างไร ดังนั้นผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมบางงานเขาจึงจำกัดอายุไว้ว่าต้องไม่ต่ำกว่า เพราะมันเป็นเครื่องบ่งชี้วิจารณญาณได้นั้นเอง ถึงแม้ว่าจะไม่ยุติธรรมสำหรับคนที่มีคุณวุฒิเกินวัยวุฒิก็ตาม ซึ่งหากปาก้อนหินเขาไปในร้อยคนก็คงจะมีเพียงคนเดียวที่โดนก้อนหินลูกนั้นนั้นเอง

พัฒนาการของ #twitHY ในทุกๆ วันอาทิตย์

2010-08-01T20:29:00.007+07:00

วันนี้ก็เป็นที่คนใช้ทวิตเตอร์ในหาดใหญ่ในนาม #twitHY ส่วนใหญ่นัดกันว่าจะมาพบปะกันที่ร้าน #dotcafe ซึ่งจะมี @ifine คอยต้อนรับทุกคน (แน่ละซิเจ้าของร้าน ^^) ในตอนแรกผมคิดว่าวันนี้คงจะกร่อยเนื่องจากฝนตกและยังอยู่ในช่วงสอบคงจะมีคนไม่มาก แต่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด วันนี้มีคนมาร่วมชุมนุมครั้งนี้มากเป็นพิเศษ หากจะขานชื่อก็คงจะมี @sdayu @udomtech @javaa @NoooDT @MeloDy_18 @ifine @SammieChinmai @igoyz @bukhoree @iohmalone @idao77 @sassygirl_jane @krajung @BankST @warakorn มีอีกหรือเปล่าผมไม่แน่ใจ ผมเช็คจากคนที่รู้จักและ status ของ @udomtech นับๆ ดูก็ 15 คน (มากอย่างไม่น่าเชื่อ) ไม่นับคนชงกาแฟอย่าง พี่ผึ่ง (ผมจำไม่ได้ว่า account อะไร) เห็นที่น่าจะประกวด Miss #twitHY น่าจะได้ :) เพราะแต่ก่อนมีแต่บ่าวๆ ตอนนี้สาวๆ เยอะขึ้น อีกอย่างช่างภาพพร้อม สถานที่พร้อม(#dotcafe นี้แหละ 555) ที่จริงแล้วที่ผมคิดจะเขียน blog นี้ไม่ใช้เรื่องประกวดนะครับ แต่ผมอยากสื่อถึงวิวัฒนาการของการพัฒนาชุมชน online บน twitter ที่ทำให้เรารู้จักกันบนโลกของความเป็นจริงมากขึ้น ทั้งๆ ที่หลายๆ คนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มันอาจจะเป็นความสัมพันธ์แบบหลวมๆ ในขั้นต้น แต่น่าจะพัฒนาสู่ความสัมพันธ์ที่แนบแน่นขึ้น เนื่องจากเราได้แบ่งปันความคิดเห็นกันในหลายๆ เรื่อง (ไม่นับเรื่อง @bukhoree กับกับถุงน้ำใต้ตาของ @idao77) นับว่าต้องขอบคุณผู้ที่คิดจะนัดเจอกันในครั้งแรกอย่าง @BankST @warakorn @SammieChinmai @udomtech @misterempty @makissy @javaa ดังที่ผม blog ไว้ #TwitHY meeting I blog ของน้องแบงค์ ครั้งแรกในหาดใหญ่! #twitHY ครั้งที่หนึ่ง !!~ ณ Lee Garden Plaza … 16.00 น. blog ของน้องแนน #TwitHY ครั้งที่ ๑ ขอบคุณความคิดของ @javaa ที่เสนอว่าเราน่าจะนัดกันทุกวันอาทิตย์ ขอบคุณสถานที่ดีๆ อย่าง #dotcafe ที่มี wifi ให้เราใช้กันฟรีๆ มีหมากขลุมให้ผมหัดเล่น :D @ifine ที่มอมเมาเราด้วยไอติมข้าวกล้องและปีโป้แช่แข็งจนติดร้านนี้ ^^ (แต่ตอนนี้ผมอยากเห็น e-mag แล้วนะครับ) และทัศนะคติดีๆ ของชาวหาดใหญ่ที่ใช้ twitter ทุกคนที่แวะเวียนกันมา ขอบคุณ @igoyz @bukhoree @iohmalone ที่มักแบกกล้องมาถ่ายภาพพวกเราเกือบทุกครั้ง (แต่มีคนบ่นๆ ว่าอยากให้ใส่ภาพลงใน Facebook ของกลุ่มด้วยนะ ใครเป็นช่างภาพจัดการด้วย) @BankST ที่พยายามทำ Nokster มาให้เราดูและได้ลองเล่นมัน @thenetasia ที่หากิจกรรมมาให้เราทำ @iBankstory ที่เล่าเรื่องเกย์ควายรุมทึ้งมาให้เราฟัง @zakariiya ที่บอกว่าจะมาแต่ก็ไม่ได้มาสักที :( @ZALYX เพื่อนจาก #twitPTN และต้องขอแสดงความเสียใจกับ @tichatak ด้วยนะครับที่ต้องรีบขึ้นกรุงเทพฯ วันนี้ ต้องขอขอบคุณความรู้สึกดีๆ ที่ชาว #twitHY มีให้ แล้วก็ @javaa เลิกเช่งคนอื่นลง twitter ได้แล้วเดี๋ยวโดนตัวเองนะ :D ยังมีอีกหลายคนที่ผมไม่ได้กล่าวถึงถ้าไม่พอใจก็โวยวายด้วยนะครับว่าผมลืมใครไปบ้าง :D
การเติบโตของคนใช้ twitter ในหาดใหญ่เพิ่มขึ้น และเขาเหล่านั้นสละเวลามาเจอกันเพื่อพูดคุยกันในโลกของความเป็นจริงมากกว่าจะนั่งแสดงทัศนะคติกันทางตัวอักษรเพียงอย่างเดียวอาจแสดงให้เห็นถึงอะไรหลายๆ อย่าง ส่วนอัตราการเติบโตของคนใช้ twitter ในหาดใหญ่ อาจไม่สามารถบ่งบอกถึงการตื่นตัวทางด้าน IT ของคนหาดใหญ่ แต่การที่เรานัดเจอกันแล้วพูดคุยกัน อาจแสดงได้ว่าคนหาดใหญ่สามารถเข้าถึงสารสนเทศได้มากขึ้น(หมายถึงรู้จักเครือข่ายสังคมอื่นนอกจาก Hi5 หรือ Facebook) และ twitter มีเสน่ห์บางอย่าง (เนื่องจากมันไม่มีเกมส์อย่าง Facebook หรือ Hi5) ที่หลายๆ คนหลงใหลจนสามารถนัดกันมาเจอกันได้บ่อยๆ ทั้งๆ ที่เครือข่ายอื่นๆ ทำได้น้อย
twitter สำหรับผมแล้วมักไว้ใช้รับสารมากว่าสื่อออกไป ไว้สำหรับพูดคุยบ้าง แต่ผมมักใช้เตือนความทรงจำหรือเขียนอะไรบางอย่างที่ยังไม่อยาก blog มัน หากจะผมไม่ปรากฏใน TL ก็ไม่ต้องแปลกใจ แต่ผมยังติดตาม TL เสมอเท่าที่ทำได้ หาก mention มาผมจะพยายามตอบกลับเท่าที่ทำได้ครับ โฆษณา twitter กับ #twitHY มานาน เห็นทีต้องลาสักที หากมีความเคลื่อนไหวที่น่าสนใจของ #twitHY จะมาเล่าให้ฟังนะครับ

มาทำแผนที่ใน OpenStreetMap กันเถอะ

2010-06-27T13:56:00.011+07:00

หลังจากอ่าน blog พี่เทพ เรื่อง OpenStreetMap และ Meet OpenStreetMapper ก็เลยแอบไปดูว่าตอนนี้หาดใหญ่มีอะไรบ้างแล้วเพราะแอบเห็นขอนแก่นมีเกือบทุกซอกทุกมุม ด้วยความคิดที่ว่าหาดใหญ่เป็นเมืองเศรฐกิจหนึ่งของภาคใต้น่าจะมีอะไรเยอะพอสมควร แต่พอเปิดดูผลกลับไม่เป็นไปอย่างที่คิดเนื่องจาก ไม่มีอะไรนอกจากสนามบินทางรถไฟนิดหน่อยแล้วก็ถนนแถวๆ ลีการ์เดนส์ สองสามเส้น !! - - (ไม่น่าเชื่อ) นึกขึ้นได้ว่ามี GPS อยู่ตัวนึงซื้อไว้ไม่เคยได้ใช้เลย เนื่องจากโดนเพื่อนหลอกว่าจะทำโปรเจคสักอย่างเกี่ยวกับ GPS เลยขอซื้อต่อจากอาจารย์ในราคา 2000 บาท แต่ก็ไม่เคยเห็นทำจนกระทั้งเพื่อนสุดที่รักไปทำงานที่กรุงเทพฯ :( เลยคิดว่าเราต้องช่วยทำแผนที่หาดใหญ่เสียแล้ว เสียชื่อเมืองเศรฐกิจหมดเลย :(

ผมพยายามค้นหาว่าใครที่ทำแผนที่ก่อนหน้าผมบ้าง แต่ก็พบว่าคนที่ทำไว้น่าจะเป็นขาจร เนื่องจากไม่พบ traces อะไรเลย มีเพียงจุดที่เป็นโรงพยาบาลที่สำคัญๆ เท่านั้น จากการหาข้อมูลจาก blog ของพี่เทพเล็กน้อยจึงลองใช้ JOSM บวกกับ plugin คือ LiveGPS และ Surveyor ก็เริ่มจะเก็บ GPX และเริ่มลงจุดที่ต้องการได้ (กว่าจะรู้วิธีใช้แทบแย่) เนื่องจากผมไม่เคยใช้งาน Application เกี่ยวกับ GPS มาก่อน (ถึงแม้ว่าเครื่อง GPS Receiver ผมจะซื้อเองก็เหอะ) จึงแอบสอบถามไปที่พี่เทพ ปรากกว่าที่เขาทำๆ กันนั้นส่วนใหญ่ใช้ Smart phone ที่มี GPS มาให้ก็จะสามารถใช้งานโปรแกรมพวก GPS Logger เก็บข้อมูลแล้วนำข้อมูล GPS (จะ upload ขึ้น OpenStreetMap ได้ต้องแปลงเป็น GPX ก่อนนะครับ) หรือ GPX มาเข้า JOSM อีกทีนึง (เราไม่มีตังค์แบบชาวบ้างให้รู้ไป) แต่พี่เทพก็แนะนำโปรแกรม GPS ให้ 1-2 ตัว ผมก็ศึกษาเอาปรากฏว่า มีคนใจดีเขียน gpsd มาให้หากใช้ Debian หรือ Ubuntu อยู่ก็ aptitude install ได้เลย แต่เดี๋ยวก่อนอย่าคิดว่าจะสามารถใช้งานกันได้ทันที เนื่องจาก gpsd ใน debian นั้นมีการปรับแต่งให้สามารถใช้งานผ่าน /var/run/gpsd.sock ไม่ใช้ผ่านพอร์ต 2947 ดังที่คู่มือแนะนำไว้ อีกทั้งวิธีการ config ก็ไม่ธรรมดา (จะว่าไปก็ธรรมดาตามรูปแบบ debian เรานูบเอง :( ) ต้อง config ผ่าน dpkg

# dpkg-reconfigure gpsd

แล้วตอบคำถามดังต่อไปนี้

Start gpsd automaticaly?
ประมาณว่าต้องการให้ gpsd ทำงานอัตโนมัติหรือเปล่า น่าจะหมายถึงการเริ่มทำงานทันทีที่เปิดเครื่อง อันนี้ผมแนะนำให้ตอบ Yes เพราะเวลาใช้งานจะได้ไม่ต้องมานั่ง start service
Should gpsd handle attached USB GPS receivers automatically?
ถามว่าต้องการให้ gpsd ดูแล USB GPS ที่เสียบเข้ามาอัตโนมัติหรือไม่ พอดี GPS receiver ที่ผมมีอยู่เป็นแบบ USB จึงตอบ Yes อย่างไม่คิดมาก
Device the GPS receiver is attached to:
ส่วนใหญ่ USB จะใช้งานผ่าน USB serial device (เอ๋ หรือไม่ใช่ ไม่แน่ใจแล้วว่าเขาเรียกว่าอะไร) ที่ /dev/ttyUSB0 จึงพิมพ์ device นี้ลงไป
Options to gpsd:
อันนี้ไม่ต้องใส่อะไรเพิ่มเติมกด Ok เลยครับ (เพราะลองแอบใส่แล้วใช้ไม่ได้บาง option T_T)
gpsd control socket path:
ใช้ค่าปริยายดีที่สุดแล้ว คือ /var/run/gpsd.sock แล้วกด Ok เพียงเท่านี่ก็เสร็จสิ้น lol

ลองปลั๊ก GPS receiver เข้าไปดูแล้วพิมพ์

# /etc/init.d/gpsd restart

* เฉพาะหลังจาก config จะได้ไม่ต้อง reboot เครื่อง
เพียงเท่านี้ก็น่าจะใช้ได้ ทดสอบโดยการใช้ GPS client ที่แถมมาให้กับ gpsd

$ xgps

หากไม่มีอะไรผิดพลาดก็จะปรากฏค่าต่างๆ ขึ้นมาให้เห็น แต่เดี๋ยวก่อน หากท่านไม่เจอค่าใดๆ ปรากฏขึ้นมาอาจจะไม่ใช่เพราะว่าท่านทำไม่ถูกต้องแต่ตรวจสอบก่อนว่าท่านอยู่ในบริเวณใด หากเป็นบริเวณภายในอาคาร ค่าจะไม่ประกฏนะครับ เพราะ GPS reciever ไม่สามารถรับสัญญาณได้นั้นเอง ผมโง่อยู่นาน ให้ทดสอบในที่แจ้งนะครับ

ถ้าทำข้างต้นจน gpsd สามารถดึงข้อมูลจาก gps reciever ได้แล้ว ใน JOSM ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร คราวนี้มาเริ่มการ survey กันเลยดีกว่า

เริ่มการทำงานโดยที่ไปที่เมนู LiveGPS จากนั้นก็กด Capture GPS Track หากไม่มีอะไรผิดพลาดก็จะปรากฏข้อมูลผลแผนที่ นอกจากนี้ยังมี Auto Center และ AutoSave LiveData สำหรับการปรับแผนที่ให้จุดข้อมูลปัจจุบันอยู่กลางหน้าจอเสมอ และการบันทึกข้อมูลอัตโนมัติเผื่อเกิดอะไรขึ้นมาจะได้ไม่เสียหาย

เมื่อเราได้ข้อมูล GPS มาเรียบร้อยแล้ว panel โปรแกรมด้านขวามือจะปรากฏ Layer ชื่อ LiveGPS laver อยู่ให้คลิ๊กขวาที่ชื่อ Layer นั้น แล้วเลือก Save จะได้ไฟล์ gpx สำหรับ upload ขึ้น OpenStreetMap server ได้ทันที :D แล้วอย่าลืมลงจุด แล้วก็วาดแผนที่ละครับ

ตอนนี้ที่ทำอยู่ก็เริ่มจาก ม.อ. คณะผมก่อนเป็นที่แรกเพราะใกล้ตัว แต่จากการเริ่มเก็บ GPX ทำให้ผมรู้ว่าหากผมเดินถือโน้ตบุคไปเรื่อยๆ ก็เหมือนกับเดินถือดัมเบลขนาด 2.4 km T_T หนักมากๆ (ตอนนี้กล้ามแขนขึ้นแล้ว ไหงตอนแบกที่หลังไม่ค่อยรู้สึก) ผมมีแต่รถจักรยานยนต์จึงไม่สามารถเปิดโน้ตบุคไปพร้อมกับขับจักรยานยนต์ได้ เพราะสงสารฮาร์ดิสก์เดี๋ยวจะจากผมไปก่อนวัยอันควรจึงใช้วิธีเดินเอา หากใครพบ blog นี้แล้วไปออกกำลังกายที่ ม.อ. ตอนเช้า เจอไอ้บ่าวถือโน้ตบุคเดินอยู่กลางถนน ไม่ต้องสงสัยนะครับผมเอง จากการเดินมาหนึ่งอาทิตย์เจอการตอบรับอยู่สองแบบ แบบแรกอาก๋งกะอาม๋าบอกว่า ขยันจังเลย แบบที่สองมองๆ มา แล้วทำหน้างงๆ (สงสัยคิดว่ามันทำบ้าอะไรอยู่ T_T) ขวางทางขับรถ :D หากไม่สะดวกก็ขออภัยด้วยนะครับ !! - -

จากการเก็บข้อมูลทำให้ผมรู้ว่า GPS ไม่ได้แม่นอย่างที่ผมคิด หากเจอต้นไม้ อาคาร หรือภูเขาจะทำให้ได้ตำแหน่งที่ผิดพลาดไปค่อนข้างมาก ถึงแม้ว่ามันจะเป็น 2Dfix หรือ 3Dfix ก็ตามต้องกลางแจ้งเท่านั้นจึงจะแม่นจริง แต่หากเดินตอนเที่ยงคงร้อนแย่เลยแอบทำตอนเช้าแทนการออกกำลังกาย :)

สำหรับใครที่อยากจะทำแผนที่หาดใหญ่ใน OpenStreetMap แล้วไม่รู้จะเริ่มอย่างไรติดต่อผมได้ครับ จะได้ไม่มานั่งมึนเหมือนผม (ผมนั่งมึนอยู่เดือนนึง T.T) ส่วนชาวขอนแก่นพี่เทพ น่าจะช่วยได้ครับ ธรรมศาสตร์รังสิตก็พี่โชคก็เริ่มทำอยู่ครับ ตอนนี้มีกลุ่มอยู่บน Facebook ชื่อ Thai OpenStreetMap

มาช่วยกันบำเพ็ญประโยชน์สาธารณะด้วยการสร้างแผนที่ที่เรารู้จักกันดีกว่าครับ เพื่อให้คนที่มาที่ๆ เราอยู่เดินทางกันสะดวกๆ เพราะไม่มีใครรู้จักสถานที่ต่างๆ ได้ดีเท่ากับเจ้าถิ่นนะครับ :D

แผนที่หาดใหญ่วันนี้ 2010-06-28

แผนที่หาดใหญ่ปัจจุบัน

View Larger Map

ตัวเอ๋ยตัวผม

2010-06-09T12:05:00.001+07:00

กลอนนี้ใช้เวลาประมาณ 20 นาทีเขียนขึ้นมาในห้องเรียนวิชาสัมนา 1 เพราะอาจารย์อยากให้แนะนำตัวเองเป็นกลอน ไม่รู้จะแต่งว่าไงเลยแต่งออกมาเป็นดอกสร้อย เห็นว่าพอใช้ได้เลยเอามาลงไว้เป็นอนุสร

๏ ตัวเอ๋ยตัวผม
นิยมในพระพุทธศาสนา
ตั้งจิตตั้งใจตั้งหน้า
ใฝ่หาความรู้สู่ตน
ตั้งใจศึกษาให้เชี่ยวชาญ
ชำนาญในศาสตร์ที่ฝึกฝน
ฝึกจิตฝึกสันดานให้เป็นคน
เป็นชนในชาติที่ดีเอย ๚ะ๛

ผมเป็นนักศึกษาใหม่

2010-06-05T10:40:00.004+07:00

หลังจากตัดสินใจเรียนต่ออย่างเสียไม่ได้ วันนี้ต้องส่งเอกสารเพื่อขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษา หลังจากที่ต้องฟังการปฐมนิเทศจากทางบัณฑิตวิทยาลัยและคณะวิศวกรรมศาสตร์มาเมื่อวานเป็นเวลาหนึ่งวันเต็มๆ เช้าและบ่าย สำหรับการส่งเอกสารวันนี้ผมส่งได้แค่บัตรประจำตัวประชาชนและทะเบียนบ้านเท่านั้นเนื่องจากหลักฐานการศึกษาของผมไม่รู้ว่าจะได้รับเมื่อไหร่ เนื่องจากไม่มีระยะเวลา หรือกำหนดการที่แน่นอนจากทางทะเบียนกลาง หรือชื่อสวยๆ ว่ากองทะเบียนและประมวลผล หากถามจะได้เพียงคำตอบที่ว่ารอให้เกรด Thesis เป็น S ก่อนแล้วรออีก 1 เดือน :( ซึ่งไม่รู้จะต้องรอไปอีกนานเท่าไหร่จึงจะได้หลักฐานฉบับนี้มา การรายงานตัววันนี้เป็นไปด้วยความรวดเร็ว (เนื่องจากหลักฐานไม่มีเลยไม่รู้ว่าจะตรวจสอบอะไรมากนัก) ก็ถึงขั้นตอนทำบัตรนักศึกษาผลปรากฏว่า ได้รับบัตรนักศึกษาชั่วคราวแบบใหม่ สะดวกสบาย ง่าย รวดเร็ว คือการเอาสติกเกอร์รหัสนักศึกษามาแปะที่บัตรประชาชน
ตอนแรกก็คิดว่าสะดวกดีพอมาคิดอีกที ถ้าต้องถ่ายเอกสารบัตรประชาชนละทำอย่างไร !!_ _ เหงื่อตก เพราะมันแปะทำชุดของตัวเลขอะไรสักอย่างของบัตรประชาชนนั้นเอง สังสัยบัตรประชาชนผมเป็นแบบเก่ามั่งเลยมีปัญหา (คิดบวกเข้าไว้) สำหรับการขึ้นทะเบียนนักศึกษาวันนี้ไม่มีอะไรตื่นเต้น (สงสัยทำจนชิน) นอกจากบัตรนักศึกษาใหม่เท่านั้น
หลังจากวันนี้เป็นต้นไปผมเป็นนักศึกษาใหม่แล้วนะครับ ปี 1 ฮะ ;P

เศร้าเรื่องไทย

2010-05-20T16:45:00.011+07:00

๏ ประเทศไทยแหลมทองผ่องโสภา
ศิลปะ วัฒนธรรม เลิศล้ำค่า
งามสง่าดังเมืองเทพเมืองสวรรค์
๏ มาวันนี้ไทยนั้นกลับหมองหม่น
ประชาชนหม่นเศร้าชังชนชั้น
แตกออกเป็นฝักฝ่ายกล่าวหากัน
ทั้งโรมรัน ไทยนั้น ฆ่ากันเอง
๏ พฤษภามหาวิปโยค
ไทยเศร้าโศกเพราะไทยถูกข่มเหง
ไทยล้างไทย เลือดไทย ต้องละเลง
ใยไม่เกรง คนไทย ไร้แผ่นดิน
๏ ไม่พอใจใช้ไฟตามไล่เผา
อีกขลาดเขลาปล้นชิงลักทรัพย์สิน
อีกทำร้าย ทำลาย หลายชีวิน
ขจัดสิ้น ความสงบ แลร่มเย็น
๏ อยู่แผ่นดินถิ่นไทยมาหลายปี
ไร้ศัตรูย่ำยีไร้ทุกข์เข็ญ
เพราะบารมี พ่อหลวง พ้นลำเค็ญ
ไทยจึงเป็นชาติไทยที่มั่นคง
๏ พระราชทานต้นทุนทางความคิด
เป็นภาษิตประเสริฐค่าอันสูงส่ง
เป็นแกนหลักนำไทยให้ยืนยง
ไทยมั่นคงเพราะรู้จักความพอเพียง
๏ พ่อพร่ำสอนให้รู้จักซึ่งหน้าที่
แต่ไทยนี้รู้จักแต่สิทธิ์เสียง
ไม่ต้องใจใครเขาไม่ไล่เรียง
จะถกเถียงกันไปทำไมกัน
๏ ขอเถิดเพื่อนไทยตั้งสติ
ละทิฐิ ตั้งจิต ทิ้งโมหัน
ตริตรองความ ถูกหรือไม่ อย่างไรนั้น
จะประจัญหน้ากันไปทำไม
๏ เรื่องทุกข์ร้อนร้องเรียนตามวิถี
ตามวิธีธรรมนูญนั้นว่าไว้
รู้จักสิทธิ์ รู้ใช้สิทธิ์ ตรึงติดใจ
เคารพสิทธิ์ กันได้ เป็นการดี
๏ เป็นการดีที่เข้าใจในระบอบ
ให้รอบคอบ ครบถ้วน ถูกถ้วนถี่
ลดอัตาธิปไตยทุกพื้นที่
เราจะมี ประชาธิปไตย อันสมบูรณ์
๏ ร่วมปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์
มาร่วมกัน ประครองชาติ ไม่ให้ศูนย์
มีเมตตา น้ำใจ จิตเกื้อกูล
สิ้นอาดูรเสียทีพี่น้องไทย
๏ เหล่าบัณฑิตพึ่งเป็นแสงส่องสังคม
ส่องปัญญาหมู่ชนให้ผ่องใส
จงเร่งมือถือประโยชน์ชนส่วนใหญ่
ดังปฏิญาณตนไว้แก่ผองชน
๏ มาร่วมกันสร้างชาติไทยเพื่อในหลวง
ให้พระองค์ชื่นทรวงสุขท้วมท้น
ทำความดีในปีมหามงคล
ให้ได้ยลพ่อเราทรงสราน
๏ ขออำนาจคุณพระรัตนไตย
ทั้งเทพไท้เทวาทุกสถาน
จงคุ้มครองชาติไทยให้ยืนนาน
เป็นแผ่นดินสุขศานติ์ทุกการณ์เอย ๚ะ๛

#TwitHY meeting III ณ @dotcafe

2010-05-09T20:42:00.003+07:00

โดยสถานการณ์ด่วน @waragone จึงนัดวันชุมนุมกันใหม่ที่ @dotcafe สำหรับวันนี้สมาชิกมาชุมนุมกันครบทุกคน @waragone, @makissy, @misterempty, @SammieChinmai, @jarvaa, @BankzST, @udomtech และผม แต่เนื่องด้วยเป็นวันอันอุดมมงคลฤกษ์ประการใดไม่อาจทราบได้ ทำให้ในครั้งนี่เราได้พบ @ifine, @igoyz และ @iohmalone ตัวเป็นๆ :D ทำให้ชุมนุมครั้งนี้คึกคักขึ้นมาทันตาเห็น จากการที่ @jarvaa ไปเยี่ยมเยียน #wawee มาจึงเสนอให้เรามาชุมนุมกันทุกๆ วันอาทิตย์เลยหากสะดวกโดยกะเวลาประมาณไว้ที่ 16.00 น. ที่ร้าน #DOT ทางสมาชิกก็ตกลงกันว่าทุกๆ วันอาทิตย์จะมาชุมนุมกันที่นี่ ดังนั้น #TwitHY คงจะไม่มีการนัดกันอย่างเป็นทางการไปอีกสักระยะ แต่ถ้าใครว่างก็จะมานั่งคุยกันที่ร้าน #DOT แทน แนวคิดนี้ก็ดีครับใครว่างก็ไปนั่งคุยกันมันดี :D
สำหรับวันนี้ต้องขอขอบคุณ @ifine และ ร้าน #DOT มากๆ ที่เอาไอติมอร่อยๆ มาให้ทานกัน (ไม่ได้โฆษณานะครับแต่อร่อยจริงๆ) และ @ifine บอกว่าอยากจะทำ e-mag แต่เรื่องนี้ครั้งนี้ไม่ได้คุยกันมากนัก แต่ @misterempty ได้เปิดประเด็นไว้แล้วว่าเราจะคุยเรื่องนี้กัน ผมว่าก็ดีนะครับหากเราช่วกันสร้าง e-mag แบบไม่แคร์สื่อ ;) แต่เรื่องนี้เจ้าของความคิดไม่รู้จะว่าอย่างไรหรือจะกำหนดมันไปในทิศทางใหนอันนี้ก็ต้องคุยกันในวันอาทิตย์หน้าครับ #TwitHY III คงจะจบลงแค่นี้ในวันนี้ครับ ไปพบกันในการนัดชุมนุม #TwitHY ครั้งใหญ่ ครั้งใหม่ แต่อย่าลืมนะครับเราจะมี #TwitHY mini meeting กันในทุกๆ วันอาทิตย์หวังว่าจะเจอสมาชิกชาวหาดใหญ่หรือใกล้เคียงมาพบปะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะครับ สำหรับชาวทวิตเตอร์ท่านใดแวะมาที่หาดใหญ่ในช่วงวันอาทิตย์ก็แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนพวกเราได้นะครับ ;)

#TwitHY meeting II ณ @dotcafe

2010-04-25T20:57:00.009+07:00

ตามกำหนดเวลาที่ได้ตกลงไว้ครั้งแรก #TwitHY meeting I พวกเราก็ได้รับจดหมายจาก @waragone ว่าจะพบปะกันในครั้งที่สองโดยในครั้งนี่เราได้นัดหมายกันที่ร้าน dot หรือ @dotcafe สำหรับในวันนี้สมาชิกที่นัดพบกันในครั้งแรกมากันเกือบครบ @makissy, @misterempty, @SammieChinmai, @jarvaa, @BankzST และผม ยกเว้น @waragone เนื่องจากได้ข่าวว่าจะสอบเข้าไปเพื่อรับใช้ชาติ จึงมาไม่ได้ อีกทั้งพี่ใหญ่ของเรา @udomtech ก็ยังติธุระมาได้เพียง 20 นาทีเท่านั้น แต่ครั้งนี้เราได้รู้จักกับ @XALYZ จากทีม #TwitPTN มาร่วมงานกับเราด้วย (ยินดีกับว่าที่นิสิต มช. ด้วยนะครับ) นอกจากนี้ยังมีอีกหลายคนที่ไม่สามารถมาได้อาจจะติธุระ หรือยังอายๆ กันอยู่
โดยสรุปแล้วร้าน dot เป็นสถานที่ที่เหมาะในการพบปะครั้งนี้มาก เนื่องจากในร้านมีพื้นที่ที่สามารถปรับขยาย รองรับผู้คนได้ค่อนข้างมาก บรรยากาศถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว ใครพาคอมฯ พกพาไปไม่ต้องกลัวเรื่องปลั๊กไฟ มีให้เราใช้งานได้หลายจุด มี wifi ให้ใช้ได้ด้วย @makissy ชอบมากๆ และอยู่ใกล้หอพักของ @misterempty ด้วยสงสัยร้านนี้อาจจะเป็นที่สิงสถิตในอนาคต :D
บรรยากาศงานก็เหมือนเดิมครับคุยกันสัพเพเหระ ทั่วไปบรรยากาศเป็นกันเอง แต่เป็นการ meeting ที่มีการ tweet น้อยเช่นเดิม เพราะมัวแต่เมาท์กัน :P @XALYZ แอบน้อยใจเล็กน้อยเนื่องจากยังไม่รู้จักใครว่าใช้ username อะไร :( (มิเชื่อดู status) เรื่องที่ฮาที่สุดยกให้เป็นเรื่องของ @BankzST หวังว่าจะหลับได้อย่างสบายๆ ในเร็ววันนี้ :)
สำหรับการนัดพบกันในครั้งนี้มีจุดอ่อนอยู่ที่สมาชิกทวิตเตอร์ที่อยู่หาดใหญ่ส่วนใหญ่ยังไม่รู้อย่างเช่น @ifine, @igoyz, @win_chayin (ผมเดาเอาจาก reply #TwitHy) อาจจะเป็นเพราะว่าเราส่งเมลไปเฉพาะคนที่มาพบปะกันครั้งแรกเท่านั้น อาจจะต้องใช้ Twitter เองประชาสัมพันธ์ให้มากขึ้น ผมว่าเราใช้ Twitter ประชาสัมพันธ์กันน้อยไป และพยายามจัดในช่วงที่เปิดเทอมก็น่าจะดี เพราะช่วงปิดเทอมเด็กๆ จะกลับบ้านหรือฝึกงานเสียเป็นส่วนใหญ่ เรื่องการนัดพบในครั้งนี้ @dotcafe เจ้าของร้านเองยังไม่รู้เลย (status) แต่ถ้ารู้จะลดค่าเครื่องดื่มให้ใหมน่า :-x และอีกเรื่องหนึ่งที่อยากให้มีคือน่าจะมีการ review สำหรับ twitter client ที่น่าสนใจหรือน่าจะพูดถึงว่าใครใช้อะไรเพื่อแลกเปลี่ยนกันหน่อยก็จะดีจะได้รู้ว่าแต่ละตัวมีจุดเด่นอะไรบ้างที่น่าสนใจ ได้ยินว่า @BankzST ทำใช้เป็นของตัวเองผมว่าน่าสนใจนะ แต่ผมเองคงใช้ไม่ได้ เพราะผมใช้ Debian :D หากจัดงานเกี่ยวกับ Twiter ได้อย่างเข้มแข็งแล้ว ผมฝันที่จะเห็น Barcamp SongKhla อีกสักครั้งถ้าเป็นไปได้ อ๋อมีรูปถ่ายน้อยมาก เดี๋ยวคราวหน้าจะเอากล้องไปเองดีกว่า :D ( @misterempty พากล้องมาแต่ไม่ทำหน้าที่ช่างภาพเลย :( ) ไว้เจอกันครั้งต่อไปนะครับกับ #TwitHY

สอบ ป. โท ผ่านแล้ว

2010-03-30T21:32:00.004+07:00

หลังจากตรากตรำทำ thesis มาร่วม 3 ปี ในที่สุดก็ผ่านเสียที ในสามปีที่ผ่านมาได้ประสบการณ์ต่างๆ มากมาย ทั้งงานวิจัย และการดำเนินชีวิต และเหตุผลที่ทำให้จบช้าจากที่ควรจะเป็นไปหนึ่งปี แต่ก็สอนอะไรให้ผมมากมายเหมือนกัน Blog นี้อุทิศให้กับการระลึกถึงสิ่งเหล่านั้นโดยเฉพาะ แต่ก็ยังเหลือด่านสุดท้ายคือวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์ซึ่งต้องแก้บ้างเล็กน้อยไม่มากมาย คาดว่าจะเสร็จสิ้นทั้งหมดภายในเมษานี้ หลังจากอนุมัติวิทยานิพนธ์เรียบร้อยแล้วจะมาเล่าให้ฟังว่า thesis ผมทำอะไรไปบ้าง

มาฆะลำลึก

2010-02-28T13:41:00.004+07:00

๏ เวียนบรรจบครบรอบวันมาฆะ
องค์พุทธะทรงประทานโอวาทใหญ่
เป็นแก่นแห่งพุทธศาสตร์ประสาทไว้
เป็นหลักชัยหลักปฏิบัตินิวัตินิพพาน
๏ วันสำคัญใช่สำคัญเพราะวันพระ
พึงลดละอวิชชาพาสุขศานต์
อบรมจิตบ่มใจให้ชำนาญ
จักพบพานศาสติสุขในเร็ววัน
๏ ธรรมยังมีทางยังมีมิเลือนหาย
เพียงพิเคราะห์ความหมายในธรรมนั้น
ก่อนชีวิตจะวางวายตายตามกัน
ขอจิตมั่นนิพพานชาตินี้เอย ๚๛

#TwitHY meeting I

2010-02-21T21:56:00.007+07:00

วันนี้ผู้ใช้งาน twitter ที่มีพื้นเพอยู่ที่หาดใหญ่นัดพบปะกัน ณ ลี การ์เด้น พลาซ่า หาดใหญ่ ณ ร้าน McDONALD เลยแวะไปแจมกับเขาหน่อย ตอนแรกไปถึงก็เอ๋อๆ ไม่รู้จักใครสักคนเลยพอแวะไปถึงหน้าร้านก็เจอน้องแนน @makissy กับราม @misterempty ยืนเอ๋ออยู่ก่อนแล้ว( ผมไม่ได้ยืนเอ๋อคนเดียวนะครับ :) ) พอดี @waragone ออกมาซื้อน้ำเลยมาถามเด็กเอ๋อๆ 3 คนว่ามา meeting อะเปล่า คราวนี้ถึงกับยิ้มออกว้าวงานนี้ไม่ล่มนะ เข้าไปในร้านก็เจอ @BankzST @udomtech และ @SammieChinmai นั่งอยู่ก่อนแล้วกลายเป็นว่าเรามาสาย แต่ไม่ใช่เรานะที่มาสุดท้ายเพราะหลังจากคุยไปได้สักพัก @jarvaa ก็ตามมา
โดยรวมแล้ววันนี้คุยกันสัพเพเหระเรื่องต่างๆ แต่ส่วนใหญ่บ่นเรื่องไวรัส MSN กัน โชคดีที่ผมไม่ได้ใช้พหุบัญชรแล้ว :) คุยกันหลายเรื่อง ส่วนใหญ่จะวนๆ กันไปแต่ละคน เรานัดกันว่าจะเจอกันใหม่ในอีกสองเดือน โดยเปลี่ยนที่นัดหมายเป็นที่อื่นเพราะ Mc สถานที่ไม่ค่อยเอื้ออำนวนสักเท่าไร โดยรวมแล้ว @waragone รับหน้าที่ประสานงานกลายๆ โดยมี @udomtech เป็นหัวหน้าแก๊ง (ใครเป็น ส.ว. รับหน้าที่นี่ไป ดีนะที่เรายังเด็ก :D ) สำหรับน้องเล็กสุดในวันนี้คือ @BankzST อยู่แค่ ม.4 เอง ผมหวังว่าเด็กๆ ที่หาดใหญ่หรือถ้าให้ดีทั้งภาคใต้น่าจะกระเตื้องเรื่องกิจกรรมที่มาพบปะกันมากขึ้นดีกว่าติด Hi5 หรือ เก็บผักใน Facebook (ผมก็ติดนะ) หรือเรียนพิเศษ น้องเขาเป็นโปรแกรมเมอร์ด้วยเน้นมาทาง .net application ฟังๆ ที่น้องเขาเล่าให้ฟังน่าจะเก่งพอดู แต่เสียดายเราไม่ใช่สาวก .net เลยคุยกันไม่ออกรสเท่าไหร่ วันหลังจะชวน @superizer มาด้วยน่าจะดี เด็กๆ ที่สนใจอะไรเหมือนๆ กันน่าจะได้แลกเปลี่ยนความคิดเพื่อพัฒนาไอเดียต่อไป อ๋อ ที่มาจาก ม.อ. หาดใหญ่นอกจากผม น้องแนน โบ๋วเด็กน้องแนนแล้วกัยยังมี @SammieChinmai ด้วย พี่เขาทำงานอยู่ที่โรงพยาบาล ม.อ. ผมอยู่ฟังไม่จบเพราะเพื่อนอ๊อฟเรียกไปกินข้าวเสียก่อนเลยไม่รู้ว่าคุยอะไรอีกในตอนท้าย
หวังว่ากิจกรรมเล็กๆ ครั้งนี้จะสามารถกระตุ้นให้เกิดการพบปะระหว่างผู้สนใจสารสนเทศต่างๆ มากขึ้น อาจจะพัฒนาต่อยอดเป็นกลุ่มสนทนาต่างๆ แต่ผมหวังเห็นการแลกเปลี่ยนแนวคิด การวิเคราะห์วิจารณ์ของคนรุ่นใหม่ในทางสร้างสรรค์โดยใช้ Twitter เป็นสื่อแลกเปลี่ยนกันมากขึ้นสำหรับชาวใต้ เนื่องจากกิจกรรมลักษณะนี้มักแป๊กเสมอถ้าจัดขึ้นในภาคใต้

รูปจาก @BankzST, @udomtech ครับ
http://twitpic.com/14jn9n
http://twitpic.com/14jo01
http://twitpic.com/14jo30
http://tweetphoto.com/12086891
http://twitpic.com/14jwrp
http://twitpic.com/14jxqx

Blog:
http://bankzst.co.cc/blog/?p=5
http://makissy.in.th/?p=369

โชคดีแต่เตี้ยม หาดใหญ่

2010-02-13T09:44:00.006+07:00

อยู่หาดใหญ่ต้องไปกินแต่เตี้ยม วันนี้แนะนำร้านดัง โชคดีแต่เตี้ยม ใครมาก็ต้องมากินกันที่นี้ โดยเฉพาะแต่เตี้ยมกับบะกุ๊ดเต๊ แผนที่ใน google map โดยคร่าวๆ

ป้ายร้าน

หน้าร้าน

ภายในร้าน

ไม่มีสาขาที่กรุงเทพฯ กรุณาอย่าสับสน

กระดูกหมูน้ำแดง อร่อย

บะกุ๊ดเต๊

หน้าตาอาหารน่ากินมาก ราคาไม่แพง กินกันทั้งคนหาดใหญ่และนักท่องเที่ยวครับ

ลูกชิ้นกลับเพชร สงขลา

2010-02-13T09:21:00.004+07:00

วันนี้ฤกษ์ดีเพื่อมาสอบที่สงขลาเลยยกขบวนกันไปกินที่สงขลา ด้วยความที่ไม่ชำนาญพื้นที่จึงไม่มีตัวเลือกมาก เพื่อนบอกว่าลูกชิ้นกลับเพชรอร่อยเลยหาทางไปกินกัน แผนที่ใน google maps เจอป้ายร้านก็สงสัยทำไมชื่อหุ้ยพานิช เห็นเพื่อนบอกว่าสมัยก่อนร้านตั้งอยู่ที่โรงเรียนกลับเพชรเลยได้ชื่อนี้ตามมาด้วย ร้านนี้ลูกชิ้นอร่อยมาก อย่าลืมแวะไปกินนะครับ

ชื่อร้านจริงๆ

บรรยากาศภายในร้าน

ก๋วยเตี๋ยวน้ำลูกชิ้น

บะหมี่เหลืองแห้ง

เส้นใหญ่แห้ง

โดนรวมแล้วก๋วยเตี๋ยวจะใส่ผักบุ้งเป็นหลังไม่มีถั่วงอกแล้วก็รู้ชิ้นซึ่งสามารถเลือกได้ว่าเอากี่อย่าง ที่สั่งมาก็ลูกชิ้นสอง เรียกกันว่าร้านลูกชิ้นกลับเพชร แสดงว่าลูกชิ้นอร่อยใช้หรือเปล่าครับ

ฟูไทสเต็กเฮาส์

2010-01-23T21:42:00.005+07:00

วันนี้แนะนำร้านสเต็กฟูไท อยู่ถนนคลองเรียน 2 แผนที่ใน google map เป็นร้านสเต็ก มีเมนูให้เลือกมากมาย ร้านนี้สเต็กราคาไม่แพง มีให้เลือกทั้งเนื้อในประเทศและเนื้อต่างประเทศ หากกินเนื้อในประเทศราคาจะถูกหน่อย รับประทานกันอิ่มอร่อยแล้วหากสั่งสเต็กก็จะมีไอศครีมแถมให้ เมนูที่กินวันนี้คือ

หมูห่อชีส

สปาเก็ตตี้ผัดขี้เมาทะเล

ซุปครีมเห็ด

สเต็ก

สเต็กริบอาย

สเต็กปลา

ตบท้ายด้วยไอศครีม

ไปกันสี่คนมื้อนี้ตกอยู่ที่ 660 บาท

ชื่นชีวา ร้านน้ำชา สงขลา

2010-01-23T10:55:00.005+07:00

ร้านน้ำชาที่สงขลา ผมไม่ค่อยได้ไปเท่าไหร่ แต่มีโอกาสแวะไปส่งเพื่อนที่สงขลามาเลยไปนั้งร้านน้ำชาที่นี่ดู ร้านที่ไปนั้งนี้ชื่อร้านชื่นชีวา บรรยากาศตกแต่งร้านนำชาออกแนวน่ารัก สบายๆ ทำให้คิดถึงชีวิตวัยเด็ก มีอุปกรณ์ประดับร้านที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นอีกแล้วเช่น ตะเกียงแก๊สคอยาว ตะเกียงลูกไก่ ของเล่นสมัยเด็กๆ เปิดเพลงสมัยผมยังนุ้ยเช่นกัน แต่ฟังแล้วอบอุ่นดี แผนที่คร่าวๆ ใน google map

บรรยากาศร้าน

กาน้ำชาออกแนวโบราณกับแก้วที่ปั้นเอง ขนาดไม่เท่ากันสักลูก

ขนมปังชุบไข่ อร่อยมาก ไม่ใช่นักเก็ตไก่นะครับ

ถุงทองทอดกับนมแดงปั้น

ถุงทองทอด

ใครแวะไปสงขลาอย่าลืมร้านนี้นะครับ

เรือนเพชร หมูกระทะ

2010-01-23T10:35:00.003+07:00

หลังจากแนะนำร้านอาหารไปแล้วหลายร้าน วันนี้แนะนำร้านหมูกระทะกันบ้าง ร้านนี้อร่อย บรรยากาศดี มีดนตรีสดให้ฟัง(ถึงแม้พี่แกจะร้องออกมาเป็นแนวเพื่อชีวิตไปหน่อยก็ตาม มีเพลง happy birthdey บ่อยไปหน่อย) มีอาหารให้เลือกกินหลายอย่าง ที่สำคัญมียำแปลกๆ หรือที่ไม่คิดว่าจะมีให้กินในร้านอาหารให้ลองกินกันด้วย แผนที่ใน google map

บรรยากาศร้าน

น้ำจิม มีให้เลือกชิมกันหลากหลายมาก น้ำจิ้มแจ่ว น้ำจิ้มสามรส น้ำจิ้มสุกี้ อร่อยมาก

เป็นกระทะทองเหลือง

ยำผักกูดสไตล์คนใต้ อร่อย

มีอาหารให้เลือกหลายอย่างมาก

ร้านนี้มีดีที่น้ำจิ้ม น้ำจิ้มแจ่ว น้ำจิ้มสามรส น้ำจิ้มสุกี้ อร่อยมากติดใจ บรรยากาศร้านดูดี ดนตรีฟังได้ มีอาหารให้เลือกเยอะ มีกระเพราะปลาด้วย ใช้กระทะทองเหลืองและถ่านอัดทำให้กระทะร้อนคงที่

คุณอ้น บัวลอย ไข่หวาน เมืองเพชร

2010-01-23T10:11:00.004+07:00

ร้านบัวลอยไข่หวานที่หาดใหญ่มีอยูประมาณสองถึงสามร้าน วันนี้แนะนำคุณอ้น บัวลอยไข่หวาน อยู่บนถนนธรรมนูญวิธีใกล้โรงเรียนแสงทอง หาดใหญ่ แผนที่ใน google map คร่าวๆ

ป้ายร้านคุณอ้น

บริเวณหน้าร้าน

บัวลอยไข่หวาน น้ำขิง ครบเครื่อง

ไข่หวาน รากบัว น้ำขิง

เต้าถึงเย็น

บัวลอยไข่หวานมะพร้าวอ่อน

ร้านนี้อร่อยดี แต่ไม่เหมาะสำหรับคนอิ่มมากๆ แล้วมากิน เนื่องจากถ้วยใหญ่มาก นอกจากเมนูที่สั่งกันมากินแล้ว ยังมีอีกหลายเมนูที่น่าสนใจ ลองทานกันได้ครับ

ตอง 3 แหลมโพธิ์ หาดใหญ่

2010-01-23T09:34:00.005+07:00

วันนี้แนะนำร้านอาหารทะเล ที่ไกลจากหาดใหญ่พอสมควรแต่ยังอยู่ในหาดใหญ่ แถมเป็นบริเวณที่ติดทะเลสาบสงขลาด้วยนั้นคือบ้านแหลมโพธิ์ คู่เต่านั้นเอง วันนี้มากินที่ร้านตอง 3 อาหารทะเล ราคาไม่แพง แผนที่ใน google map คร่าวๆ

ป้ายร้าน ตอง 3

บรรยากาศบริเวณ ร้านหลักจะตั้งอยู่บนทะเลสาบ

มีเรือนเล็กๆ ให้นั้งกันเป็นการส่วนตัว ลมเย็นดี

อาหารที่เราจะกินกันในวันนี้

แกงส้มปลากระพง อาหารโปรดคนใต้

ข้าวผัดทะเล ส้มตำ

กุ้งอบวุ้นเส้น

ปลากระพงนึ่งมะนาว

ยำมะม่วงปลาสำลี อร่อย

โดยสรุปแล้วมื้อนี้กินไปทั้งหมดประมาณ 1100 บาท กินปลาไปสามตัว อิ่มมาก

โกอ้วน ซาลาเปาทอด

2010-01-19T22:53:00.007+07:00

วันนี้เพื่อนๆ ชวนไปกินน้ำชาที่ร้านโกอ้วน เลยถือโอกาสเอารูปมาฝากกัน เนื่องจากร้านโกอ้วนมีชื่อเสียงเกี่ยวกับซาลาเปาทอดมาก หากมาถึงหาดใหญ่ถามว่าจะกินซาลาเปาทอดได้ที่ใหนอาจจะได้ยินเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า "ร้านโกอ้วน" นั้นเอง ร้านโกอ้วนมีลักษณะเป็นร้านน้ำชาโบราณ คือไม่มีเพลงเพราะๆ ให้ฟัง หรือไฟสลัวๆ ให้นั่งชิมบรรยากาสเหมือนร้านน้ำชาอื่นๆ ในหาดใหญ่ ไม่มีเมนูอาหารที่หลากหลาย ขายเครื่องดื่มมาตรฐาน จำพวกชาต่างๆ นอกจากนี้อาจมีเพิ่มเติมแต่ไม่มาก (เพราะใครๆ ก็มากินซาลาเปาทอดกัน) แล้วก็ขนมนึ่ง ขนมทอด เพียงเท่านั้น(ร้านติ่มซำมาตรฐาน ขาดแต่ฮะเก่า) แต่หากอยากกินอย่างอื่นก็สามารถสั่งร้านที่ขายรอบๆ ได้เพิ่มเติม เขายินดีส่งให้ถึงโต๊ะเลยทีเดียว ร้านน้ำชานี้ผู้คนแน่นเต็มร้านทุกวัน ซึ่งได้ปรับปรุงร้านใหม่ไปเร็วๆ นี้นี่เอง พิกัดร้านใน google map

ป้ายร้านใหม่ ไฉไลกว่าเดิม

แต่หน้าร้านยังเหมือนเดิม

ร้านนี้ซาลาเปาทอดเยอะมาก โดยเฉพาะไส้หมูแดง

บรรยากาศร้านใหม่ ดูสะอาดขึ้น

ซาลาเปาทอดไส้หมูแดง เมนูเด็ด! อร่อยมากมาทุกทีกินทุกที

กุ้งระเบิด

ชาเย็น ชาดำเย็น

ขนมจีบ มีผักสดให้กินคู่กัน

เกี๊ยวกุ้งทอด

บะจ่าง ผมชอบแบบห่อใบใผ่มากกว่า :D

ด้านบนเป็นเมนูของร้านที่เราสั่งกันในวันนี้ แต่มาโกอ้วนทั้งทีต้องกินเมนูอื่นเสริมด้วย โดยสั่งจากร้านอื่น ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กัน เมนูที่นิยมรองจากซาลาเปาทอดคือ หอยเผา(เลือกได้ว่าสุก หรือ พอสุก น้ำจิ้มอร่อย) และลูกชิ้นปิ้ง

หอยเผา

ลูกชิ้นปิ้งสังเกตได้ว่าปิ้งจริง หากคนเยอะมากอาจได้กินช้าหน่อย

หวังว่าคงยั่วน้ำลายกันได้บ้าง มาหาดใหญอย่าลืมแวะชิมซาลาเปาทอดนะครับ ร้านนี้เริ่มขายตอนค่ำ เมื่อก่อนอาจต้องรอโต๊ะ แต่ตอนนี้ทางร้านได้ขยายเพิ่มเติมจนมีชั้นลอยให้บริการด้วย แต่ยังไม่ได้สำรวจว่าเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าไม่พลาด เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปกินร้านตองสามที่แหลมโพกัน

Amanda coffee

2010-01-17T12:36:00.007+07:00

หลังจากที่เราอิ่มอร่อยกับร้านเนื้อย่าง พลาซ่า หาดใหญ่แล้วก็เลยจะไปกินบัวลอยต่อ แต่พอดีร้านปิดจึงแวะไปกินน้ำชาไม่รู้จะไปกินร้านอะไรดีแตงเลยเสนอว่าเคยได้ยินว่ามีร้านน้ำชาอยู่แถวๆ ที่ขับรถแต่ยังไม่เคยไป เลยตกลงว่าจะแวะไปดู เลยเจอร้าน Amanda coffee ซึ่งร้านนี้ก้คาดว่าเป็นร้านชาวมุสลิมอีกเช่นกัน เนื่องจากไม่มีเมนูหมู เหลือบไปอีกนิดเห็นชาวมุสลิมนั่งรับประทานกันอยู่เลยเข้าใจครับ พิกัดใน google map คล่าวๆ มาครั้งแรกเลยไม่รู้ว่าอะไรอย่อยเลยลองสั่งมากินดูครับ

สไปรท์มะนาว นมเปรี้ยวปีโป้ ชาเขียวชัก

โรตีทิชชู

ขนมปังนมโอ อร่อยดี

ผมกับ @mcginty27

สุดสวยหนึ่งเดียวของเรา เพราะผู้หญิงไปคนเดียว

บรรยากาศร้าน

โดยสรุปร้านนี้ก็บรรยากาศดี อาหารอร่อย ถึงแม้จะไม่ได้สั่งมากินเยอะเนื่องจากอิ่มเนื้อย่างกันมาก่อนแล้วเดี๋ยวไว้วันหลังมีโอกาสจะแวะมาใหม่

ร้านเนื้อย่าง ลุงขาวป้าพรรณ พลาซ่า หาดใหญ่

2010-01-17T11:56:00.009+07:00

เนื่องจากช่วงนี้มีทีมงานออกไปหาอะไรกินกันบ่อย เล่นเอามา Blog ไว้เผื่อใครๆ อยากจะไปกินกันบ้างครับ สำหรับ Blog นี้นำเสนอร้านเนื้อย่างข้างพล่าซ่าหาดใหญ่ จะขายเฉพาะตอนค่ำตั้งแต่ประมาณ 6.00 เป็นต้นไป ร้านนี้เพื่อนๆ ที่ภาควิชาพามากิน แต่ที่ไปถ่ายรูปนี้ไปกับ สหายเบียร์กับแตง ร้านนี้ได้ข่าว่าเป็นมุสลิมครับใครไปกินก็อย่าเพลอไปสั่งหมูนะครับ เดี๋ยวเป็นเรื่อง แต่มีเบียร์กับเหล้าบริการหากใครต้องการครับ ร้านนี้ไม่มีชื่อร้าน แต่จะขายอยู่ตรงข้ามกับไทยดีทันตแพทย์ พิกัดคร่าวๆ โดย Google map เมนูหลักก็จะเป็นเนื้อย่าง ลิ้นย่างและมีอาหารทะเลอยู่ในเมนูสองถึงสามอย่าง มาร้านเนื้อย่างก็ต้องกินเนื้อย่างจึงจะถูกครับ

ลิ้นย่าง เหมาะสำหรับคนชอบลิ้นครับ

ยำมะม่วง อันนี้อร่อยครับ หรือจะเปลี่ยนเป็นยำมะม่วงปลาสำลีก็ดีไปอีกแบบ

ปลาสำลีเผา

ต้มยำรวมมิตรทะเล

เจ้าของร้าครับ เป็นร้านรถเขนเล็กๆ

บรรยากาศร้านครับ

ร้านนี้อาหารราคาไม่แพงครับ รสชาติก็ได้รับการการันตีว่าอร่อยมาหลายท่านแล้วครับ หากเพื่อนๆ คนใหนแวะไปก็อย่าลืมชวนผมด้วยนะครับ :)

ทำไมราคาของบริเวณสถานที่ท่องเที่ยวจึงราคาแพง

2010-01-02T16:41:00.003+07:00

ก่อนอื่นก็ขอสวัสดีปีใหม่ทุกคนที่มาอ่าน blog ของผมก่อนนะครับ สำหรับเรื่องนี้ผมอยากเขียนมานานแล้วแต่ก็ละไว้ไม่ได้เขียนเสียที พอดีช่วงปีใหม่กลับบ้านมาไปช่วยขายของพ่อเจอลูกค้าหลายรายบอกว่าของที่ขายอยู่ราคาแพงมาก เลยสกิดใจขึ้นมาอยากเล่าให้ฟังกันบ้างว่าทำไมราคาของแถบสถานที่ท่องเที่ยวจึงมีราคาแพง แน่นอนครับหลายๆคนอาจคิดว่าก็มันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวมันจึงแพง อย่างนี้ก็มีส่วนถูกสำหรับบางพื้นที่ครับ แต่ไม่ใช้ถูกทั้งหมด หลายๆ คนบอกว่าพ่อค้าอากเอากำไร อันนี้ก็ถูกเหมือนกันครับ แต่ไม่ทั้งหมดเช่นกัน แล้วอะไรเป็นสาเหตุให้สินค้าราคาแพง สำหรับผมจากการที่ครอบครัวผมได้ขายสินค้าและบริการบริเวณสถานที่ท่องเที่ยวมานานกว่า 5 ปีสามารถสรุปได้คำเดียวครับว่าค่าเช่า เนื่องจากค่าเช่าที่บริเวณสถานที่ท่องเที่ยวมีราคาสูงมากผู้เช่าก็ต้องเพิ่มราคาให้สินค้าและบริการของตนเพื่อที่จะสามารถจ่าค่าเช่าร้านและมีกำไรเหลือเพื่อการใช้จ่ายและดำรงค์ชีวิต หลายๆ คนอาจจะคิดว่าจะสักเท่าไหร่เชียว แต่สำหรับครอบครัวผมซึ่งประกอบอาชีพบริเวณสถานที่ท่องเที่ยวบอกได้เลยว่าราคาสูงมากยกตัวอย่างเช่นบริเวณร้านที่ครอบครัวผมเช่าอยู่มีขนาด 7x6 ตารางเมตร มีราคาค่าเช่าร้านอยู่ที่ 350000 บาทต่อปี คิดเป็น 29166.67 บาทต่อเดือน 958.9 ต่อวัน หากคิดแล้วราคานี้คงแพงพอๆ กับการเช่าสถานที่ในห้างหรูๆ เพื่อที่จะขายสินค้า แต่สำหรับแหล่งท่องเที่ยวแล้วไม่เหมือนกัน เนื่องจากสถานที่ท่องเที่ยวนั้นไม่มีลูกค้าทุกวัน อีกทั้งการท่องเที่ยวจะมีฤดูการท่องเที่ยวเป็นช่วงๆ เท่านั้น แล้วจะเว้นช่วงไปสักระยะหนึ่ง ซึ่งลักษณะดังนี้ทำให้บางฤดูจะไม่สามารถขายสินค้าและบริการได้เลย ถ้าเป็นโรงแรมจะปลดพนักงานออกกันเป็ว่าเล่นทีเดียวเพื่อลดค่าใช้จ่ายในช่วงนี้ ราคาสินค้าต่างๆ จึงแพงเพื่อถัวเฉลี่ยยกัน แต่กระนั้นก็ไม่เป็นเช่นนี้ทุกร้านไปหากร้านใหนมีสถานที่เป็นของตัวเองการเพิ่มราคาสินค้าให้สูงก็เป็นเพราะต้องการกำไรนั้นมากๆ นั้นเองร้านแบบนี้หากลองต่อราคาดูจะลดลงได้บ้าง สำหรับผมแล้วคิดว่าราคาบริเวณสถานที่ท่องเที่ยวแพงกว่าเป็นเรื่องปรกติหากเราไม่อยากซื้อของแพง เราก็ควรเตรียมตัวไปให้พร้อม :D มิฉะนั้นก็ต้องแลกเอาระหว่างความสะดวกกับราคา แต่สำหรับสินค้าบางอย่างราคาสามารถเพิ่มลดได้ เนื่องจากสินค้าบางประเภทมีกำไรค่อนข้างมากนั้นเอง เช่น ของที่ระลึกต่างๆ สำหรับผู้ที่เดินทางท่องเที่ยวแล้วต้องการสินค้าและบริการบางประเภท แนะนำให้ลองต่อราคาดู ว่าเจ้าของร้านลดให้หรือไม่ ถ้าเขาไม่ลดให้ก็ไม่ต้องเซ้าซี้หรือบอกว่าที่นี่ถูกกว่าหรือที่กรุงเทพฯถูกกว่านะครับ ถ้ามันแพงและรับไม่ได้ก็ออกจากร้านไปเลยก็ได้ครับไม่มีใครว่าอะไร แต่ถ้าพูดในลักษณะที่กล่าวมาแล้วในข้างต้น แล้วโดนเจ้าของร้านตะเพิดออกมาก็ช่วยไม่ได้ครับ :( เพราะว่าที่ลดไม่ได้คือลดแล้วขายถึงแม้จะกำไรเล็กน้อยแต่มันหมายถึงการขาดทุนค่าเช่าด้วยเช่นกันดั่งนั้นโปรดเห็นใจเจ้าของร้านบ้างนะครับ :) อีกทั้งการบอกว่ากรุงเทพถูกกว่านั้นเห็นทีจะจริงครับ แต่อย่าลืมว่าการขนส่งสินค้าต่างๆ มายังแหล่งท่องเที่ยวก็มีค่าใช้จ่ายเช่นกัน ดังนั้นราคาทุนย่อมไม่เท่ากันอย่างแน่นอน
แล้วส่วนใหญ่ชาวกรุงเทพฯ ทั้งหลายมักถามหาราคาคนไทยบริเวณที่นักท่องเที่ยวเป็นชาวต่างชาติเยอะๆ เช่นกระบี่(บ้านผมอยู่กระบี่) ภูเก็ต ผมตอบได้เลยว่าส่วนใหญ่แล้วจะเป็นราคาเดียวกัน เนื่องจากปริมาณนักท่องเที่ยวชาวไทยน้อยกว่าชาวต่างชาตินั้นเอง แต่อาจจะมีเจ้าของร้านใจดีลดให้บ้างตามแต่โอกาศอำนวย การแก้ไขราคาสินค้าที่แพงเป็นเท่าตัวบริเวณสถานที่ท่องเที่ยวนี้ต้องแก้กันเป็นระบบครับ เนื่องจากหากเราดูที่ภาษีเจ้าของที่เขาจะทำสัญญาเช่าไว้สองฉบับฉบับแรกจะมีราคาต่ำกว่าที่ให้เช่าเพื่อเลี่ยงภาษี ฉบับที่สองเป็นราคาจริง ส่งผลให้ภาครัฐมักไม่ทราบว่าราคาค่าเช่าจริงอยู่ที่เท่าไร(ผมเดาเอานะครับว่าภาครัฐมักดูจากภาษี) จึงไม่ติดใจสงสัยกัน แต่ถึงแม้ว่าจะดูก็ไม่ามารถทำอะไรได้อยู่ดีเนื่องจากเป็นข้อตกลงกัน ระหว่างผู้ให้เช่าและผู้เช่านั้นเอง ภาระราคาสินค้าจึงตกอยู่ที่นักท่องเที่ยวอยู่ดี สรุปแล้วต้องแก้ที่เราครับ แต่ว่าหลายๆ คนอาจจะแย้งว่าถ้าไม่ซื้อเศรฐกิจก็ไม่ดีซิ ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ครับ แต่จะให้ผู้ขายทำอย่างไรได้หากลดราคาให้เท่ากับกรุงเทพฯ ก็อาจจะต้องเสี่ยงภาวะขาดทุนค่าเช่าเอาได้ดื้อๆ เหมือนกัน ซึ่งตอนนี้หลายๆ ร้านคงประสบอยู่เช่นกันรวมถึงครอบครัวผมด้วย :( ข้อสังเกตอย่างหนึ่งคือผู้ที่ขายสินค้าด้วยกันจะต่อกันคำสองคำแล้วจะไม่ต่อเพิ่มเพราะเข้าใจสถานการณ์ดีนั้นเอง บางทีร้านสะดวกซื้อที่เราซื้อกันราคาปรกติแต่พอไปอยู่ที่สถานที่ท่องเที่ยวอาจแพงขึ้นอย่างไม่รู้ตัวก็ได้ครับ ไม่เชื่อลองสังเกตดู :D
สุดท้ายนี้ผมไม่ได้บอกให้ทุกท่านปฏิเสธสินค้าและบริการตามสถานที่ท่องเที่ยวแต่ก็ควรจะเห็นใจผู้ขายบ้าง และเข้าใจว่าส่วนหนึ่งของราคาสินค้าที่แพงขึ้นเป้นเพราะตัวแปรค่าเช่าสถานที่ หากไม่สามารถรับราคาสินค้านี้ได้ก็ ขอบคุณสักครับแล้วเดินออกกจะเป็นการดี ดีกว่าพูดกระแนะกระแหน๋ใส่กันนะครับ :)

ทดลองวาดกราฟด้วย mathplotlib

2009-12-20T20:37:00.006+07:00

หลังจากที่เริ่มเขียนรายงาน มีผลการทดสอบหลายตัวที่ต้องการนำเสนอในรูปของกราฟ ซึ่งข้อมูลที่ได้จากต้นทางเป็นผลลัพธ์ของโปรแกรมที่ผมทดสอบนั้นเอง แต่ในแต่ละการทดสอบจะวัดผลกันที่เวลาที่ใช้สำหรับประมวลผลของแต่ละกระบวนการ การจะให้ทดสอบแค่ครั้งเดียวอาจได้ผลที่ไม่แม่นยำและเที่ยงตรงจึงมักใช้วิธีการวัดหาค่าเฉลี่ยของผลลัพธ์ที่ได้ แต่มันจะยุ่งยากมากขึ้นเมื่อมันมีหลายการทดสอบ และในแต่ละกระบวนการมีผลลัพธ์ที่สนใจหลายค่า การใช้เขียนโปรแกรมเข้าไปอ่านค่าที่สนใจเพื่อมาหาค่าเฉลี่ยแล้วพลอทกราฟให้เสร็จในโปรแกรมเดียว ช่วยทุ่นแรงได้เยอะ ไม่อย่างนั้นต้องมาใช้ OO หรือ Ms excel เพื่อหาค่าประมาณแล้วมาพลอทกราฟ ซึ่งต้องออกแรงมาก(เคยโง่ทำมาแล้ว :( ) ยิ่งข้อมูลหลายชุดแต่ละชุดมีผลลัพธ์มากกว่าร้อยที่ต้องหาค่าเฉลี่ยคงไม่ดีเอามากๆ โปรแกรมจัดการข้อมูลสักตัวคงช่วยจัดการปัญหาเปล่านี้ได้เยอะทีเดียว
ช่วงนี้สนใจ Python เป็นพิเศษ เลยคิดว่าน่าจะใช้ Python ช่วยในการจัดการกับข้อมูลหาค่าเฉลี่ย และลองพลอทกราฟดู หาข้อมูลไปเจอจังๆ กับ พลอทแบบ advance ด้วย matplotlib ที่เขียนขึ้นโดยคุณโบว์ เลยลองปรับใช้ดูก็ช่วยได้มากทีเดียว


#!/usr/bin/python

import pylab

maxDisp = [10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100, 110, 120, 130, 140, 150, 160, 170, 180, 190, 200]
avgMatchTime = [0.17734787000666669, 0.31560221382666653, 0.44407054089666703, 0.59776487069666673, 0.77322498172333276, 0.90212421176666646, 1.0252877463399999, 1.1674104922266662, 1.2369528987466674, 1.5200350616499998, 1.6371858816133336, 1.716757974836665, 1.9127856219233339, 2.0052048588633338, 2.1540187028333326, 2.3004805823833334, 2.6341289766399982, 2.5638312632966653, 2.7569182477666678, 3.0103878139266693]
avgPostTime = [0.072186028033333294, 0.087022158780000025, 0.10114363204333329, 0.11485705034999998, 0.12757525349000001, 0.14015580686333329, 0.16022517377666665, 0.17268059137999994, 0.18301751240666669, 0.19857297047333336, 0.21165682732333327, 0.22189095372000012, 0.23661178623000018, 0.24874171732333333, 0.26206635718999988, 0.27597628613000014, 0.28714034421999984, 0.30001711474000009, 0.31519068086000002, 0.3259409633833335]
avgTotalTime = [0.27067355572666657, 0.42446094033333365, 0.5677416830466665, 0.73548723805333349, 0.92397964601666649, 1.0653083139099992, 1.2085652136666669, 1.3631419190033331, 1.4430662560500005, 1.7417219116266665, 1.8718606984533328, 1.9616584171466684, 2.1724915346400007, 2.2769267055099993, 2.4390897750733327, 2.5994740052300003, 2.9441218139700021, 2.886547701913333, 3.0948427466366679, 3.3589163385466656]

#ploat graph
pylab.plot(maxDisp, avgMatchTime,'-bo',linewidth=2)
pylab.plot(maxDisp, avgPostTime, '-yo',linewidth=2)
pylab.plot(maxDisp, avgTotalTime, '-ro',linewidth=2)

labelProperty = dict(fontweight='bold',fontsize='12')
pylab.xlabel('Maximum amount disparity', labelProperty)
pylab.ylabel('time (s)', labelProperty)
legends = ('Average matching scan line time',
     'Average post-processing time',
     'Average total time')
pylab.legend(legends,
 loc='upper left', shadow=True, fancybox=True)

pylab.xlim(0,210)
pylab.xticks(maxDisp)
pylab.grid(True)

pylab.show()

นี่เป็นตัวอย่างการเขียนกราฟเท่านั้นที่จริงแล้วข้อมูลที่เขียนไว้เป็น list นั้นเป็นการคำนวณมา แต่เพื่อให้สามารถทดสอบรันสคริปท์ได้เลยกำหนดค่าตัวแปรไว้เลยดีกว่า mathplotlib สามารถปรับแต่งอะไรได้มากพอสมควร ลักษณะคล้ายกับการเขียนกราฟใน MATHLAB มาก (ผมเคยไม่ใช้อย่างจริงจังนะครับ แต่เคยใช้ Octave) ใครที่ต้องเขียนโปรแกรมจำลองอะไรสักอย่าง หรือใช้พวก MATHLAB อยู่ หากต้องการเปลี่ยนมาใช้ของฟรี ผมว่าเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจไม่น้อยเลยครับ
อีกหนึ่งตัวอย่างครับ อันนี้ต้องเพิ่ม pylab.subplots_adjust( bottom=0.2) เพื่อให้ยืดชื่อการแสดงผลค่าของแกน x ลงไปด่านล่างอีก ถ้าไม่เพิ่มจะมีผลดังรูปด้านล่าง ชื่อแกน x จะหายไปด้วย

ไว้อาลัย แด่เติ้ล

2009-12-03T23:41:00.006+07:00

๏ อนิจจาเพื่อนเราจากลับแล้ว
ยังไม่แคล้วระลึกถึงหนหลัง
ครั้นพูดคุยเล่นหัวส่งเสียงดัง
ไร้ชิงชังไร้ทุกข์ทุกคืนวัน
๏ ชีวิตเพื่อนประสบแต่เรื่องทุกข์
เรื่องของสุขลดน้อยคงไหวหวั่น
คงไร้ธรรมนำจิตจึงพลาดพลั้น
อีกคิดสั้นชีวันจึงจบลง
๏ จากไปแล้วขอตั้งจิตให้ไปดี
ไปยังที่ที่เพื่อนต้องประสงค์
ไปภพดีภูมิดีจิตจำนงค์
จิตมุ่งตรงพานพบพระเมตไตรย์
๏ อุทาหรณ์สอนจิตชีวิตสั้น
จงมุ่งมั้นฝึกจิตให้ผ่องใส
มุ่งสะอาด สว่าง สงบใจ
ระงับได้ ซึ่งสังขาร สุขอนันต์๚๛

ด้วยอาลัย แด่เติ้ล ขจรวุฒิ บุญนาม เพื่อนผู้จากไปก่อนวัยอันควร ขอเติ้ลจงไปสู่สุขติภูมิด้วยแรงบุญที่ทำมา ขออำนาจคุณพระศรีรัตนไตยจงช่วยคุ้มครองให้ดวงวิญญาณได้พานพบพระพุทธศาสนาในภพหน้า เพื่อมรรคผลนิพพานเทอญ
http://www.thairath.co.th/content/region/50882
http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9520000147625

ใกล้วันพ่อ

2009-12-03T20:19:00.003+07:00

๏ ใกล้วันพ่อคิดถึงคำพ่อสอน
คำบิดรสั่งความแต่หนหลัง
ให้ศึกษาวิชาอย่าพลาดพลั้ง
คำพ่อสั่งลูกยังจำได้ดี
๏ คำของพ่อลูกขอเจริญตาม
มิให้ใครประณามให้เสื่อมศรี
ประพฤติตนให้พ้นจากราคี
ชั่วชีวีคำพ่อนั่นมั่นตรึงใจ
๏ ประสานมือตั้งจิตอธิษฐาน
ขอคุณพระประทานบันดาลให้
อายุพ่อยั่งยืนพ้นโรคภัย
เป็นหลักชัยหลักชีวิตให้ลูกเทอญ๚๛

รวมบทความเดือนสิงหาคม-ตุลาคม 2552

2009-11-13T09:07:00.003+07:00

หลังจากห่างหายจาก Blog ไปนานมาวันนี้เลยรวบรวมบทความที่เขียนไว้สักหน่อยว่ามีอะไรบ้าง เริ่มกันที่ Debian Club ก่อนเลยครับ

ติดตั้ง Debian ด้วย USB Memory Stick

ที่เหลือเป็น Ofebia

การติดตั้งโปรแกรมและระบบ

Pylons

World Usability Day 2009: Design for a Sustainable World

2009-11-12T20:25:00.006+07:00

จากการไปร่วมฟังเสวนาเรื่อง Design for a Sustainable World เนื่องในวัน World Usability Day ประจำปี 2009 โดยมีวิทยากรคือ

ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ บรรยายหัวข้อ Design for social webs
อ.ณรินทร์ เจริญทรัพยานนท์ บรรยายหัวข้อ Usability in the real world
อิสริยะ ไพรีพ่ายฤทธิ์ บรรยายหัวข้อ หนังสือ Design for everyday things

ดำเนินรายการเสวนาโดย พี่มะปราง พอจะได้อะไรมาบ้างถึงแม้ว่าบางอย่างจะรู้แล้วก็ตาม และคาดหวังว่าจะมี Case study มากกว่านี้ แต่เนื่องด้วยเวลา และความหลากหลายของผู้ฟังซึ่งเกณฑ์มาจากวิศวะ วจก. วิทยาศาสตร์ และ IT มั้ง(จากการฟังมา) จึงทำให้เนื้อหาที่วิทยากรพูดมาวันนี้เป็นแบบ Introduction ก็ว่าได้ จากการฟัง อ.จันทวรรณ มาน่าจะเป็นคำจำกัดความของ Usability ได้ดีที่สุด คือ ใช้งานง่าย เรียนรู้ได้ง่าย ผู้ใช้พึงพอใจ (เดี่ยวขอไปดูที่จดไว้อีกที) ผมว่าสามนี้ถือว่าเป็นแม่แบบได้ดีทีเดียว โดยที่ทั้งสามคนได้อธิบายว่ายังไม่มีคำจำกัดความของ Usability ที่ตรงตัว จึงเป็นสิ่งที่รู้และเข้าใจแต่ยากจะอธิบายให้รู้ - -!!
นอกจากนี้ อ. ณรินทร์ ได้อธิบายว่ากระบวนการทำ Usability Testing จะเกิดขึ้นระหว่าง Analysis กับ Design ซึ่งผมเห็นด้วยตรงจุดนี้อยู่มาก เนื่องจากเว็บในปัจุบันจะนิยมทำให้เสร็จก่อนแล้วค่อยปล่อยออกมาทดลองใช้งาน บางเว็บจึงไม่ตอบสนองการใช้งานขอผู้ใช้งานมากนักเนื่องจากเจ้าของเว็บส่วนใหญ่มักกลัวคนอื่นจะขโมยไอเดียนั้นเอง :( (ดูตัวอย่างง่ายๆ ผมว่าเว็บซื้อของ online หรือเว็บ internet banking ส่วนใหญ่ใช้งานแล้วงงอยู่มาก เนื่องจากผู้พัฒนาระบบส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้ส่วนผู้ใช้ก็ไม่ได้ทำ) และท่านได้บอกว่าสิ่งที่สำคัญกว่าการทำ Usability คือการทำให้หัวหน้าเข้าใจว่าทำไม่ต้องออกแบบมาลักษณะนี้ :( ต้องชักจูงแล้วพยายามทำให้คล้อยตามให้ได้ เป็น Soft skill ที่จำเป็น (เป็นเรื่องยากจริงๆ แต่จากการศึกษามามันจำเป็นจริงๆ นะ)
ส่วนพี่มาร์ค(วันนี้ได้เจอ MK ตัวเป็นๆ)ก็มาบรรยายว่ามีวิธีคิดและออกแบบการใช้งาน Blognone อย่างไร จึงประสบผลสำเร็จจนถึงทุกวันนี้ (แต่ไม่ได้บอกนะครับว่ามีวิธี Block บัญชีผู้ใช้ยังไง เอาอะไรตัดสิน :-8 555 แหย่เล่นอย่าโกรธนะครับ) และชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของกลุ่มเป้าหมายที่เว็บเราสนใจและออกแบบเว็บมาเพื่อคนเหล่านั้น ไม่ใช่ออกแบบให้สวยแต่ใช้การไม่ได้ (อันนี้จริงฮะ) และให้แนวคิดอีกอันนึงที่ตรงข้ามกับปัจจุบันคือเวลาในการใช้งานเว็บสั้นที่สุด ซึ่งจะตรงข้ามกับการออกแบบเว็บในปัจุบันที่ต้องการให้คนเข้ามาอ่านเว็บให้นานที่สุดเพื่อจะเอาไปขายโฆษณา แต่พี่แกอธิบายว่าคนเข้ามาใช้เวลาน้อยที่สุดแสดงว่าเขาได้สิ่งที่ต้องการเร็วที่สุดนั้นเอง แนวคิดนี้น่าจะดีสำหรับเว็บจำพวก bookmark หรือการออกแบบหน้าค้นหาหรือหน้าที่รวมคอนเท็น อีกอย่างหนึ่งหน้าแรกควรที่จะนำเสนอผู้ใช้งานเกี่ยวกับข้อมูลที่มีความเคลื่อนไหวมากที่สุดเนื่องจาก อะไรก็ตามที่มีความเคลื่อนไหวมากที่สุดก็น่าที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้มาใหม่เช่นกัน อันนี้ผมเห็นด้วยและพึ่งฉุกคิดได้ว่าควรเพิ่มส่วนนี้ลงใน Ofebia ด้วยเช่นกัน
ผมคาดหวังว่าจะมีการนำเสนอรูปแบบการออกแบบที่ถูกต้องหรือสิ่งที่จำเป็นต้องพิจารณา หรือกรณีศึกษาที่น่าสนใจสำหรับเว็บแต่เวลาคงไม่อำนวยจึงไม่ได้พูดถึง แต่การเข้าฟังวันนี้ก็ได้อะไรมากมายเช่นกัน

ยินดี บัณฑิต ปริญญา

2009-09-21T14:43:00.007+07:00

๏ ยินเอ๋ยยินดี
เปรมปรีปรีวาจะหาไหน
เห็นว่าที่บัณฑิตมาไกลไกล
เดินกันขวักไขว่ใน ม.อ.
สวมคลุยเชิดหน้าสง่างาม
เดินตามเป็นทิวแถวทั้งแม่พ่อ
ญาติมิตรห้อมล้อมเครียคลอ
นี่แหละหน่อ วันที่รอ เฝ้าคอยเอย

๏ บัณเอ๋ยบัณฑิต
ขอจงคิดให้หนักจนเห็นค่า
ให้ยึดมั่นปณิธานพระราชบิดา
เอาประโยชน์ประชาเป็นกิจตน
จงหนักแน่นในสัตย์ที่ให้ไว้
ประเทศไทยจักได้ทั้งดอกผล
ใช้ความรู้เพื่อประโยชน์แก่ผองชน
พัฒนาตน พัฒนาชาติ เจริญเอย

๏ ปริญเอ๋ยปริญญา
ใช้ว่าเป็นกระดาษแผ่นเดียวไม่
นั้นคือสิ่ง แทนภาระ ที่ให้ไว้
ของจงได้ ตระหนักให้จงดี
จะมีค่าเมื่อเห็นค่าของความรู้
จะน่าดูเมื่อประพฤติสมศักดิ์ศรี
จะมีเกียรติเมื่อมั่นคงในหน้าที่
กระดาษนี้มีค่าตรองดูเอย